W święta Bożego Narodzenia dorocznym zwyczajem pojedziemy na wieczerzę wigilijną do babci, przyjdzie prawdziwy św. Mikołaj i pewnie znowu przygotuje nam jakąś miłą niespodziankę, a my będziemy musieli zaśpiewać kolędę czy powiedzieć wiersz. Później będzie Pasterka, mam nadzieję, że w tę noc będzie mróz, a śnieg będzie skrzypiał pod butami. Bardzo to lubię! Pierwszy i drugi dzień świąt nie może obejść się bez Mszy św., na którą pójdziemy całą gromadą. Będzie też pewnie wiele serdecznych rozmów, wspomnień o świętach, jakie dawniej bywały, aż starym zwyczajem ktoś wyrzeknie: "Święta, święta i po świętach". Trzeba będzie wracać do domu, ale nie skończą się ferie i z tym będzie super!
9-letni Karol Maligłówka
Dwa dni przed wigilią ubieramy choinkę i zawsze się sprzeczamy o to, czy ma być żywa, czy sztuczna i zazwyczaj jest żywa - ubrana w cukierki, orzechy, owoce i lampki, bo tak chce mama. Szybko jednak się z nią żegnamy, bo opadają igiełki i wtedy jest mi bardzo przykro. Lubię karpia, natomiast nie lubię składania życzeń przy opłatku, bo trzeba wymyślać różne rzeczy, ale można przeżyć. W tym roku bardzo chcę iść na pierwszą Pasterkę w moim życiu, ale chcę tego co roku i do tej pory mi się nie udało. Z potraw wigilijnych uwielbiam pierożki z kapustą i grzybami robione przez moją babcię, specjalnie dla mnie nie tylko na Wigilię, ale bardzo często.
Na święta Bożego Narodzenia czekam już od wakacji, bo mimo zimy i mrozu kojarzą mi się niezwykle ciepło i radośnie. Tak jest w mojej rodzinie - świątecznie i dostojnie, ciepło i rodzinnie. Zapach choinki, wspólne ubieranie i strojenie zielonego gaika, wieczerza wigilijna i łamanie się białym chlebem, prezenty, pasterka o północy i mija noc. Rano w pierwszy dzień świąt to oczywiście wspólne śniadanie, Msza św., obiad i goście. Drugi dzień jest już zazwyczaj mniej uroczysty, choć nie brakuje świątecznych akcentów. Najbardziej na świecie w świętach lubię jednak to, że jesteśmy wszyscy razem - mama, tata i ja. Chciałbym, aby tak było przez cały rok...
W raporcie policja Madagaskaru informuje o 172 zaginięciach w ciągu roku. 91 z nich to dzieci. Liczby rosną z miesiąca na miesiąc, a od czerwca porwania zdarzają się niemal codziennie. Niedawno w Nosy Be zaginęły dwie dziewczynki w wieku 8 i 13 lat - podaje Vatican News.
Jak wynika z raportu, ludzie znikają bez śladu. Najmłodsi są narażeni na ogromne ryzyko. Mogą paść ofiarą handlu organami. Proceder się rozprzestrzenia. Dzieci znikają ze stolicy, Antananarywy, ale także z krystalicznie czystego raju na Nosy Be, wyspy w wyspie, gdzie w kurortach mieszkają turyści za 2 tys. dolarów tygodniowo na głowę.
„Pierwszy jest wymiar humanitarny. Życie ludzkie musi być chronione w każdy możliwy sposób. Jeśli nie jesteśmy do tego zdolni, wszystko inne smakuje już jak porażka naszego człowieczeństwa” - powiedział bp Mariano Crociata, przewodniczący Komisji Konferencji Episkopatów Unii Europejskiej (COMECE), przed spotkaniem ministrów spraw wewnętrznych UE, zwołanym dziś z powodu wydarzeń w Ceucie, gdzie dziesiątki tysięcy młodych migrantów podjęło desperacką próbę dotarcia do tej północnoafrykańskiej cząstki Europy.
„Uderzające jest poczucie, że tysiące ludzi, którzy próbowali przedostać się do kraju europejskiego, zostały z jednej strony wykorzystane, z drugiej odrzucone i porzucone” - stwierdził biskup włoskiej diecezji Latina. Są to „ludzie, o których nikt się nie troszczy i których, w rzeczywistości, próbuje się pozbyć”, co „daje do myślenia wszystkim, zarówno urzędnikom państwowym, jak i obywatelom”.
– To, co dali nas karmi, dlatego jesteśmy na tej Eucharystii. To, co dali nas buduje jako ludzi, jako Polaków, jako chrześcijan. To, co dali, to nie było za mało. To było wszystko. To wszystko nas dzisiaj też żywi – mówił kard. Grzegorz Ryś, który w 82. rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego przewodniczył Mszy św. w Bazylice Mariackiej w Krakowie
– Wiedzie nas dzisiaj w mury Mariackiej Bazyliki historia naszego narodu. Często bolesna i pozostawiająca na sobie rany zdobyte na polach bitewnych, ale też pełna chwalebnych czynów i radosnych chwil, które naród przeżywał pod sztandarem, na którym polski duch wypisał: Bóg, Honor, Ojczyzna. Stajemy i dzisiaj razem we wspólnocie. Wspólnocie, w której duch jest niezwyciężony, a wiara niezachwiana. W zadumie oddajemy hołd poległym w obronie najcenniejszych wartości i prosimy o pokój w naszych czasach. Stajemy wobec tych pamiątek ufni, że i w nas drzemie siła, której nikt i nic nie jest zdolne złamać – mówił na początku Mszy św. ks. Mariusz Słonina, administrator parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie, który powitał kard. Grzegorza Rysia, członków Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Okręgu Małopolska oraz wszystkich małopolskich kombatantów, a także parlamentarzystów, przedstawicieli władz samorządowych, krakowski korpus konsularny, dowódców i przedstawicieli wszystkich jednostek wojskowych, komendantów służb mundurowych z Garnizonu Małopolskiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
