Jestem dwudziestoletnią kobietą. Skończyłam liceum i rozpoczęłam studia, wychodząc z bezpiecznego, wypełnionego chrześcijańskimi wartościami domu w pełen niepewności świat. To spotyka każdego, kto prędzej czy później musi się zmierzyć z oddzieleniem od domu i ze świadomością, że od tej pory sam w pełni decyduje, co będzie stanowiło jego priorytety. Jestem dwudziestoletnią kobietą i moje koleżanki zaczęły już stosować środki antykoncepcyjne. To zainspirowało mnie do podjęcia tego tematu. A ponieważ jestem dwudziestoletnią kobietą katoliczką, dla której duże znaczenie ma to, co dzieje się z jej ciałem, chcę o nim napisać inaczej niż autorki większości poradników dla nastolatek. Będzie to artykuł o odpowiedzialności kobiet za siebie i swoich bliskich - oraz o odpowiedzialności mężczyzn za swoje kobiety.

Czym są środki antykoncepcyjne?

Oto dziewczyna, która właśnie rozpoczęła współżycie (ze swoim chłopakiem albo i nie), sama z siebie lub też pod eskortą mamy wybiera się do lekarza ginekologa-położnika, żeby po konsultacji dobrał odpowiednie dla niej środki antykoncepcyjne. Potrzebny jest wywiad, bo jeśli w rodzinie wystąpiły przypadki nowotworu piersi, ryzyko jest podwyższone. Następnie dostaje receptę i wyposaża się w tabletki - koszt ok. 30 zł/mies. (Obliczyłam, że od 20. roku życia do osiągnięcia wieku lat 50 kobieta wydaje na tabletki ok. 11 tys. zł).

Potem zaczyna je przyjmować. Należy zacząć w pierwszy dzień krwawienia miesiączkowego, można też 2.-5. dnia, jednak - jak alarmują strony internetowe - wtedy przez pierwsze 7 dni należy stosować również inną metodę antykoncepcji. A potem co? Potem przyjmujemy tabletkę już codziennie, 28 pigułek naszprycowanych hormonami, kilka tzw. placebo, czyli bez substancji czynnych, których funkcją jest stworzenie w kobiecie odruchu, żeby zawsze przyjmowała tabletkę. Zawsze, z wyjątkiem tego jednego czy dwóch razów w życiu, kiedy zapragnie jednak zajść w ciążę.

Jak działają?

Dostarczają organizmowi kobiety nadprogramowe dawki syntetycznych wersji hormonów kobiecych: estrogen zatrzymuje wydzielanie folitropiny (FSH), co zapobiega rozwojowi dominującego pęcherzyka Graafa (jajnikowego), zaś progestagen zatrzymuje wydzielanie lutropiny (LH), co zapobiega jajeczkowaniu, uniemożliwia zagnieżdżenie się komórki jajowej w macicy, a także powoduje zagęszczenie śluzu szyjkowego, co z kolei utrudnia dotarcie plemników do jamy macicy i komórki jajowej. Ponadto zawierają: alkohol poliwinylowy częściowo hydrolizowany, dwutlenek tytanu, makrogol 3350, talk, żelaza tlenek żółty (zapewne jako barwnik), laktozę bezwodną i jednowodną, powidon, krospowidon, stearynian magnezu, skrobię żelowaną i kukurydzianą (dane zaczerpnięte z ulotki leku „Vibin”). Tabletka oszukuje organizm kobiety, sprawiając, że wydaje mu się, że już nastąpiła owulacja. Jajniki nie wypuszczają co miesiąc gotowego do zapłodnienia jajeczka, ale ciało myśli, że tak się stało. Czyli przez cały czas pozostaje w fazie między owulacją a miesiączką, ewentualnie przeżywając tzw. krwawienia z odstawienia w dniach, kiedy nie spożywa się tabletek hormonalnych, a jedynie „placebo” lub robi się przerwę. Oprócz wprowadzenia ciała w ten sztuczny stan, często powoduje skutki uboczne - nierzadko główny lub wręcz jedyny powód przyjmowania tabletki - piękna cera, powiększenie się piersi, zmniejszenie bolesności miesiączki. O negatywnych skutkach mówi się rzadziej - zmniejszenie gęstości kości, choroby zakrzepowo-zatorowe, spadek nastroju, nowotwory.

Dlaczego nie będę ich stosować?

Już same nazwy powodują, że robi mi się niedobrze - miałabym karmić swój organizm winylem, tytanem i stearyną? Następnie dalekosiężne negatywne skutki - tabletka na tyle modyfikuje naturalny zapach kobiety, że zdarzają się sytuacje wręcz absurdalne. Oto para, która poznała się i zakochała w sobie, zaczęła starać się o dziecko. Kobieta odstawia pigułki i woń jej feromonów na tyle się zmienia, że przestają się sobie nawzajem podobać i rozstają się. Dość ryzykowne w przypadku chęci zawarcia związku na całe życie. Nie można za bardzo ingerować w naturę, która od wieków działa w sprawdzony sposób. Lubię swoje ciało i szanuję je. Nie chcę go oszukiwać.

Nie chcę też, żeby moje podejście do zagadnienia tworzenia rodziny zostało zdominowane przez pojęcia „ryzyko”, „niebezpieczeństwo”, „wpadka”, „niechciane”, „zagrożenie”. Nie będę tak nazywać swojego dziecka! Nie zgadzam się też na to, żeby ciężar antykoncepcji spoczywał na kobiecie. Uważam, że jest to robienie z kobiety przedmiotu do zaspokajania potrzeb mężczyzn. Chcę też żyć w zgodzie ze swoją wiarą.

Co w zamian?

Mam świadomość tego, jak funkcjonuje mój organizm. Wiem, że podczas miesięcznego cyklu jest dokładnie jeden dzień, kiedy mogę zajść w ciążę. Dla pewności należy powstrzymać się od współżycia przez 2-3 dni przed i po owulacji. Do tego można monitorować temperaturę swojego ciała i śluz szyjki macicy, co pozwala na podejście do własnego organizmu z szacunkiem i ewentualne wykrycie różnych nieprawidłowości w jego funkcjonowaniu. Poza tym, takie metody planowania rodziny inspirują do wspólnego interesowania się tym tematem przez kobietę i mężczyznę, do okazywania sobie miłości i czułości na inne sposoby niż seks, co bardzo wzbogaca ich relację. Nawiasem mówiąc, do tego m.in. ma nas przygotować czystość przedmałżeńska. Czyli wszystko się ze sobą łączy - miłość z odpowiedzialnością, odpowiedzialność ze wstrzemięźliwością, wstrzemięźliwość z szacunkiem. Bo poza małżeństwem trudno jest się zastosować do metod naturalnych, choć istnieją też pary osób niewierzących, które w ten sposób kontrolują swoją płodność.

Oczywiście, miliony podręczników do biologii, reklam środków antykoncepcyjnych, stron internetowych i czasopism dla nastolatek przekonują nas, że metody naturalne są nieskuteczne, a tylko faszerowanie się hormonami wespół z prezerwatywą i najlepiej jeszcze wczesnoporonną spiralą wewnątrzmaciczną mogą nas ustrzec przed poczęciem niechcianego potomka. Ale to dlatego, że olbrzymie koncerny zarabiają na tych produktach i ich interes leży w przekonaniu dziewczynki od jej najmłodszych lat, że powinna zabezpieczać się na wszelkie sposoby. Tymczasem na wszystkie argumenty o „nieskuteczności” metod naturalnych dr Wanda Półtawska odpowiadała: „To nie metoda może zawieść, ale człowiek”. I to jest bardzo głęboka prawda na nasz temat. Usprawiedliwianie się domniemaną nieskutecznością metody jest na pewno prostsze niż zwyczajne powstrzymanie się od współżycia i powzięcie banalnego wysiłku obserwacji swojego organizmu. Nie mówiąc już o posłuszeństwie Bożym przykazaniom, do którego zobowiązuje nas nasza wiara.

Która metoda jest zdrowsza?

Odpowiedź nasuwa się sama.

Źródła:
www.womenshealth.pl
antykoncepcjabeztajemnic.pl
www.forumginekologiczne.pl
Ulotka leku Vibin
Źródła własne