Już po raz kolejny kapucyński teatr "Hakuna Matata", działający przy Wyższym Seminarium Braci Mniejszych Kapucynów w Lublinie, zaprezentował swoje dzieło. Tym razem była to sztuka pt. Zamknięty Sad. Premiera miała miejsce 24 listopada ub.r. Sztuka ta prezentowana była przez kolejne niedziele Adwentu. Pozwoliło to przybliżyć w niekonwencjonalny, acz skuteczny sposób tajemnicę Bożego Narodzenia. Sztuka niewątpliwie napisana została przez samo życie. Na język artystyczny przełożył życie br. Paweł Truszkowski. Zamknięty Sad jest jego debiutanckim dziełem, wróżącym kolejne, nie mniej udane. O czym jest Zamknięty Sad? Krótko mówiąc jest to chrześcijańska refleksja nad życiem wiary, nadziei i miłości. Młode małżeństwo - główni bohaterowie sztuki, pomimo ciężkich, życiowych warunków jest szczęśliwą parą. Kryzys przychodzi, kiedy dowiadują się, że nie będą mogli mieć dzieci. W tym momencie rozpoczyna się walka o wiarę, nadzieję i miłość. Walka, którą Chrystus pomaga zwyciężyć.
Frekwencja towarzysząca każdorazowemu występowi oraz owacje publiczności były niewątpliwie najlepszą oceną sztuki. Sztuka była bardzo dobra. Tak trzeba napisać, bo nie wolno kamuflować prawdy. Dała widzom chrześcijańską refleksję nad prozą codziennego życia. Pozwoliła się wzruszyć, uśmiechnąć a przede wszystkim dokonać niecodziennej zadumy. Pobudzała serca i umysły. I to jest bardzo ważne w dzisiejszym świecie, gdzie człowiek traktowany jest jako konsument, który dostaje to, co chce, bez potrzeby używania rozumu.
Teatr "Hakuna Matata", który tworzą bracia kapucyni oraz liczna młodzież skupiona przy kapucyńskiej parafii, włożył wiele serca w to nowe artystyczne dzieło. Dobra Nowina musi być głoszona różnymi językami - także tym artystycznym. Życzymy, więc artystom kapucyńskiego teatru wiele Bożych sukcesów na artystycznej drodze głoszenia Dobrej Nowiny.
Jako pierwsza określiła cierpienia dusz czyśćcowych jako mękę i żar miłości.
Katarzyna Fieschi urodziła się w Genui. W dzieciństwie została osierocona przez ojca Giacoma. Matka – Francesca di Negro zapewniła dzieciom wychowanie religijne. W 16. roku życia Katarzyna została przymuszona do małżeństwa z Julianem Adoro. Związek nie był szczęśliwy. Przez kilka lat Katarzyna żyła w osamotnieniu, po czym podjęła życie towarzyskie właściwe jej sferze. W marcu 1473 r. doznała łaski nawrócenia i przemiany. Odprawiła spowiedź generalną i zaczęła się dużo modlić. Podjęła też działalność charytatywną. Miała częste objawienia Pana Jezusa, który pewnego dnia pozwolił jej nawet spocząć na swojej piersi. Kiedy indziej ujrzała Boskie Serce całe w płomieniach. Chrystus pozwolił jej przytknąć usta do Jego Serca. Spowiednik zgodził się, by przyjmowała codziennie Komunię św., co w tamtym czasie było nowością. W ostatnim okresie życia miała częste wizje, przeżywała dar uniesień i zachwytów, które trwały nieraz kilka godzin.
Bp Ignacy Dec (drugi z prawej) i abp Mieczysław Mokrzycki podczas uroczystości ku czci bł. Jakuba Strzemię we Lwowie.
Nasza religijność nie może wyrażać się jedynie w modlitwach, procesjach i nabożeństwach. Za tym musi iść świadectwo – przekonywał bp senior Ignacy Dec w katedrze lwowskiej. Eucharystia była związana ze świętem patronalnym archidiecezji oraz powrotem relikwii bł. Jakuba Strzemię po trzydniowej peregrynacji.
Msza św. została odprawiona w sobotę 12 września w archikatedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Lwowie. Liturgii przewodniczył i homilię wygłosił bp Ignacy Dec. Wraz z nim modlili się abp Mieczysław Mokrzycki, metropolita lwowski, kapłani, osoby życia konsekrowanego, Rycerze Kolumba oraz licznie zgromadzeni wierni.
Prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych, kard. Marcello Semeraro, podsumował obrady konferencji pod hasłem "XXI wiek: Nowy czas Męczenników". To inicjatywa Komisji Nowych Męczenników – Świadków Wiary, której celem było sporządzenie katalogu wszystkich chrześcijan, zarówno katolików, jak i wiernych innych wyznań, którzy przelali swą krew i oddali życie za wiarę w Chrystusa w XXI wieku. Uczestnicy zostaną jutro przyjęci przez Papieża.
Hierarcha, nawiązując do tytułu znanej książki Woodworda Kennetha o beatyfikacjach i kanonizacjach, powiedział: "Nie jesteśmy »Fabryką Świętych«. Nie tworzymy świętych. Oni rozkwitają w Kościele". Wskazał, że szczególną misją kierowanej przez niego dykasterii jest zapewnienie kościelnego rygoru w rozeznawaniu kanonizowanych świętości oraz towarzyszenie procesom prowadzącym do ich celebracji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.