Podczas jubileuszowej Eucharystii w święto Niepokalanego Poczęcia w kaplicy Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego dla Przewlekle Chorych, który prowadzą siostry - bp Ryczan przypomniał trudne początki zgromadzenia w czasach zaborów, gdy noszenie habitu było równoznaczne z represjami czy wręcz kasacją wspólnoty zakonnej. Siostry Sługi Jezusa nie nosiły habitu - i tak pozostało po dziś dzień.

Kielecki jubileusz

W homilii Ksiądz Biskup wskazał na różnice dwóch dialogów Boga, podjętych z człowiekiem w historii zbawienia: z Adamem - upadłym praojcem i dziewczyną z Nazaretu, córką Adama, która zawierzyła. Maryję Niepokalanie Poczętą bp Ryczan nazwał „nauczycielką dialogu z Bogiem”. Podkreślił, że to właśnie 125 lat temu pierwsze siostry podjęły dialog z dziewczętami, którym „zaproponowały zatrzymanie się w biegu życia”. „Dziękujemy za dar dialogu w zgromadzeniu, które od 125 lat prowadzi go z Bogiem i człowiekiem” - mówił. Mszę św. dla podopiecznych placówki, sióstr i personelu świeckiego celebrowali bp Kazimierz Ryczan, ks. inf. Jan Szarek, wikariusz generalny, i ks. Grzegorz Kaliszewski.

Miastu i jego mieszkańcom

Obecnie w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym dla Przewlekle Chorych pod opieką personelu świeckiego i sześciu sióstr przebywa 62 pacjentki. Zakład ma podpisaną umowę z NFZ, jest bardzo dobrze wyposażony. Potrzeby społeczno-środowiskowe są ogromne, wciąż brakuje w nim miejsc dla chętnych. W 2006 r. Zakład Opiekuńczo-Leczniczy uzyskał certyfikat jakości ISO 9001 w zakresie udzielania całodobowych świadczeń zdrowotnych obejmujących leczenie, rehabilitację leczniczą i pielęgnację osób przewlekle chorych i w stanie wegetatywnym.
Do Kielc Siostry zostały zaproszone prawdopodobnie przez bp. Tomasza Kulińskiego i ks. Bronisława Obuchowicza, który od początku lat dziewięćdziesiątych XIX wieku zajmował się służącymi - zainicjował Schronisko dla Starych Sług, niezdolnych do pracy. Siostry rozpoczęły pracę w 1897 r. Schronisko zmieniało swoją siedzibę, by ostatecznie ulokować się (1900) w nowo wybudowanym domu Kieleckiego Towarzystwa Dobroczynności, któremu podlegało.
Siostry, oprócz Schroniska dla Starych Sług (8 miejsc), prowadziły także Schronisko dla Sług chwilowo pozbawionych pracy (w 1899 r. korzystało z niego 9 służących), szkołę kucharek przy stołówce, pralnię i pracownię trykotarską.
W budynku przy ul. Wesołej 45 siostry przebywają od 1937 r. Do Kielc powróciły po 36 latach, na ponawianą prośbę bp. Franciszka Sonika, sufragana kieleckiego. Podjęły na nowo pracę w Schronisku dla Starych i Chorych Sług, prowadzonym przez Stowarzyszenie Sług Katolickich św. Zyty w Kielcach. Siostry pracowały jako członkinie Stowarzyszenia „Opieka nad Dziewczętami” pw. św. Józefa. Prowadziły też mały szpitalik dla chorych służących, schronisko tymczasowe, stołówkę, a przy niej szkołę kucharek i pralnię, zarabiając w ten sposób na utrzymanie zakładu. Ze stałej opieki schroniska korzystało wówczas ok. 50 służących, a z czasowego pobytu jednorazowo ok. 12 dziewcząt, które jednocześnie uczyły się prac domowych.

Zakład dla chorych

Obecnie od 1990 r. Siostry prowadzą Zakład Opiekuńczo-Leczniczy dla Przewlekle Chorych, który jest niepublicznym zakładem opieki zdrowotnej. Jego misją jest pomoc przewlekle chorym kobietom w odzyskaniu możliwie największego zakresu sprawności i niezależności oraz poprawa jakości ich życia. Dużą pomocą w zaspokajaniu wszelkich potrzeb jest bliska współpraca z rodzinami podopiecznych. Obecność na terenie Zakładu kaplicy i kapelana zapewnia podopiecznym zaspokojenie potrzeb duchowych.
W Zakładzie udzielane są całodobowe świadczenia zdrowotne, obejmujące swoim zakresem leczenie, pielęgnację i rehabilitację kobiet przewlekle i obłożnie chorych, które przebyły ostrą fazę leczenia szpitalnego i mają ukończony proces diagnozy, leczenia operacyjnego lub intensywnego leczenia zachowawczego i nie wymagają już hospitalizacji. Udziela się też świadczeń zdrowotnych osobom, które są samotne, a ze względu na stan zdrowia wymagają całodobowej opieki pielęgnacyjnej.