W pierwszych słowach chciałbym podziękować szanownej Redakcji i Pani, Pani Aleksandro, za wydrukowanie mojego dramatycznego anonsu nr 5307 z 22 lipca 2012 r. Jednocześnie chcę bardzo podziękować wszystkim, którzy do mnie napisali (52 listy). To naprawdę wspaniała lektura. Niektóre listy przesympatyczne - podtrzymujące na duchu (o tych gorszych w treści nie napiszę). Nie spodziewałem się, że otrzymam tyle ciepłych słów.
Ja szukałem tej jednej jedynej osoby na dobre i złe, i taką osobę znalazłem. To piękna, wspaniała osobowość, o bardzo szlachetnej duszy. Wkrótce planujemy nasz ślub (o czym powiadomimy Redakcję!).
Jednocześnie chciałbym wszystkich serdecznie przeprosić, że nie mogę odpowiedzieć na wszystkie listy (fizycznie nie jest to możliwe). A Panią Aleksandrę proszę o wydrukowanie mojego podziękowania i przeprosin. Jestem człowiekiem uczciwym i nie mogę tych ludzi zostawić bez oczekiwanej odpowiedzi. Jednak nie mogę się rozczłonkować, aby wszystkim zadość uczynić. Jeszcze raz dziękuję za słowa wsparcia - pocieszenie i przepraszam.
Z Panem Bogiem, Pani Aleksandro -
Władysław

Drukuję list, zgodnie z wolą Adresata, który odnalazł swoją drugą połowę, i dzieli się tą radością z nami. Niestety, została duża liczba innych osób, które wciąż są same. I nawet odpowiedzi już nie dostaną… Takie jest życie. Ale miło, że Pan napisał do nas ten „zbiorczy” list. Także gratulujemy szczęścia.

Warto dzielić się takimi wiadomościami, bo dają nadzieję innym, że im też się uda. A gdyby nawet nie - to chociaż można sobie powiedzieć, że się próbowało. Jestem zdania, że każdy człowiek jest do czegoś przeznaczony, i nie musi to być coś „do pary”. Jest tyle celów, którym można się poświęcić. I nieść dobro innym ludziom.

Czekam na listy na ten tamat.