22 grudnia. Czwarta Niedziela Adwentu. Rok Marka.

Oczekiwanie adwentowe dobiega końca. Słowo Boże ukazuje Maryję Pannę jako człowieka całkowicie otwartego wobec Boga i posłusznego Mu. Taka postawa owocuje zrodzeniem Zbawiciela świata. "Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym" (Łk 1, 35) - mówi do niej Anioł. Stajemy przed Panem z radościami i trudem adwentowych rekolekcji, bardziej gorliwej modlitwy, czynów dobroci i zawierzenia Panu Bogu. Niech one w nas zrodzą pokój serca i radość ze zbliżających się Świąt.

24 grudnia. Msza poranna.

Najbardziej cenną świątynią Boga na ziemi jest człowiek. Choćby jego serce było niekiedy podobne do betlejemskiej groty, Boży Syn nim nie pogardzi. "Oto nadeszła pełnia czasu", abyśmy byli świadomi tej prawdy. Przyjmijmy ją z wiarą i wdzięcznością.

Okres Narodzenia Pańskiego.

"Po dorocznym obchodzie misterium paschalnego nic nie jest Kościołowi droższe, jak obchód wspomnienia Narodzenia Pańskiego" i pierwszych wystąpień Zbawiciela na ziemi (por. Kal 32). Czas Bożego Narodzenia rozpoczyna się pierwszymi Nieszporami z uroczystości przyjścia Jezusa Chrystusa na świat i trwa do Niedzieli po Objawieniu, czyli do niedzieli po 6 stycznia włącznie.
Podczas wszystkich Mszy św. w dzień Narodzenia Pańskiego klęka się na słowa Wyznania wiary: "I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem". Wierni komunikujący o północy mogą powtórnie przyjąć komunię podczas Mszy św. przedpołudniowych lub popołudniowych.

26 grudnia. Święto św. Szczepana, pierwszego męczennika.

Podczas najbliższych dni wspominamy świadków bóstwa i człowieczeństwa Jezusa Chrystusa. Pierwszym z nich jest św. Szczepan, diakon, męczennik. Męczeństwo jest najwyższym świadectwem wiary Bogu i miłości Boga. Męczennik potwierdza własną krwią, że są wartości dla ocalenia których warto oddać życie. "Kto straci swoje życie z mego powodu, znajdzie je" - zapewnia Jezus (Mt 10, 39).

27 grudnia. Święto św. Jana, apostoła i ewangelisty.

Ewangelia mówi o nim, że był umiłowanym uczniem Jezusa. Jan umarł śmiercią naturalną. Uznawano go wszakże za męczennika, gdyż wiele przecierpiał dla imienia Jezus. Dziś święcono wino i podawano je wiernym do picia, mówiąc: "Pij miłość św. Jana. W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego". Zwyczaj nawiązywał do słów Jezusa: "Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a wy latoroślami" czerpiącymi soki z krzewu.

28 grudnia. Święto św. Młodzianków, męczenników.

Nawet w dniach Oktawy Narodzenia Pańskiego temat cierpienia nie znika z oczu. Jezus przychodzi na świat, aby go zbawić przez ofiarę ze swego życia. Czcimy dziś dzieci, które oddały życie za Jezusa. Żłóbek i krzyż znajdują się blisko siebie. Niegdyś ten dzień miał charakter chrześcijańskiego dnia dziecka.

29 grudnia. Niedziela w Oktawie Narodzenia Pańskiego. Święto Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi i Józefa.

Rodzina jest znakiem więzi, jaka powinna łączyć chrześcijan będących Ciałem Chrystusa, czyli Kościołem. Jak w zdrowym ciele każda komórka żyje dla całego organizmu, a całe ciało jest podstawą zdrowia każdej komórki, tak powinna być zespolona rodzina i Kościół. Dziękując Bogu za więzy, które już nas łączą, módlmy się o ich utrwalenie i pogłębienie.

31 grudnia. Wspomnienie św. Sylwestra I, papieża.

Św. Sylwester kierował Kościołem w latach 314-335. Historycy nazwali go "papieżem pokoju", ponieważ w latach wolnych już od prześladowań tworzył instytucje kościelne, wznosił świątynie i uczył chrześcijan żyć darem wolności. Niech jego modlitwa wyjedna nam u Boga łaskę pokoju w zaczynającym się jutro nowym roku kalendarzowym.

1 stycznia. Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi.

Dziś kończy się Oktawa Narodzenia Pańskiego. Jednocześnie jest to pierwszy dzień nowego roku kalendarzowego. Te dwie okoliczności łączy osoba Matki Bożej. Ona nosiła pod swym sercem Źródło i Początek naszego zbawienia - Jezusa Chrystusa, Boga Człowieka. Niech napełni nas Boże życie i trwa w nas przez wszystkie dni nowego roku.

2 stycznia. Wspomnienie Świętych Bazylego Wielkiego i Grzegorza z Nazjanzu, biskupów i doktorów Kościoła.

Gdy w 313 r. chrześcijanie uzyskali prawo do publicznego wyznawania wiary, w Kościele na Wschodzie wyjątkową rolę odegrali dwaj biskupi: Bazyli i Grzegorz. Pierwszy z nich założył zakon bazylianów, który do dziś jest stróżem Liturgii, wiedzy i życia religijnego. Grzegorz, będąc biskupem Konstantynopola, zasłynął jako wybitny teolog i mówca oraz gorliwy obrońca nauki chrześcijańskiej. Pisma obu Świętych są jednym z najcenniejszych świadectw autentycznej wiary chrześcijańskiej.

5 stycznia. Druga Niedziela po Narodzeniu Pańskim.

Teksty mszalne dzisiejszej niedzieli wspominają dwa wyzwolenia ludzi skazanych na zagładę: pierwsze związane jest z wyprowadzeniem Izraelitów z niewoli egipskiej; drugie dokonało się za sprawą Jezusa Chrystusa, uwalniającego ludzi od jarzma grzechu i śmierci wiecznej. Przyjmijmy dar wolności, jaki przyniósł na ziemię nowo narodzony Zbawiciel.