19 października br. w nowo powstającym kościele akademickim pw. św. Jadwigi Królowej w Rzeszowie bp Jan Wątroba poświęcił kaplicę Matki Bożej Pompejańskiej oraz św. Józefa Rzemieślnika.
Jeżeli pragniesz spokoju duszy i kiedyś jej zbawienia, rozszerzaj nabożeństwo Różańca Świętego, bo ten, kto to czyni, nigdy nie zginie” – usłyszał przed laty bł. Bartolo Longo. Od tego momentu rozpoczyna się niezwykła historia tzw. nowenny pompejańskiej. Istotą tej modlitwy jest odmawianie Różańca (wszystkich części) przez kolejne 54 dni. Dzieli się ona na dwie części: błagalną i dziękczynną (po 27 dni).
Uroczystość została połączona z wprowadzeniem znaku relikwii bł. Bartola Longa. Relikwie założyciela słynnego sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Pompejach oraz twórcy nowenny pompejańskiej zostały ofiarowane jako dar bp. Jana Wątroby do powstającego kościoła akademickiego w Rzeszowie. Są one pierwsze w diecezji rzeszowskiej.
Akt wprowadzenia znaku relikwii bł. Bartola Longa oraz poświęcenia obrazu Matki Bożej i figury św. Józefa poprzedziły rekolekcje pompejańskie zatytułowane: „Z różańcem w ręku”, które poprowadził ks. Paweł Biernat.
Reklama
W poświęconej kaplicy znajduje się kopia obrazu Królowej Różańca Świętego z sanktuarium w Pompejach, którą namalował Wrzesław Żurawski, architekt, malarz i projektant pochodzący z Łańcuta. Obraz namalowany jest na desce o wymiarach 3,6 x 2,9 m i przedstawia siedzącą na tronie Maryję. Na jej kolanach spoczywa Dzieciątko Jezus. U stóp Matki Bożej klęczy po lewej stronie św. Dominik, a po prawej św. Katarzyna ze Sieny. Maryja prawą ręką przytrzymuje Dzieciątko, a lewą podaje różaniec św. Katarzynie. Jezus natomiast podaje różaniec św. Dominikowi. Nad głową Matki Bożej widocznych jest 12 gwiazd.
Poniżej obrazu znajduje się 2,5-metrowa figura św. Józefa Rzemieślnika, wykonana z drewna przez Marka Romanowskiego.
W uroczystości wzięli udział księża z dekanatu Rzeszów – Katedra, księża rodacy pochodzący z parafii św. Jadwigi Królowej w Rzeszowie oraz kilkaset wiernych z całej diecezji.
Dnia 28 maja odbyła się uroczystość dedykacji świątyni. Mszy św. przewodniczył bp Krzysztof Nitkiewicz wraz z ks. Józefem Lasakiem SAC, wicegenerałem zgromadzenia z Rzymu, oraz prowincjałami ks. Zenonem Hanasem SAC i ks. Waldemarem Pawlikiem SAC. Obecni byli liczni przedstawiciele Stowarzyszeniu Apostolstwa Katolickiego (Księża Pallotyni), a także kapłani z dekanatu sandomierskiego. Modlitwa zgromadziła parafian, mieszkańców miasta oraz osoby, które przyczyniły się do budowy i wyposażenia świątyni.
Końcowy rozdział Ozeasza brzmi jak liturgia powrotu z pustki. Prorok działał w Królestwie Północnym w VIII w. przed Chr., w czasie mieszania polityki, kultu Baala i sojuszy z mocarstwami. „Efraim” oznacza tu całe królestwo północy. Wezwanie „Wróć” (šûb) oznacza zmianę drogi, nie tylko żal. Izrael ma zabrać „słowa”, a nie dary. Po klęskach i deportacjach pozostaje modlitwa i wyznanie win. Hieronim tłumaczy: „tollite vobiscum verba”, czyli prośby i wyznanie win, i dodaje, że „vitulos labiorum” oznacza chwałę i dziękczynienie. Zwraca uwagę na szczegół tekstu: hebrajskie (pārîm) znaczy „byki”, a Septuaginta oddała ten zwrot jako „owoc”, przez podobieństwo brzmienia; sens prowadzi do uwielbienia zamiast zwierząt ofiarnych. Prorok wkłada w usta ludu trzy wyrzeczenia: Asyria nie zbawia, koń i rydwan nie dają ocalenia, wytwór rąk nie nosi już tytułu „bóg”. To są trzy źródła złudnej pewności: sojusz, siła militarna, idol. Werset o sierocie odsłania tło Tory. Sierota, wdowa i przybysz należą do tych, których Prawo osłania troską. Hieronim dopowiada, że „pupillus” to ten, kto utracił ojca; wspomina też odczytanie o odejściu od złego ojca, od diabła. Odpowiedź Boga ma język natury: rosa, lilia, korzeń jak drzewa Libanu, oliwka, cień i winorośl. Rosa w suchym kraju oznacza dar życia; Hieronim łączy ten obraz z Iz 26,19 i z pieśnią Mojżesza o słowie spływającym jak rosa (Pwt 32,2). Zakończenie pyta o mądrego i dodaje, że drogi Pana są proste, a jedni po nich idą, inni na nich upadają. Strydończyk widzi tu także uwagę o trudności księgi i mówi, że „drogi Pana” prowadzą przez lekturę i rozumienie Pism.
Czy historię Jezusa można opowiedzieć poprzez Jego szaty? Choć na pierwszy rzut oka może to brzmieć jak nietypowy pomysł, dla biblistów i archeologów jest to niezwykle ciekawy sposób czytania Ewangelii. Ubrania pojawiające się w biblijnych opisach nie są jedynie przypadkowym detalem – często niosą ze sobą głęboką symbolikę teologiczną, a jednocześnie pozwalają lepiej zrozumieć realia życia w starożytności. Takie podejście proponuje biblistka, Anna Rambiert-Kwaśniewska, autorka książki “Od pieluch po całun. Wszystkie szaty Jezusa.” W rozmowie opowiada o wieloletnich badaniach nad tekstyliami w Biblii i o tym, jak szaty mogą pomóc nam zobaczyć Ewangelię w bardziej konkretny sposób.
Pomysł napisania książki o szatach Jezusa nie pojawił się nagle. Jak podkreśla autorka, jest on efektem wielu lat pracy badawczej i zainteresowania kulturą materialną świata biblijnego. - Ten projekt jest moim projektem wieloletnim. Bardzo niewiele osób na świecie, w światowej biblistyce zajmuje się tematem szat, choć wśród archeologów to zagadnienie jest dosyć żywotne. Dlatego w ramach mojej pracy badawczej postanowiłam zająć się uzupełnieniem tej luki. Okazało się przy tym, że cała terminologia starotestamentowa, zarówno w szacie hebrajskiej, jak i greckiej, jest nieprawdopodobnie bogata. Bardzo dobrze wyjaśnia nam też szaty nowotestamentowe, które okazują się wielowymiarowe i dużo mówiące - podkreśla biblistka, dodając, że analiza ubiorów pozwala nie tylko odtworzyć tło historyczne, ale także dostrzec znaczenia teologiczne ukryte w biblijnych opisach. - Szaty są niezwykle interesujące nie tylko pod kątem odtwarzania, rekonstrukcji całego tła biblijnego, ale również teologicznie są bardzo nośne. W wielu miejscach Ewangelii detale związane z ubraniem bohaterów mają znaczenie symboliczne i pomagają nam głębiej zrozumieć przekaz tekstu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
