Z przesłania do parlamentarzystów i rządzących

11 czerwca 1999 r. Jan Paweł II powiedział w polskim parlamencie:. „Służba narodowi musi być zawsze ukierunkowana na dobro wspólne, które zabezpiecza dobro każdego obywatela… Jest oczywiste, że troska o dobro wspólne winna być realizowana przez wszystkich obywateli i wina przejawiać się we wszystkich sektorach życia społecznego. W szczególny jednak sposób ta troska o dobro wspólne jest wymagana w dziedzinie polityki… Wykonywanie władzy politycznej, czy to we wspólnocie, czy to w instytucjach reprezentujących państwo powinno być ofiarną służba człowiekowi i społeczeństwu, nie zaś szukaniem własnych czy grupowych korzyści z pominięciem dobra wspólnego całego narodu… Historia uczy, że demokracja bez wartości łatwo przemienia się w jawny lub zakamuflowany totalitaryzm”. Wszelką dobrą reformę należy rozpoczynać od siebie. Jest to nasze ważne i pierwszorzędne zadanie, ale nie wolno nam milczeć, gdy wybrane przez nas władze parlamentarne, rządowe czy samorządowe łamią podstawowe zasady życia społecznego, także zasady zdrowej demokracji, takie jak: zasadę personalizmu, zasadę dobra wspólnego, zasadę pomocniczości czy zasadę solidarności. Jeśli nie mamy, o tym gdzie mówić, to zawsze pozostaje nam możliwość modlitwy, której nikt nie jest w stanie nam zabronić. Pamiętajmy, że świat zmieniają nie tyle wielcy politycy, wielcy tego świata, ale nasza pokorna, wytrwała modlitwa. Modlitwa, pokuta – post, uczynki miłosierdzia naprawdę zmieniają świat.

Z przesłania do pracowników mediów

Ojciec Święty Jan Paweł II nie bał się dziennikarzy. Był papieżem bardzo medialnym, ale nie omieszkał pracownikom mediów przypominać, że ich powołaniem jest głosić prawdę i promować wartości, takie jak miłość, dobro, piękno, pokój, sprawiedliwość, uczciwość. Prosił o prawdziwe przedstawianie bieżących wydarzeń, prosił o unikanie manipulacji, półprawd i nagłaśniania mitów. W tym kontekście warto przytoczyć słowa Ojca Świętego Franciszka z 23 marca br. skierowane do przedstawicieli mediów.

Papież mówił: „Dla mnie największe grzechy mediów to te, które idą drogą kłamstwa, i jest ich trzy: dezinformacja, pomówienie i zniesławienie. Te dwa ostatnie są ciężkie, ale nie aż tak niebezpieczne, jak pierwszy. Otóż pomówienie jest grzechem śmiertelnym, ale można je wyjaśnić i rozpoznać, że chodzi o pomówienie. Zniesławienie jest grzechem śmiertelnym, ale można dojść do tego, że się powie: to niesprawiedliwość, bo wprawdzie zniesławiona osoba jakiejś winy się dopuściła, ale potem tego żałowała, zmieniła życie. Ale dezinformacja to mówienie tylko niektórych rzeczy, tych, które są mi wygodniejsze, a zatajenie reszty. W ten sposób ten, kto ogląda telewizję czy słucha radia, nie może wydać właściwego osądu, bo nie ma do tego elementów i nie otrzymuje ich.

Od tych trzech grzechów, proszę was, trzymajcie się z daleka – od dezinformacji, pomawiania i zniesławiania”.

Oprac. ks. Łukasz Ziemski