Cały świat podziwia bogactwo włoskiej kuchni, a przede wszystkim różnorodne potrawy z makaronów, pizze i risotta. Są one nie tylko bardzo smaczne, ale też łatwe i szybkie w przygotowaniu. Słynny włoski makaron - spaghetti może być podawany z warzywami, różnego rodzaju serami, grzybami, owocami morza. Warunkiem udanej pasty jest makaron ugotowany al dente, oliwa extra virgin i świeże warzywa.
• 1 duży brokuł
• 35 dag makaronu spaghetti
• 1/3 szklanki oliwy extra virgin
• 6 ząbków czosnku
• sok z ½ cytryny
• ¾ szklanki świeżo startego parmezanu
• przyprawy: 1 łyżka soli, 2 łyżeczki płatków czerwonej papryki
• kostki lodu
Wykonanie:
Brokuł umyć, podzielić na różyczki, grubsze części łodyg różyczek pokroić w drobną kostkę. W dużym garnku zagotować wodę z solą, wrzucić różyczki brokułu i gotować 3-4 min. Przygotować miseczkę, wrzucić do niej kostki lodu. Różyczki wyłożyć do miski z lodem, aby się zahartowały i były chrupiące; wyciągnąć i osuszyć. W tej samej wodzie, w której gotował się brokuł, ugotować makaron al dente (ok. 8 min).
Na dużej patelni rozgrzać oliwę, wrzucić rozgnieciony czosnek, pokrojone łodygi brokułu i płatki czerwonej papryki. Na średnim ogniu smażyć ok. 8 min, dodać różyczki brokułu, wciąż smażyć. Wrzucić makaron, wymieszać, podgrzać do średniej temperatury. W razie potrzeby doprawić. Gotową potrawę przełożyć do miski, na wierzch wycisnąć sok z cytryny i posypać parmezanem.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
W piątek, 23 stycznia Ojciec Święty Leon XIV przyjął na audiencji wielkiego księcia Wilhelma oraz wielką księżną Stéphanie z Luksemburga.
To co uderzało to strój księżny, która była ubrana na biało, gdyż na oficjalnych spotkaniach z Papieżem kobiety obowiązuje czarny strój. Dlaczego więc księżna Stéphanie mogła być na spotkaniu z Papieżem w białej sukni z białym welonem? Wynika to z tzw. „przywileju bieli” (privilegio del bianco). Tym przywilejem cieszą się katolickie władczynie zasiadające na tronie (obecnie nie ma żadnej), żony królów katolickich (Letycja z Hiszpanii i Matylda z Belgii), emerytowane królowe (Zofii z Hiszpanii i Paola z Belgii), żona księcia Monako (Jej Najjaśniejsza Wysokość Charlène) i właśnie wielka księżna Luksemburga, Jej Wysokość Stéphanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
