Wspólnota parafialna z Tarnobrzega-Wielowsi 15 marca rozpocznie świętowanie jubileuszu. Potrwa on aż do 29 września. Będzie to rok szczególnej łaski Bożej dla parafian oraz okazja do przypomnienia sobie historii i dziejów parafii naznaczonych wstawiennictwem świętych patronów – św. Gertrudy i św. Michała Archanioła. To też czas uświadomienia sobie wspólnej odpowiedzialności za parafię, która istnieje już osiem wieków.

Przygotowania

Uroczystości poprzedzą misje parafialne w dniach 8-14 marca. Ks. Dariusz Woźniczka, proboszcz parafii, podkreśla: – Myślę, że jubileusz i poprzedzające go misje, będą okazją do zastanowienia się nad swoją wiarą, która na tej ziemi jest przekazywana już od 800 lat. Ten długi okres jest dla wszystkich parafian wezwaniem i zadaniem, by wiary nie utracić, ale ją strzec i przekazać przyszłym pokoleniom. Tyle lat parafianie dbali o to miejsce święte, z którego czerpali siły do dobrego i świętego życia. Trzeba podjąć to zadanie troski o świątynię, by tego, co pokolenia wypracowały, nie zmarnować, ale przekazać dalej i pozostawić po sobie ślad żywej wiary. Jubileusz to też czas przemyślenia: jak żyję swoją wiarą, jak się angażuję w życie parafii. To czas podjęcia dobrych postanowień. Ufam, że pomoże on powstać z wad i słabości, a w parafii będzie jedność, życzliwość i szacunek, aby inni mogli powiedzieć: popatrzcie, jak oni potrafią pięknie żyć – podkreśla duszpasterz.

Z dziejów parafii

Wielowieś – pierwotna nazwa łacińska „Magnavilla”, nadwiślańska osada, założona w XII wieku. Była fundacją rodu Mądrostków. Parafia została erygowana w 1215 r. Przez Wielowieś według tradycji przechodzili: św. Jacek, bł. Czesław i św. Królowa Jadwiga. W 1861 r. m. Kolumba Róża Białecka założyła w Wielowsi Trzeci Zakon Polskich Sióstr Dominikanek Czynnych. W 1969 r. z parafii Wielowieś wydzielono parafię Sobów, a w 1985 r. utworzono parafię składającą się z Zakrzowa i Sielca. Parafianie cieszą się odpustami na wspomnienie św. Gertrudy (17 marca) i św. Michała Archanioła (29 września).

Niezwykłe spotkanie

Jednym z najważniejszych wydarzeń dla parafii była pielgrzymka św. Jana Pawła II do Sandomierza 12 czerwca 1999 r. Wtedy to Biały Pielgrzym właśnie w Wielowsi rozpoczął i zakończył wizytę w naszej diecezji. Tak wspomina to wydarzenie Stanisław Wilk: – Na długo przed przyjazdem rozpoczęło się intensywne przygotowanie do wizyty nie tylko to materialne, choć bardzo wiele prac przy parafii zostało zrobionych, ale też duchowe. W czasie wizyty wchodziłem w skład grupy porządkowej, zapewniającej bezpieczeństwo gościom i pielgrzymom. Wielką radością dla mnie był fakt, że moja wnuczka Madzia miała osobiście powitać Papieża na lądowisku. Natomiast sama wizyta to było ogromne przeżycie. Parafianie to wydarzenie uczcili okolicznościowym monumentem na miejscu lądowiska papieskiego helikoptera.

Niszcząca fala

Niestety, 11 lat później w 2010 r. mieszkańców dotknęła ogromna tragedia. 90% parafii zostało zalane wodą z Wisły. Kataklizm dwukrotnie zniszczył dobytek parafian. Zalany został również klasztor sióstr. – Pomoc dla powodzian płynęła z różnych źródeł. My i mieszkańcy otrzymywaliśmy różnorodne wsparcie: materialne oraz w formie pomocy przy sprzątaniu i porządkowaniu – wspomina jedna z mieszkanek Wielowsi. – Natomiast w naszym klasztorze, mimo że był poważnie zalany, udało się zorganizować kuchnię, w której siostry przygotowywały i wydawały obiady dla pokrzywdzonych. Rozdawałyśmy jedzenie nie tylko na terenie Wielowsi, ale zawoziłyśmy również do Koćmierzowa – wspomina s. Salomea. Do tej pory na budynku klasztoru widać ślady po powodziowych zniszczeniach.

Zaplecze duchowe

Na terenie parafii znajduje się klasztor Sióstr Dominikanek – Zgromadzenie Sióstr Zakonu św. Dominika w Polsce. Siostry posiadają własną kaplicę poświęconą Niepokalanemu Poczęciu Najświętszej Maryi Panny. Głównym zadaniem macierzystego klasztoru jest prowadzenie domu formacyjnego, a w nim junioratu ścisłego przed ślubami wieczystymi. Za klasztorem znajduje się grób matki założycielki – sługi Bożej m. Kolumby Białeckiej.

– W XIX wieku Bóg upatrzył sobie skromną dziewczynę Różę Filipinę Białecką, pochodzącą ze szlacheckiego rodu, pragnącą w zaciszu klauzury poświęcić Bogu swoje życie, by posłać ją do najbardziej potrzebujących i wyznaczył jej zadanie założenia zgromadzenia. 23-letnia Róża (w klasztorze s. Maria Kolumba) przybyła do Wielowsi z pierwszymi kandydatkami do Zgromadzenia Sióstr św. Dominika. Zaprosił ją tutaj w 1861 r. ówczesny proboszcz ks. Julian Leszczyński – opowiadają siostry dominikanki. – Z biegiem czasu zgromadzenie rozwijało się i dziś siostry służą nie tylko w ojczyźnie, ale także na misjach w Kamerunie, na Ukrainie, Białorusi i w Rosji aż po daleką Syberię i Kraj Amurski, w Ameryce i we Włoszech – mówi s. Natalia. Dekret heroiczności cnót założycielki został ogłoszony w Watykanie 20 grudnia 2004 r. – Już dziewiąty rok organizujemy modlitewne czuwanie „Jerycho”, prosząc o beatyfikację Matki Założycielki. Po raz trzeci czynimy to w Wielowsi. W tym roku chcemy umożliwić wszystkim chętnym lepsze poznanie naszej założycielki. Chcemy też dać możliwość wspólnej modlitwy, podzielenia się dobrem, troskami i radościami codzienności z siostrami. Na tegoroczne „Jerycho” zapraszamy wszystkich.

Także przez cały rok zapraszamy zarówno pojedyncze osoby, jak i zorganizowane grupy do zatrzymania się w naszym klasztorze. Każdego dnia w kaplicy klasztornej odprawiana jest Msza św. o godz. 7, a w niedzielę o godz. 8 – dodaje.

Współpraca i duszpasterstwo

Wsparcie modlitewne płynie też z parafii. Wierni modlą się, tworząc 16 róż różańcowych. Działa wspólnota Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa, Koło Przyjaciół Radia Maryja. Obecne są również liturgiczna służba ołtarza i wspólnota młodzieżowa. Siostry pomagają w prowadzeniu scholi parafialnej oraz Rycerstwa Niepokalanej w grupach dla dorosłych i dzieci. Wspierają także księdza proboszcza poprzez pomoc w zakrystii oraz katechizację w przedszkolu. Posługę duszpasterską obok ks. Dariusza Woźniczki prowadzi również ks. Andrzej Jaworski, obecnie senior i były proboszcz parafii.

Obok świątyni i klasztoru mieści się również dom, który służy jako ośrodek rekolekcyjny. Może w nim skorzystać z gościnności 25 osób. Udostępnione są pokoje jedno– i dwuosobowe z własnymi łazienkami.