Gdyby nie obrazy Wojciecha Kossaka oraz starania władz samorządowych, pewnie nie udałoby się odtworzyć figury św. Antoniego w Rodakach, która uległa zniszczeniu najprawdopodobniej podczas II wojny światowej. 4 maja uroczyście odsłonięto i poświęcono zrekonstruowany pomnik.
Uczestnicy uroczystości, w asyście orkiestry i mażoretek przeszli na plac obok drewnianego kościoła św. Marka z 1601 r. Tam Mszę św. odpustową odprawił ks. dr Włodzimierz Skoczny, który wcześniej poświęcił odbudowaną figurę. W czasie Mszy św. mieszkańcy i goście dziękowali za kanonizację Jana Pawła II oraz modlili się w intencji strażaków, w dniu wspomnienia św. Floriana.
– Pomnik został odbudowany w ramach tworzenia szlaku I wojny światowej w Małopolsce, z racji setnej rocznicy wybuchu wojny. Rodaki znalazły się na szlaku w związku z pamiątkami, jakie tu odnaleziono. Są nimi obrazy Wojciecha Kossaka, który razem z legionistami odpoczywał w Rodakach przy takiej właśnie kapliczce, prawdopodobnie po bitwie pod Krzywopłotami. Tu naszkicował, a następnie namalował kilka obrazów, które sukcesywnie odnajdujemy w albumach z jego artystyczną twórczością – tłumaczy Halina Ładoń, radna gminy Klucze i mieszkanka Rodak. Głównym, niepodważalnym dowodem pobytu malarza w Rodakach jest obraz pt. „Rodaki olkuskie 1914 – Refugium dolentium”. Inne obrazy prezentujące odpoczywających legionistów malowane były również przy tej kapliczce, w nieco innej scenerii. – Bardzo się cieszymy, że figura św. Antoniego powróciła do Rodak. Malował ją na swoich obrazach i to aż trzykrotnie znakomity malarz Wojciech Kossak. Odpoczywali przy niej po bitwie w 1914 r. żołnierze – powiedział ks. Jarosław Kwiecień, proboszcz parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Rodakach.
Szlak Frontu Wschodniego I Wojny Światowej, na którym znalazły się Rodaki, wiedzie do historycznych miejsc – z krakowskich Oleandrów, przez Jurę Krakowsko-Częstochowską, Gorlice.
W wypełnionej sali obrad tomaszowskiego magistratu
Radni rady miejskiej i rady powiatu na wspólnej nadzwyczajnej sesji jednogłośnie wyrazili chęć ustanowienia św. Antoniego z Padwy patronem miasta i powiatu
W obradach udział wzięli m.in.: abp Marek Jędraszewski, metropolita łódzki, bp Piotr Turzyński, przedstawiciel biskupa radomskiego, i ks. Tomasz Bojanowski, przedstawiciel biskupa łowickiego. Obecni byli też przedstawiciele duchowieństwa tomaszowskich parafii i parafii sąsiednich oraz władz samorządowych zaprzyjaźnionych miast, powiatów i sąsiednich gmin. Ksiądz Arcybiskup wyraził podziw i wdzięczność wobec osób, które podjęły taką uchwałę i zapewnił o swojej aprobacie dla tej inicjatywy w Episkopacie Polski oraz w Watykanie, gdyż właśnie taką formalną drogę akt prawny będzie musiał jeszcze odbyć.
Adres listu wymienia obok Pawła Sostenesa - być może owego przełożonego synagogi, którego pobito przed trybunałem Galliona w Koryncie (Dz 18,17); jeśli to on, dawny reprezentant oskarżycieli pisze teraz jako „brat” i współnadawca. Sam Korynt tłumaczy wiele z dalszych rozdziałów: zburzony przez Rzymian, odbudowany jako kolonia z woli Cezara w 44 roku przed Chr., stał się stolicą prowincji Achai i miastem dwóch portów - Lechajon od zachodu i Kenchry od wschodu - węzłem handlu, migracji, kultów i ambicji ludzi, którzy dorobili się szybko i chcieli znaczyć. Do wspólnoty z takiego miasta Paweł pisze: „Kościołowi Bożemu, który jest w Koryncie, uświęconym w Chrystusie Jezusie, powołanym świętym” - świętość jest tu najpierw darem powołania, a dopiero potem zadaniem. Adres rozszerza się na „wszystkich, którzy na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa”: formuła „wzywać imienia Pana”, którą Joel odnosił do JHWH (Jl 3,5), zostaje przeniesiona na Jezusa - to jeden z najstarszych śladów kultu Chrystusa jako Pana i zarazem definicja chrześcijan w ogóle. Dziękczynienie jest kurtuazyjne i zarazem przenikliwe: Paweł dziękuje za ubogacenie „we wszelkie słowo i wszelkie poznanie” - logos i gnōsis to dokładnie te dary, które w Koryncie wybujały w powód podziałów i pychy; Apostoł najpierw za nie błogosławi, zanim zacznie je porządkować. Wspólnota „oczekuje objawienia się Pana” - życie chrześcijańskie ma horyzont adwentowy. A wszystko spina zdanie-kotwica: „wierny jest Bóg, który powołał was do współuczestnictwa (koinōnia) z Synem swoim”. Nadzieja Kościoła nie opiera się na jakości jego członków, lecz na wierności Tego, który powołał.
Odkrycie doczesnych szczątków matki biskupa Hippony, w pobliżu kościoła św. Aurei, niedaleko pozostałości starożytnego portu w Ostii, datuje się na XV wiek. Relikwie zostały przeniesione do stolicy Włoch przez zakonników augustiańskich za zgodą papieża Marcina V. Obecnie przechowywane są w specjalnej kaplicy rzymskiej bazyliki św. Augustyna na Polu Marsowym.
W roku 387, w Ostii nad Tybrem, zmarła święta Monika, niezwykła postać starożytnego chrześcijaństwa i matka świętego Augustyna. Przez wieki jej grobowiec pozostawał otoczony opieką na terenie Ostii. Najcenniejszym świadectwem archeologicznym z tego okresu jest inskrypcja nagrobna w formie wierszowanego epitafium, sporządzona przez konsula Anicjusza Auchenia Bassusa. Fragment inskrypcji został odkryty w 1945 roku na płycie nagrobnej, na dziedzińcu przylegającym do obecnego kościoła św. Aurei w Ostii, gdzie prawdopodobnie został wtórnie wykorzystany w średniowiecznym grobie. Odkrycie to potwierdziło pierwotną lokalizację grobu świętej właśnie na tym obszarze cmentarnym.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
