Reklama

Z Watykanu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Audiencja Generalna

Dar rozumu czyni nas prawdziwie wierzącymi

O fundamentalnym znaczeniu daru rozumu dla życia chrześcijańskiego mówił 30 kwietnia Ojciec Święty podczas audiencji generalnej na Placu św. Piotra w Rzymie.

Papież Franciszek zaznaczył, że w darze rozumu nie chodzi o ludzką inteligencję, lecz o łaskę Ducha Świętego, rozbudzającą w chrześcijaninie zdolność wyjścia poza zewnętrzny aspekt rzeczywistości i poznania głębi myśli Boga oraz Jego planu zbawienia. Nie oznacza to, że chrześcijanin może zrozumieć wszystko i mieć pełną znajomość Bożych planów. Jest to jednak dar, poprzez który Duch Święty „wprowadza nas w zażyłość z Bogiem i czyni nas uczestnikami planu miłości, który kreśli On w naszym życiu i historii. Pomaga nam zrozumieć prawdziwy sens dziejów”. Dar rozumu jest ściśle związany z wiarą. – Gdy Duch Święty mieszka w naszych sercach i oświeca nasze umysły, to pozwala nam wzrastać z dnia na dzień w zrozumieniu tego, co Pan powiedział i uczynił, oraz sprawia, że dostrzegamy coraz bardziej, iż wszystko jest darem Jego miłości dla naszego zbawienia – podkreślił Ojciec Święty.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Modlitwa „Regina Caeli”

Każdy z nas ma swoje Emaus

Reklama

W rozważaniach przed modlitwą „Regina Caeli” 4 maja w Watykanie papież Franciszek nawiązał do Ewangelii z 3. Niedzieli Wielkanocnej, mówiącej o uczniach zmierzających do Emaus. Zaznaczył, że „droga do Emaus staje się symbolem naszej drogi wiary”. – Pismo Święte i Eucharystia są niezbędnymi elementami spotkania z Panem – mówił Ojciec Święty. Nawiązując do smutnych uczniów podążających do Emaus, wyjaśnił, iż również my przychodzimy na niedzielną Mszę św. z naszymi troskami, trudnościami i rozczarowaniami. Czasami życie nas rani, a my wychodzimy z tego smutni, podążając do naszego „Emaus”, odwróceni plecami do planu Boga. Papież Franciszek zachęcił do uczestnictwa we Mszy św. i za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny wezwał do modlitwy, aby „każdy chrześcijanin, przeżywając na nowo doświadczenie uczniów z Emaus, szczególnie w niedzielnej Mszy św., odkrył ponownie łaskę przemieniającego spotkania ze zmartwychwstałym Panem”. – Zawsze pewne jest Słowo Boże, które daje nam wskazówki po naszym zagubieniu. Zawsze na drodze naszego utrudzenia i rozczarowania jest chleb łamany, pozwalający nam iść naprzód – powiedział.

Ojciec Święty wezwał do zawierzenia Matce Bożej obecnej trudnej sytuacji na Ukrainie i do modlitw za ofiary napięć w tym kraju. Zachęcił również do modlitw w intencji ofiar lawiny błotnej w Afganistanie. Zapowiedział, że wkrótce odwiedzi rzymską Poliklinikę im. Gemellego, obchodzącą obecnie 50-lecie istnienia.

Papież Franciszek do Polaków

Pozdrawiam serdecznie rodaków św. Jana Pawła II. Bracia i siostry, świadectwo jego wiary, nadziei, miłości i zawierzenia Bożemu Miłosierdziu pozostaje w nas w tych dniach niezwykle żywe. Niech jego wstawiennictwo wspiera życie i dobre zamiary każdego z was, troski i radości waszych bliskich, rozwój i pomyślną przyszłość Kościoła w Polsce oraz całej waszej Ojczyzny. Z serca wam błogosławię. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Audiencja generalna, 30 kwietnia 2014 r.

Polska księga Postanowień, Podziękowań i Próśb do Jana Pawła II

W audiencji generalnej 30 kwietnia br. wzięła udział grupa absolwentów, byłych stypendystów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Przekazali oni papieżowi Franciszkowi Księgę Postanowień, Podziękowań i Próśb do Jana Pawła II. To wynik akcji zbierania osobistych inicjatyw duchowych związanych z kanonizacją Papieża Polaka. W ten sposób powstała księga nosząca tytuł „Polska – świadectwa wierności”.

Przy grobie św. Jana Pawła II

W środę 30 kwietnia br. kard. Stanisław Dziwisz celebrował Eucharystię przy grobie św. Jana Pawła II w kaplicy św. Sebastiana w Bazylice św. Piotra. 1 maja natomiast po raz pierwszy sprawowano cotygodniową czwartkową Mszę św. przy grobie Jana Pawła II już jako świętego. Eucharystii koncelebrowanej przez 4 biskupów i ponad 100 księży przewodniczył abp Marek Jędraszewski. W homilii nawiązał on do pierwszego czytania, w którym św. Piotr wyznaje, że bardziej trzeba słuchać Boga niż ludzi. – To przekonanie towarzyszyło Janowi Pawłowi II od pierwszych dni pontyfikatu, gdy wołał: „Nie bójcie się!”. A na zakończenie pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny modlił się: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi! Tej ziemi!”. Ta postawa papieska – kontynuował abp Jędraszewski – nie przez wszystkich była akceptowana, stąd zamach na życie Jana Pawła II w 1981 r., a w konsekwencji pogarszający się stan jego zdrowia. „Moc w słabości się doskonali” i świadectwo ostatnich lat ziemskiego życia Papieża Polaka jest znakiem działania łaski Bożej.

Ks. P.R.-A.

* * *

Każde spotkanie z Jezusem napełnia nas radością, tą głęboką, jaką jedynie Bóg może nam dać.
Wpis papieża Franciszka na Twitterze

2014-05-06 15:06

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Sąd uchylił karę finansową nałożoną na TVN za nierzetelny materiał na temat o. Tadeusza Rydzyka

2026-01-14 19:07

[ TEMATY ]

TVN

O. Tadeusz Rydzyk

Karol Porwich/Niedziela

O. Tadeusz Rydzyk

O. Tadeusz Rydzyk

Sąd uchylił karę finansową nałożoną na stację TVN przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji za nierzetelny materiał na temat o. Tadeusza Rydzyka CSsR i Rodziny Radia Maryja. Decyzja sądu nie jest prawomocna - informuje Radio Maryja.

W listopadzie 2024 r. ówczesny przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Maciej Świrski, nałożył na stację TVN ponad 142 tys. zł kary za emisję reportażu „29 lat bezkarności. Fenomen ojca Tadeusza”.
CZYTAJ DALEJ

Bliskość Jezusa odsłania sens

2026-01-14 21:28

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

s. Amata CSFN

Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
CZYTAJ DALEJ

W Biblii żniwo bywa obrazem czasu, w którym Pan zbiera swój lud i odsłania prawdę o człowieku

2026-01-15 09:19

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję