Łącznie 107 uczniów szkół ponadgimnazjalnych wzięło udział w diecezjalnym etapie 19. edycji najbardziej prestiżowego konkursu wiedzy religijnej w Polsce. Spośród wszystkich uczestników finałowych zmagań najliczniejszą grupę stanowili uczniowie bielskich i żywieckich szkół średnich; co trzeci uczestnik finału reprezentował placówkę z Bielska-Białej, a co szósty był uczniem żywieckiej szkoły.
W czasie 45 minut finaliści musieli odpowiedzieć na pytania sprawdzające znajomość katolickiej nauki na temat godności ludzkiego życia i jego obrony. Rozwiązując test bezbłędnie, można było zdobyć maksymalną ilość 62 punktów. Najlepszemu młodemu teologowi naszej diecezji udało się osiągnąć wynik 50 punktów.
- Myślę, że finaliści byli dobrze przygotowani. Zresztą test tak był skonstruowany, że na pytania trzeba było udzielać bardzo konkretnej odpowiedzi - powiedział dyrektor wydziału katechetycznego, ks. dr Marek Studenski. - Trzeba docenić to, że w natłoku zajęć, których uczniom szkół średnich na pewno nie brakuje, znaleźli oni czas na uczenie się niełatwych przecież treści. Skoro chcieli zająć się teologią, to także świadczy o ich wierze - dodał kapłan.
Olimpiada Teologii Katolickiej organizowana jest już po raz dziewiętnasty. Powołaną przez Warszawskie Towarzystwo Teologiczne im. bł. ks. Romana Archutowskiego, kontynuuje tradycje dotychczasowej Olimpiady Wiedzy Religijnej.
Tegoroczną edycję OTK organizuje diecezja kaliska. W roku szkolnym 2008/2009 uczniowie uczestniczący w olimpiadzie zgłębiają swoją wiedzę teologiczną w nawiązaniu do tematu: „Otoczmy troską życie”. Zwycięzcy etapów diecezjalnych spotkają się w ogólnopolskim finale, który, zgodnie z terminarzem, ma się odbyć w dniach 17-19 kwietnia w Kaliszu. Tam bielsko-żywiecką diecezję reprezentować będzie troje uczniów, którzy zdobyli największą ilość punktów w etapie diecezjalnym.
Laureaci ogólnopolskich finałów mogą być przyjęci bez egzaminów wstępnych na teologię, filozofię, pedagogikę na wyznaczonych uczelniach, dodatkowo trójka najlepszych otrzyma nagrody rzeczowe w postaci sprzętu elektronicznego (zwycięzca otrzyma laptop).
PB
ZWYCIĘZCY DIECEZJALNEGO ETAPU XIX OTK Przemysław Gorzołka - I Liceum Ogólnokształcące w Cieszynie
Karolina Gościniak - III Liceum Ogólnokształcące w Bielsku-Białej
Brygida Mika - Liceum Ogólnokształcące Zgromadzenia Sióstr Córek Bożej Miłości w Bielsku-Białej
Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
Opowiadam o Alexisie Carrelu: racjonaliście, który jedzie do Lourdes przekonany, że zobaczy zbiorową histerię… a wraca wstrząśnięty tym, czego był świadkiem. I zadaje Bogu jedno z najuczciwszych pytań, jakie można zadać: „Jeśli to Twoje działanie – pozwól mi dopisać lepszy rozdział do mojego życia.”
Później wejdziemy w Ewangelię (J 9), gdzie pada pytanie, które każdy z nas zna aż za dobrze: „Dlaczego ja? Kto zawinił?”
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
