Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 w Lublinie obchodził jubileusz 70-lecia istnienia. Z tej okazji 13 maja w archikatedrze lubelskiej została odprawiona uroczysta Msza św. pod przewodnictwem abp. Stanisława Budzika.

– To bardzo ważna i zasłużona instytucja w naszym mieście; jej jubileusz jest świętem całego Lublina – podkreślał abp Stanisław Budzik. – Cieszymy się, że w katedrze – matce lubelskich kościołów – rozpoczynamy to świętowanie, dziękując Bogu za minione lata i prosząc o błogosławieństwo dla tych, którzy dzisiaj i w przyszłości będą kontynuować piękną tradycję służby choremu człowiekowi – mówił Pasterz archidiecezji.

Nawiązując do św. Pawła Apostoła, który przyniósł do Europy chrześcijaństwo kształtujące oblicze naszego kontynentu, Metropolita podkreślał, że misja Apostoła Narodów wymagała wielkiej odwagi. – Decydując się na podejmowanie wielkich dzieł, możemy się tej cechy uczyć od niego – podkreślał. Nawiązując do historii szpitala, mówił: – Wspominamy dziś wielką determinację ludzi, którzy 70 lat temu swoim doświadczeniem i poświęceniem przyczynili się do powstania i rozwoju szpitala przy ul. Staszica. Metropolita przypomniał, że placówka powstała na bazie szpitala św. Wincentego à Paulo, istniejącego od pierwszej połowy XIX wieku przy kościele pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Posługiwały tam ofiarnie siostry szarytki, obecne w Lublinie od 1730 r. Przez pierwsze 100 lat pracowały w szpitalu św. Łazarza przy Podwalu. Szpital przy ul. Staszica przetrwał rozbiory, niósł pomoc w czasie I wojny światowej. W okresie międzywojennym powstawały w nim nowe oddziały. Podczas okupacji zarządzali nim Niemcy. Po II wojnie światowej szpital został upaństwowiony. Szarytki zostały z niego ostatecznie usunięte w latach 50. XX wieku. Dopiero przemiany polityczne umożliwiły niektórym powrót do pracy szpitalnej.

Od 1945 r. szpital jako placówka uniwersytecka rozwijał się dynamicznie i stanowił bazę dydaktyczną dla studentów medycyny, a przede wszystkim niósł pomoc rzeszy chorym. Od samego początku pracowało w nim wielu wybitnych specjalistów. Obecnie SPSK nr 1 to nie tylko budynki przy ul. Staszica, ale także kliniki przy ulicach: Chmielnej, Radziwiłłowskiej i Głuskiej. – Świętując jubileusz, wspominamy pracowników i pacjentów szpitala, którzy odeszli już do wieczności; zawierzamy ich Bożemu Miłosierdziu – mówił Ksiądz Arcybiskup. – Chcemy przystąpić z pasją do nowych zadań i wyzwań, które stoją przed służbą zdrowia w naszej ojczyźnie i w Lublinie. Ufamy, że nie zabraknie nam światła Ducha Świętego do podejmowania mądrych decyzji – podkreślał. Abp Stanisław Budzik zaapelował, by w leczeniu i szukaniu nowych dróg skutecznej i fachowej pomocy człowiekowi choremu uwzględniano także jego potrzeby duchowe.

Jubileusz stał się okazją do uhonorowania pracowników szpitala odznaczeniami państwowymi. Również przyjaciele szpitala zostali odznaczeni medalami 70-lecia SPSK nr 1 (otrzymali je m.in. abp Stanisław Budzik i prawosławny abp Abel). Ponadto w klinice chirurgii naczyniowej i angiologii odsłonięto tablicę poświęconą zmarłemu w 2010 r. prof. Jerzemu Michalakowi, wybitnemu chirurgowi i wychowawcy pokoleń lekarzy, który przez ponad 20 lat był kierownikiem tej kliniki. Tablicę poświęcił bp Mieczysław Cisło.