Barbórkę w Gaworzycach górnicy obchodzą dopiero od trzech lat. – W 2012 r. zakupiliśmy sztandar św. Barbary, w ubiegłym roku kupiliśmy figurę, a w tym roku ornat – mówi Zbigniew Mikulski, jeden z organizatorów uroczystości. – Św. Barbara w naszym rejonie cieszy się naprawdę dużym szacunkiem – dodaje. Jarosław Blok, górnik z 28-letnim stażem pracy, podkreśla natomiast, że wszystkie starania związane z renowacją świątyni, uświetnieniem wszystkich uroczystości scalają górników. Zwraca uwagę, że należy pielęgnować i przekazywać te tradycje.

Uroczystości odpustowe zgromadziły w kościele pw. św. Barbary księży z całego dekanatu Głogów – Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, wiernych, a przede wszystkim górników. Wszystkich powitał proboszcz parafii ks. Lech Świdziniewski. Msza św. została odprawiona w intencji górników, górników emerytów oraz ich rodzin z prośbą o zdrowie, Boże błogosławieństwo i potrzebne łaski, a także za zmarłych górników, którzy odeszli na wieczną szychtę. Eucharystii przewodniczył ks. Michał Dekiert, wikariusz parafii pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Głogowie. W słowie Bożym zwrócił uwagę, że dla tego, kto odkrył miłość Boga, nie istnieją żadne granice oraz przeszkody. – Kiedy patrzymy na życie wszystkich świętych, a w sposób szczególny w dniu dzisiejszym na życie naszej patronki – św. Barbary, to widzimy jej miłość, którą odpowiedziała na miłość Boga. Mimo że urodziła się poganką, poznała Chrystusa, a poznawszy Go, przylgnęła do Niego całym sercem. Dla Niego była gotowa na wszystko: na różnego rodzaju cierpienia, zniewagi, a nawet śmierć. Ks. Michał podkreślił, że św. Barbara jest patronką górników, tych, którzy pod ziemią, w trudzie, cierpieniu, pracując dla dobra całego społeczeństwa, narażają swoje życie. Jest tą, która wskazuje im drogę na wieczną szychtę. Wikariusz przypomniał, że przeżywamy pierwszy tydzień Adwentu, który jest czasem oczekiwania i szukania Boga. – Św. Barbara pokazuje nam, jak Boga należy szukać. Pokazuje, że znalazłszy Go, trzeba być gotowym nawet na śmierć, niekoniecznie fizyczną, lecz na oddawanie siebie drugiemu człowiekowi: mężowi, żonie, dziecku.

Na zakończenie Eucharystii wierni odśpiewali „Te Deum” i przed wystawionym Najświętszym Sakramentem odmówili Litanię do św. Barbary. Następnie uroczystości przeniosły się do miejscowego pałacu.