Reklama

Wasze świadectwa

Przez Paschę do zmartwychwstania

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Magia nie tych świąt

Boże Narodzenie to dla wielu osób najpiękniejsze ze świąt, które obchodzimy. Ciepło rodzinnego stołu, choinka, prezenty… Wszystko to cudne, a jakże, i ja je lubię. Jest jednak taki czas, który uważam za ważniejszy. Zaczyna budzić się wiosna. Do życia wstają pierwsze kwiaty. Pojawiają się pierwsze, ciepłe promienie słońca. I w tym czasie Chrystus mówi do nas: „Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie” (J 18, 37). W tym czasie Chrystus zbawia świat.

Czwartek. Rozpoczynam Triduum. Te trzy wyjątkowe dni. Dni, o których mogłabym napisać tak wiele. Co czuję, co dzieje się w moim sercu. Czwartek, Piątek i Sobota. Trzy dni. Każdy dzień inny, każdy dzień ważny. Jednocześnie nie da się przeżyć świąt Wielkiej Nocy pomijając któryś z nich. Wszystkie dni razem - TRIDUUM.
Pierwszego dnia, śpiewając „Chwała na wysokości” towarzyszy mi poczucie smutku i przygnębienia. Choć wiem, że inaczej nie wypełni się Boża Tajemnica, odprowadzam Jezusa do ciemnicy. Milkną dzwony. Ministrant stuka kołatką.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Piątek. Liturgia, ale najpierw Droga Krzyżowa. I cisza. Piękna, bolesna. On cierpi za nas rany… Idę i myślę o słowach księdza Twardowskiego:
Na Drodze Krzyżowej czasem przeszkadzają kazania, rozmyślania. Co pomaga?
Modlitwa, żal za grzechy, pieśń „Któryś za nas cierpiał rany...”, nawet mała roślina, hizop, która nadaje sens cierpieniu.
Najlepsza droga do Boga jest taka, na której najmniej ludzkich słów.

Sobota. To dzień, w którym, choć nadal pogrążona w milczeniu i smutku, dotykam radości przez symbole tych Świąt. Poświęcenie pokarmów, pytania księdza: „Co przynieśliście w koszyczkach?”. „Szynkę, kiełbaskę, jajeczka” - odpowiadają dzieci. A ja od dziecka gubię serwetkę przykrywającą pokarmy w koszyczku, który niosę do kościoła.

Niedziela. Dzień czwarty. Najważniejszy. 6 rano. Zawsze jest zimno - przyjemnie zimno. Wychodzę z kościoła. Biją dzwony. Dzwony ze wszystkich kościołów w mieście. Biją dzwonki niesione przez ministrantów.
Wesoły nam dzień dziś nastał
Którego z nas każdy żądał:
Tego dnia Chrystus zmartwychwstał, Alleluja, Alleluja!”.

Mam ściśnięte gardło. Płaczę i nie mogę się powstrzymać.
I tak każdego roku.

Anna Pikuła

Ze śmierci do życia

Triduum Paschalne, przeżyte w formie rekolekcji ze wspólnotą Ruchu Światło-Życie, nauczyło mnie i pozwoliło poznać na nowo, jakie bogactwo płynie z tego świętego czasu. Przede wszystkim - dla mnie Triduum Paschalne to nie tylko wieczorne wyjście do kościoła. To całodzienne przeżywanie i uczestnictwo w męce i zmartwychwstaniu Jezusa. Zaczynając od Wielkiego Czwartku i rodzinnej kolacji. Zbyt wielkie zaangażowanie się w porządkowanie domu i przygotowanie potraw nieraz przysłania nam prawdziwy sens tego czasu. Wielki Piątek to adoracja krzyża, post, wspólna modlitwa oraz uczestnictwo w Drodze Krzyżowej. Tego dnia nie spędzam czasu przed komputerem czy telewizorem. Staram się, aby w domu panował spokój i wyciszenie. W Wielką Sobotę czuwam przy grobie Pańskim, święcę pokarmy. Natomiast Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego - to dzień pełen radości i wspólnego świętowania. Uroczyste śniadanie, uczestnictwo w Eucharystii. Staram się, by w czasie Triduum to Jezus był dla mnie najważniejszy, a nie „święconka”, „lany poniedziałek” czy obowiązki dnia codziennego. Dogłębne przeżycie tego czasu, pozwala mi spojrzeć w swoją duszę. Bóg pragnie, abym razem z Nim przeszła ze śmierci do życia w Jezusie Chrystusie. Pamiętam dobrze, kiedy w czasie rekolekcji w Wielką Sobotę uświadomiłam sobie, że Jezus pragnie, abym razem z Nim wydostała się z grobu lęków, uzależnień i tego wszystkiego, co odciąga mnie od Jego Miłości. Co nie pozwala mi pójść za Nim. On chce mnie chwycić za rękę i wyciągnąć ku zmartwychwstaniu, ku wolności i życiu w pełni. Tylko muszę tego zapragnąć, muszę zanieść pod krzyż swoje słabości i grzechy. Nigdy wcześniej nie czułam takiej radości. Poczułam w sercu, że Jezus naprawdę zmartwychwstał, że zmartwychwstał we mnie.

Estera

2013-03-25 12:11

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Misję rozumiem dosłownie

Niedziela Ogólnopolska 24/2015, str. 54-55

[ TEMATY ]

Niedziela Młodych

Archiwum Magdaleny Guziak-Nowak

Niedawno została redaktorem naczelnym dwutygodnika „Droga”, który w tym roku obchodzi 20. urodziny. Dociekliwie szuka prawdy, włącza się w obronę życia. Prywatnie jest żoną Marcina i mamą Karolinki i Klarci. Z Magdaleną Guziak-Nowak o misji i pracy dziennikarza rozmawia Agnieszka Konik-Korn

AGNIESZKA KONIK-KORN: – Żona, mama i dziennikarka. Jak łączysz bycie mamą z pracą, która wymaga nieustannej aktywności?
CZYTAJ DALEJ

Gemma Galgani. Młoda święta stygmatyczka, do której modlił się o. Pio

[ TEMATY ]

Gemma Galgani

Agata Pieszko

Relikwiarz św. Gemmy Galgani w kościele na wrocławskich Partynicach

Relikwiarz św. Gemmy Galgani w kościele na wrocławskich
Partynicach

Pierwszą świętą, która zmarła i została kanonizowana w XX wieku, była Gemma Galgani. Święty Ojciec Pio wyznał kiedyś, że codziennie modlił się za jej wstawiennictwem, ucząc się od niej pokory i umiejętności przyjmowania cierpienia. I nie był to jedyny święty, który zafascynował się ufnym podejściem do życia i cierpienia tej młodziutkiej włoskiej dziewczyny. Święty papież Paweł VI powiedział o niej: „Córka męki i zmartwychwstania, umiłowana córka Kościoła, który sama czule miłowała”.

Jej życie było przykładem i inspiracją również dla polskich świętych. Wspomnę tu tylko Świętego Maksymiliana Kolbego, który obrał ją sobie (obok świętej Teresy z Lisieux) za nauczycielkę życia wewnętrznego, i to zanim jeszcze została wyniesiona na ołtarze. W jego krakowskiej celi znajdowała się figura Niepokalanej oraz obrazki Gemmy Galgani i Teresy od Dzieciątka Jezus. Napisał też w liście do matki, iż lektura Głębi duszy (duchowego pamiętnika Gemmy) przyniosła mu więcej pożytku niż seria ćwiczeń duchowych.
CZYTAJ DALEJ

25. Droga Krzyżowa na Majdanku – „Krzyż drogą Nadziei”

2025-04-11 06:39

Paweł Wysoki

W piątek, 11 kwietnia 2025 r., o godz. 18.00, po raz 25. na terenie byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego i zagłady na Majdanku odbędzie się Droga Krzyżowa.

Organizatorami nabożeństwa są: Centrum Duszpasterstwa Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej a gospodarzem Państwowe Muzeum na Majdanku. Hasłem przewodnim modlitwy będą słowa „Krzyż drogą Nadziei”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję