Reklama

Niedziela Małopolska

Lekarstwo

Niedziela małopolska 37/2014, str. 1

[ TEMATY ]

krzyż

Adam Bujak, Arturo Mari/Biały Kruk

Łaskami słynąca figura Chrystusa Ukrzyżowanego pochodząca prawdopodobnie z XIV w.

Łaskami słynąca figura Chrystusa Ukrzyżowanego pochodząca prawdopodobnie z XIV w.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Gdy zbliża się połowa września, oczy mieszkańców Krakowa i okolicy zwracają się ku Mogile. Dla wielu z nas jest to okazja, aby wybrać się przed cudowny mogilski Krzyż, uczestniczyć w Eucharystii oraz na kolanach przejść wokół ołtarza, doświadczając nierówności „wyrzeźbionych” na posadzce ludzkimi nogami.

Ta posadzka jest dla mnie fenomenem. Zmusza do refleksji. Iluż pielgrzymów musiało na klęczkach obejść ten ołtarz, żeby powstały takie fałdy. Ile próśb i podziękowań tu zaniesiono. Ile osób odeszło z tej kaplicy umocnionych. I chociaż czasy się zmieniają, ludzie są coraz „mądrzejsi”, to na uroczystościach odpustowych w Mogile pielgrzymów nie ubywa. Przychodzą ci starsi, zmęczeni życiem, utrudzeni niełatwą codziennością. Ale są też i młodsi, zwłaszcza ci, którym dziadkowie i rodzice przekazali wiarę, że „w krzyżu zbawienie”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Myślę, że właśnie w Mogile, ale też przed każdym wizerunkiem Jezusa ukrzyżowanego, można sobie uświadomić, iż w życie człowieka jest wpisany krzyż. I nikt nie może go uniknąć. Chociaż prawdą jest, że nie lubimy cierpienia. A i od ludzi, którzy cierpią, też… uciekamy. Ma być łatwo, miło, przyjemnie. Taki przekaz otrzymujemy coraz częściej i taki program na życie przyjmujemy. A jeśli jest źle, ciężko? Jeśli doświadczamy choroby, zwłaszcza nieuleczalnej, jeśli zetkniemy się z niepełnosprawnymi ludźmi? Na takie „przypadki” współczesny człowiek znalazł „lekarstwo”: aborcję, eutanazję…

Tymczasem Jezus przekonuje nas, że bez cierpienia czy to fizycznego, czy duchowego nie uda się w pełni przeżyć życia! To jest droga do doskonałości, do świętości. To jest lekarstwo! W święto Podwyższenia Krzyża warto to sobie uświadomić. Warto też wybrać się do sanktuarium w Mogile. Na stronie www.mogilacystersi.pl znajduje się program tygodniowych uroczystości odpustowych, które rozpoczynają się wieczorem 13 września.

W rozmyślania o sensie krzyża i cierpienia wpisują się teksty przygotowane przez naszą redakcję. Polecamy Czytelnikom ich lekturę, wierząc, że i one będą służyły kształtowaniu chrześcijańskich postaw.

2014-09-10 15:58

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zarząd PiS: krzyż jest symbolem religijnym, ale także częścią naszej narodowej tożsamości

[ TEMATY ]

krzyż

Graziako

Krzyż jest symbolem religijnym, ale także częścią naszej narodowej tożsamości - czytamy w stanowisku Zarządu Okręgowego Prawa i Sprawiedliwości w Radomiu. Jego członkowie odnieśli się do wydarzeń mających miejsce w Komendzie Miejskiej Policji w Radomiu - na początku sierpnia grupa anonimowych policjantów skierowała pismo do Cezarego Popławskiego, komendanta wojewódzkiego oraz Kurii Biskupiej w Radomiu, w którym skarżyła się, że komendant Karol Szwalbe nakazał zdjąć im krzyże ze ścian oraz namawiał ich, żeby nie uczestniczyli w pielgrzymce na Jasną Górę.
CZYTAJ DALEJ

Czy otwieram się na Bożą łaskę? Czy ją przyjmuję? Czy pozwalam, aby we mnie wzrastała?

2026-07-09 11:40

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Siewcą jest przede wszystkim Bóg. On rozsiewa hojnie dobro. Udziela obficie swoich łask. Nikomu niczego nie szczędzi. Każdy człowiek jest obdarowany Jego darami. Nikt nie może więc powiedzieć, że ominęła go Boża łaska. Każdy ma jej tyle, ile potrzebuje.

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
CZYTAJ DALEJ

754 serca w pielgrzymce do Matki

2026-07-12 18:00

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

Joanna Popławska

157. Piesza Piotrkowska Pielgrzymka na Jasną Górę

157. Piesza Piotrkowska Pielgrzymka na Jasną Górę

Myślę, że najważniejsza podczas pielgrzymki jest modlitwa i intencja, z którą idziemy. Wszystko jest dla Pana Boga, żeby całkowicie Mu się powierzyć – mówi Milena, studentka z Częstochowy, która po raz pierwszy wyruszyła w Pieszej Piotrkowskiej Pielgrzymce na Jasną Górę.

754 pielgrzymów, z których najmłodszy ma 8 miesięcy a najstarszy 78 lat, wyruszyło z Piotrkowa Trybunalskiego na Jasną Górę w 157. Pieszej Piotrkowskiej Pielgrzymce. Tegoroczne hasło „Matka Wiernego Ludu” prowadzi pątników nie tylko ku sanktuarium, ale przede wszystkim ku głębszemu spotkaniu z Bogiem. Każdy niesie własne intencje, troski i nadzieje, a pokonywane codziennie kilometry stają się drogą modlitwy, pokuty i duchowej przemiany.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję