Reklama

URODZINOWE ŻYCZENIA DLA PAPIEŻA

Z Watykanu

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Wyjątkowi goście Ojca Świętego

papież Franciszek skończył 77 lat. – Poszlibyście na urodziny papieża Franciszka? Gdy usłyszeli te słowa, zaczęli przecierać oczy, by przekonać się, czy to nie sen. Niecodziennie zdarza się bowiem to, co przytrafiło się mężczyznom bez stałego miejsca zamieszkania, którzy razem z wieloma innymi śpią zazwyczaj pod arkadami budynku, gdzie mieści się Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej przy via della Conciliazione. 17 grudnia 2013 r. jałmużnik papieski abp Konrad Krajewski poszedł tam wcześnie rano. Do nich pierwszych skierował to nieoczekiwane zaproszenie – na urodziny papieża Franciszka.
Tak więc obok pracowników Kurii Rzymskiej i Domu św. Marty również bezdomni złożyli Ojcu Świętemu życzenia urodzinowe. W homilii podczas porannej Eucharystii w Domu św. Marty, nawiązując do Ewangelii dnia, przedstawiającej imiona przodków Pana Jezusa, Ojciec Święty przypomniał imiona niektórych osób obecnych na Mszy św. i skoncentrował się na obecności Boga w naszym życiu.
Po Mszy św. papież Franciszek wszystkich osobiście powitał. Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej abp Pietro Parolin złożył Ojcu Świętemu życzenia urodzinowe w imieniu własnym i swoich współpracowników. Dołączył do nich również papieski jałmużnik – abp Konrad Krajewski, który przedstawił papieżowi osoby bezdomne przebywające w pobliżu Watykanu.

Pozwólmy, by nas poruszyła dobroć Boga

Papież Franciszek w swym pierwszym świątecznym orędziu „Urbi et Orbi”, wygłoszonym 25 grudnia 2013 r., wskazał główne rejony niepokojów na świecie. – Wojny unicestwiają i ranią tak wiele istnień ludzkich! – stwierdził i wezwał do modlitwy, aby Bóg „oszczędził umiłowanemu narodowi syryjskiemu nowych cierpień, a strony konfliktu położyły kres wszelkiej przemocy i zapewniły dostęp do pomocy humanitarnej”. – Widzieliśmy, jak potężna jest modlitwa! I cieszę się, że dziś w to nasze błaganie o pokój w Syrii włączają się także wyznawcy innych religii – mówił.
Ojciec Święty wezwał również do modlitwy za prześladowanych chrześcijan oraz uchodźców. Modlił się, aby nigdy więcej nie było takich tragedii, jakich byliśmy niedawno świadkami na Lampedusie, gdzie zginęło wielu afrykańskich uchodźców.
Prosił Dziecię z Betlejem, by dotknęło „serc wszystkich, którzy biorą udział w handlu ludźmi, aby zdali sobie sprawę, jak jest to bardzo poważne przestępstwo przeciwko ludzkości”. – Zwróć swe spojrzenie ku wielu dzieciom, które są uprowadzane, ranione i zabijane w konfliktach zbrojnych, i na te, które zamienia się w żołnierzy, okradając je z dzieciństwa – modlił się papież Franciszek.
– Bóg jest pokojem: prośmy Go, aby nam pomógł budować pokój każdego dnia w naszym życiu, w naszych rodzinach, w naszych miastach i narodach, na całym świecie. Pozwólmy, by nas poruszyła dobroć Boga – apelował papież Franciszek.

Z otwartym sercem chodzić w światłości

Podczas Pasterki w Bazylice św. Piotra w Watykanie w Wigilię uroczystości Narodzenia Pańskiego papież Franciszek rozważał w homilii tajemnice: „wędrówki i widzenia”, „światła i ciemności”. – Jeśli kochamy Boga i bliźniego, to chodzimy w światłości, ale jeśli nasze serce się zamyka, jeśli zwyciężają w nas pycha, fałsz, poszukiwanie własnego interesu, to wtedy ciemności zstępują w nasze wnętrze i wokół nas – powiedział. – Nie lękajcie się! Nasz Ojciec jest cierpliwy, kocha nas, daje nam Jezusa, aby prowadził na drodze do ziemi obiecanej. Liturgię po łacinie koncelebrowali wraz z Ojcem Świętym kardynałowie i biskupi z Kurii Rzymskiej. Licznie przybyli przedstawiciele korpusu dyplomatycznego, akredytowanego przy Stolicy Apostolskiej i przy rządzie włoskim oraz pielgrzymi z różnych krajów.
Po Mszy św. papież Franciszek z grupką dzieci udał się do szopki w Bazylice Watykańskiej i złożył w niej figurkę Dzieciątka Jezus, a dzieci bukiety kwiatów. Polskim akcentem papieskiej Pasterki była obecność Chóru Zespołu Pieśni i Tańca „Mazowsze”, który podczas adoracji Dzieciątka w Bazylice św. Piotra wykonał kilka kolęd.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2013-12-30 14:28

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Proboszcz z Gazy: Ogromu katastrofy nie są w stanie oddać żadne słowa

2026-11-14 17:25

[ TEMATY ]

strefa gazy

PAP/EPA

Ulewne deszcze, które w ostatnich dniach przeszły nad Strefą Gazy, pogorszyły i tak już katastrofalną sytuację mieszkańców tego regionu. „Brakuje już słów, by opisać rzeczywistość, w jakiej żyje większość ludności” - powiedział ojciec Gabriel Romanelli. Proboszcz jedynej katolickiej parafii w Gazie zauważa, że ludzie bardzo boją się czwartej wojennej zimy „pod namiotami, które nawet nie są namiotami”.

Pochodzący z Argentyny kapłan powiedział, że w Gazie nawet deszcz to nie tylko woda. Miesza się ze ściekami ze zniszczonych kanałów i latryn wykopanych w obozach dla uchodźców. Niesie ze sobą śmieci, zalewa prowizoryczne schronienia przesiedleńców. „Rozejm ograniczył bombardowania, ale nie przyniósł poprawy sytuacji. Ponad dwa miliony Palestyńczyków straciło wszystko i nadal traci wszystko” - powiedział.
CZYTAJ DALEJ

Nie jesteście w ciemności

2026-11-09 14:49

Niedziela Ogólnopolska 46/2026, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

Adobe Stock

Listopad jest wyjątkowym czasem. My, ludzie wierzący, przeżywamy go jako okres, w którym nasze myśli i modlitwy biegną ku tym, których już nie ma pośród nas. Choć uroczystość Wszystkich Świętych przypomniała nam o tym, że każdy z nas jest powołany do świętości, to Dzień Zaduszny budzi refleksje nad naszym przemijaniem i ziemskim końcem, który kiedyś musi nadejść. Czy tego chcemy, czy nie, czas biegnie nieubłaganie. Przypomina nam o tym także słowo Boże, lecz nie po to, żeby nas straszyć, ale po to, żeby zachować w nas czujność. Na temat przypowieści o talentach na pewno słyszeliśmy już bardzo wiele. Wygłoszono pewnie setki tysięcy kazań o tym, w jaki sposób należy postępować z darami otrzymanymi od Boga. Wiemy, że Bóg każdemu z nas daje tyle, ile jesteśmy w stanie udźwignąć. Ale dziś, kiedy spoglądamy na groby naszych bliskich zmarłych, chcemy zapytać siebie: czy my odziedziczymy królestwo niebieskie? Czy usłyszę od Boga słowa: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię. Wejdź do radości twego pana!”. Co robię w moim codziennym życiu? Pamięć o zmarłych powinna rodzić w nas pytanie, co by było, gdyby dzisiaj Bóg wezwał mnie do siebie? Czy dziś jestem gotowy na spotkanie z Chrystusem? Jak przeżywam moje codzienne życie? Jak realizuję moje codzienne powołanie? Jakim jestem ojcem, jaką jestem matką? Jakim jestem pracownikiem, jakim jestem pracodawcą? Co kieruje moim codziennym życiem? Czy naprawdę jestem człowiekiem wierzącym wtedy, kiedy jestem wśród innych? Czy przypadkiem nie zamknąłem Chrystusa w kościele i zakrystii? A może moja religijność zaczyna się i kończy tylko w pokoju, w którym mieszkam? Jaka jest moja codzienna postawa? Wracamy zatem do dzisiejszego pierwszego czytania z Księgi Przysłów: „Niewiastę dzielną któż znajdzie?”. I choć może chcielibyśmy widzieć w tym czytaniu tylko i wyłącznie kobietę, to tak naprawdę autor Księgi Przysłów pyta dzisiaj o postawę każdego z nas. O postawę mojego codziennego funkcjonowania w świecie. Pokazuje, że prawdziwego człowieka wierzącego poznajemy po jego codziennym życiu. Nie po tym, co mówi, ale po tym, w jaki sposób postępuje. Bardzo mocno widzimy uzewnętrznienie tego, co tak naprawdę jest w środku. I nie bez przesady mówi tutaj o kobiecie dzielnej, bo bycie człowiekiem wierzącym we współczesnym świecie musi być nacechowane wielką odwagą. Choć może w naszym męskim rozumieniu chcielibyśmy widzieć kobietę jako tą słabszą, może nawet bardziej bojaźliwą, to żadna postawa nie usprawiedliwia nigdy naszego tchórzostwa. Jeśli chodzi o świadectwo naszej wiary, nikt nie ma prawa być tchórzem. A co więcej – być może ci, którzy uznawani byli za ludzi słabszych, tchórzliwych, tak naprawdę okazywali się osobami prawdziwie odważnymi. I pewnie można za św. Pawłem Apostołem powiedzieć, że to wszystko, o czym dzisiaj piszemy, jest dla każdego z nas jasne i oczywiste – przecież nie jesteśmy synami nocy ani ciemności – dlatego czuwamy i jesteśmy trzeźwi, abyśmy byli gotowi na przyjście Pana.
CZYTAJ DALEJ

Przełącznik, którego nie ma

2026-11-15 17:25

[ TEMATY ]

Diana Paulińska

psycholog

adobe Stock

Przychodzą do mnie po dwóch latach małżeństwa. Ona siedzi wyprostowana, trzyma torebkę na kolanach, jakby za chwilę miała wyjść. On mówi pierwszy, bo ona nie wie, od czego zacząć. Mówi, że się kochają. Że naprawdę wszystko jest dobre. Że tylko ta jedna rzecz nie działa i że on już nie wie, czy ma próbować, czy przestać, bo obie możliwości wydają mu się złe.

A potem ona dodaje zdanie, które słyszałam w gabinecie dziesiątki razy:
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję