Pomedytujmy dziś nad trzecią różańcową tajemnicą radosną: narodzeniem Jezusa, dla nas – Bożym Narodzeniem. Jak to jest możliwe, żeby rodził się Bóg, do którego istoty należy niezmienne istnienie? Tak, Bóg dał nam swojego Syna – przede wszystkim po to, aby każdy, kto w Niego uwierzy, mógł dostąpić zbawienia (por. J 3, 16). W Jezusie przekazał nam prawdę o sobie jako Dobrym Ojcu nieskończenie miłującym swoje dzieci, obdarzającym je łaskami i zanurzającym je w swoim miłosierdziu. Ukazał też uświęcającą moc Trzeciej Osoby Boskiej – Ducha Świętego. Jezus, rodząc się z Maryi jako Człowiek, jawi się jako nasz Brat, którego przykład życia oraz nauczanie ma nas wzmacniać w wierze. Jezus Chrystus jest więc wyrazem największej miłości Boga.

Jest zatem tajemnica Bożego Narodzenia niezwykłym wydarzeniem w dziejach ludzkości, którego nie można sprowadzić jedynie do folkloru i tradycji, jak to miało miejsce w pierwszej wersji darmowego elementarza dla pierwszoklasistów, przygotowanego przez MEN. Dopiero dzięki zaangażowaniu rodziców błąd został naprawiony.

Trudno byłoby poznać wewnętrzne życie Boga, gdyby nie historyczny fakt narodzin Bożego Dziecięcia, które miały miejsce w Betlejem, w ziemi judzkiej. Należy tu także dostrzec Matkę Jezusa – Świętą Bożą Rodzicielkę, która bez reszty zawierzyła słowom archanioła Gabriela, oraz zobaczyć Jego opiekuna – św. Józefa, wtajemniczonego w Boży plan zbawienia, troskliwego obrońcy Jezusa. Tajemnice Chrystusa – jak powie św. Jan Paweł II w liście apostolskim „Rosarium Virginis Mariae” – są również tajemnicami Maryi, bo „żyje Ona Nim i dla Niego” (RVM 24). Wydając Go na świat w warunkach skrajnego ubóstwa, otacza Syna ogromną miłością i z podziwem pogłębia swoją świadomość, iż jest uczestniczką zamysłów wszechmocnego Boga. „Modlitwa różańcowa pulsuje niejako życiem ludzkim” – napisał Jan Paweł II we wspomnianym liście (RVM 2).

Jakże wielu świętych, zgłębiając różańcowe tajemnice wiary, przeżywając Bożą obecność w Osobie Jezusa Chrystusa, oczekiwanego Mesjasza, lepiej poznawało Boga, a tym samym zbliżało się do Niego, w niezwykłym zawierzeniu Maryi upatrując słusznie Bożego drogowskazu!

Tajemnica Bożego Narodzenia ma swój wyraz teologiczny, mówi o Bożych planach, realizowanych w konkretnych warunkach i z udziałem osób, które muszą z natury rzeczy być obecne przy ich wypełnianiu. Przez tę tajemnicę otrzymaliśmy dar wiary, żeby otworzyć serca na działanie łaski, na oglądanie i realizowanie Bożego planu zbawienia. Narodzony Jezus pokazuje światło, które będzie prowadzić do wielkich rozwiązań metafizyki, wyjaśniających sens życia, pozwalających zrozumieć, kim jest człowiek i jaka jest jego przyszłość.

Wykorzystajmy, szczególnie w październiku, piękną i skuteczną modlitwę różańcową do powierzenia Dobremu Bogu wszystkich spraw, a zwłaszcza spraw trudnych naszej Ojczyzny: „Podnieś rękę, Boże Dziecię!/Błogosław Ojczyznę miłą!/W dobrych radach, w dobrym bycie/Wspieraj jej siłę swą siłą...”.