Reklama

Edytorial

edytorial

Bóg sam wystarczy

Niedziela Ogólnopolska 5/2015, str. 3

[ TEMATY ]

edytorial

Bożena Sztajner/Niedziela

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

POSŁUCHAJ WERSJĘ AUDIO

Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, obchodzony w Kościele 2 lutego, tym razem ma charakter wyjątkowy, gdyż przypada w Roku Życia Konsekrowanego. Przeżywamy więc jeden z najważniejszych momentów tego wyjątkowego czasu łaski. Szczególnie mocno wybrzmiewa właśnie teraz zawołanie św. Teresy Wielkiej, karmelitanki z Ávila: „Bóg sam wystarczy”. Słowa te wskazują, że najgłębszym pragnieniem ludzkiej duszy jest „zrównanie jej miłości z miłością Boga, gdyż do tego dąży ona tak przyrodzonym, jak i nadprzyrodzonym sposobem” (św. Jan od Krzyża). Człowiek pragnie Boga i tęskni za Bogiem, stanowiącym odwieczne centrum jego życia. Zostało to niejako zakodowane w ludzkiej naturze. Szczególnie trzeba tutaj zauważyć osoby życia konsekrowanego. Papież Franciszek mówi, że „zakonnicy są prorokami, którzy przepowiadają, jak królestwo Boże będzie wyglądać w swojej doskonałości” (wywiad dla „La Civiltà Cattolica”).

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Obecnie ok. 35 tys. Polek i Polaków prowadzi życie konsekrowane, oparte na radach ewangelicznych. Do nich szczególnie jest skierowany list pasterski Episkopatu Polski na Dzień Życia Konsekrowanego 2015 r. Biskupi odkrywają tajemnice dotyczące życia konsekrowanego, sięgając do wskazań św. Jana Pawła II oraz papieża Franciszka, ale również sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego. To Prymas Tysiąclecia w trudnych dla Kościoła latach 50. i 60. XX wieku, gdy dalszy los zakonów był niepewny, mówił do osób konsekrowanych: „Jesteście z Kościoła i dla Kościoła”. Dziś polscy biskupi zwracają uwagę, że „w dużej mierze dzięki mądrości i odwadze kard. Wyszyńskiego zakony w Polsce nie podzieliły losu zakonów w innych krajach bloku komunistycznego, gdzie zostały zdelegalizowane”. Ratunkiem, jednym ze środków umacniających w wierze i w zakonnym działaniu było zapoczątkowane w 1962 r. w polskich klasztorach nawiedzenie kopii Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Piszemy o tym w najnowszej „Niedzieli”. Z licznych tekstów Prymasa Tysiąclecia skierowanych do osób konsekrowanych powstał zbiór pt. „Alfabet zakonny”, który właśnie teraz może być lekturą wyjątkowo pożyteczną. Znajduje się tam wiele oryginalnych spostrzeżeń, np. o pierwszym zgromadzeniu kobiet, które założyła Maryja.

W Roku Życia Konsekrowanego ma miejsce sporo spektakularnych wydarzeń, jak to z ostatnich dni: 24 stycznia br. rozpoczął się proces beatyfikacyjny francuskiej wizytki, s. Franciszki Teresy (Leonii Martin), rodzonej siostry św. Teresy z Lisieux. Ich rodzice, Zelia i Ludwik Martin, mieli dziewięcioro dzieci. Okres dzieciństwa przeżyło tylko pięć córek – i wszystkie wybrały życie zakonne. W 2008 r. rodzice sióstr Martin zostali ogłoszeni błogosławionymi. To spojrzenie na realizację świętości w kontekście przypomnianej właśnie teraz francuskiej rodziny Martin prowadzi nas do słów, które zamykają orędzie papieża Franciszka na Rok Życia Konsekrowanego: „Błogosławię Pana za szczęśliwą zbieżność Roku Życia Konsekrowanego z synodem o rodzinie. Rodzina i życie konsekrowane są powołaniami wnoszącymi bogactwo i łaskę dla wszystkich, przestrzeniami humanizacji w budowaniu relacji życiowych, miejscami ewangelizacji. Możemy pomagać sobie nawzajem”.

2015-01-27 12:19

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

O życiu we wspólnocie

Samotny chrześcijanin, zamknięty jedynie do własnego świata i ukierunkowany tylko na samego siebie, to sprzeczność. Zwróćmy uwagę na to, iż w Ewangelii, opisującej powołanie Mateusza na apostoła, akcentowany jest wymiar wspólnoty. Mówią o tym słowa: „przyszło wielu celników i grzeszników i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami”. Albo zarzut stawiany przez faryzeuszów Chrystusowym uczniom: „dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?”. Również odpowiedź Jezusa odnosi się nie do pojedynczego człowieka, lecz do wspólnoty: „nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników”. Pan Jezus nie tylko zgromadził grupę uczniów, ale także wysyłał ich, by przywoływali innych, gdyż „nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają”. My, ochrzczeni, jesteśmy członkami wspólnoty, Kościoła, zgromadzenia, diecezji, ale też i apostołami.
CZYTAJ DALEJ

Karmelitanki Bose: Utrzymują się z jałmużny i pracy własnych rąk. Remont to inwestycja, na którą nie są w stanie zarobić

2026-03-10 11:33

Niedziela Plus 11/2026, str. II

[ TEMATY ]

Gniezno

archiwum Sióstr Karmelitanek Bosych w Gnieźnie

Trwa remont kaplicy Klasztoru Karmelitanek Bosych. Ta inwestycja znacząco przekracza możliwości finansowe sióstr, które zawsze modlą się za świat i każdego człowieka. Wszystkim, którzy włączą się w akcję pomocy, obiecują wdzięczną modlitwę.

Kaplica jest sercem Klasztoru Mniszek Bosych Zakonu Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel w Gnieźnie i przestrzenią spotkania z Bogiem dla sióstr i wszystkich, którzy odwiedzają to miejsce.
CZYTAJ DALEJ

Otwarcie Okna Życia w Korczynie

2026-03-23 10:58

Łukasz Sztolf

To pierwsze okno życia w archidiecezji przemyskiej

To pierwsze okno życia w archidiecezji przemyskiej

W trwającym VI Tygodniu Modlitw o Ochronę Życia, 20 marca 2026 r., abp Adam Szal pobłogosławił pierwsze Okno Życia otwarte w archidiecezji przemyskiej, które znajduje się przy klasztorze Sióstr Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego w Korczynie. Inicjatorką tej „przystani nadziei” była lek. Magdalena Bugajska, a wsparciem posłużyła Caritas Archidiecezji Przemyskiej.

Metropolita przemyski krótko przypomniał historię powstania idei okna życia sięgającej XII w. i związanej z postacią bł. Gwidona z Montpellier i Zgromadzeniem Ducha Świętego. Abp Szal wyjaśnił, że w szpitalu w Montpellier funkcjonowało urządzenie „podobne do dużej beczki przedzielonej w środku”, które służyło do anonimowego pozostawiania dzieci. – Jeżeli ktoś chciał zostawić swoje dziecko w szpitalu pod opiekę, wkładał to dziecko do tej pierwszej części, obracał koło, wtedy rozlegał się dzwonek i ktoś dyżurujący całą dobę, przychodził, żeby zająć się tym dzieckiem – mówił arcybiskup. Dzieci te były oznaczane „podwójnym krzyżem”, co miało świadczyć o powierzeniu ich opiece Zgromadzenia Ducha Świętego i zapobiegać handlowi dziećmi.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję