AGNIESZKA KONIK-KORN: – Czy dobro potrzebuje kampanii reklamowej?

DR CELINA KISIEL-DOROHINICKA: – Wydaje się, że dobro jest zawsze atrakcyjne, jednak często dostrzegamy tylko wielkie, szeroko zakrojone ogólnopolskie akcje, promowane w mediach. To czasem onieśmiela i sprawia, że działalność charytatywną rozumiemy w kluczu właśnie takich wydarzeń. A dobro zdarza się wszędzie – czynią je ludzie z mniejszych i większych miejscowości, nie otrzymując za to powszechnego uznania i nie zyskując popularności. Takie działania często zaczynają się bardzo prozaicznie – ktoś zorganizuje kiermasz na rzecz szkolnej biblioteki, świetlicy czy pobliskiego schroniska dla zwierząt, potem pojawiają się nowe pomysły i od malutkich akcji przechodzi się do naprawdę profesjonalnego działania. Potrzeba tylko wyobraźni i energii. Celem rozpoczętej przez nas Kampanii Dobra jest uwrażliwienie młodzieży na potrzeby najbliższego jej otoczenia i przekonanie o tym, że w tym środowisku małymi krokami można i warto góry przenosić.

– Czy Kampania Dobra to projekt skierowany do konkretnego odbiorcy?

– Naszym odbiorcą jest przede wszystkim młodzież gimnazjalna i licealna, ale pośrednio także nauczyciele. Projekt ma na celu zainspirować młodych ludzi do poszukiwania w swoim życiu i otoczeniu takich przestrzeni, w które będą mogli się zaangażować, dać innym troszkę swoich umiejętności, czasu i serca. Przygotowujemy konkretne materiały z propozycjami – co i jak robić? Jak szukać przestrzeni do indywidualnego rozwoju? Tworzymy stronę internetową, która będzie bazą takich informacji. Nasza Kampania powstała właśnie z inspiracji nauczycieli z mniejszych miejscowości, którzy zgłaszali nam potrzebę zaktywizowania tamtejszej młodzieży. Działalność dobroczynna poza dużymi miastami ogranicza się często tylko do najbardziej nagłośnionych ogólnopolskich akcji, takich jak Szlachetna Paczka czy Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy, a na co dzień niewiele się tam dzieje. Być może nasz projekt będzie punktem wyjścia do tego, aby młodzi pod kierunkiem swoich wychowawców zaczęli odpowiedzialnie przyglądać się swojemu środowisku. Zależy nam, aby dotrzeć do młodzieży wszelakiej – i tej z dużych miast, i z całkiem małych miejscowości. Nie tylko do młodych, zaangażowanych w różne wspólnoty czy związanych z Kościołem, ale i do tych poszukujących, będących czasem daleko od Boga, ale mających pragnienie czynienia dobra. Wyobraźnia miłosierdzia nie jest przecież zarezerwowana jedynie dla ludzi wierzących.

– Podczas lutowej konferencji na Ignatianum wystąpiły osoby, które organizują bardzo konkretną pomoc dla innych. Patrycja Mackiel, Sylwia Zarzycka, Janek Mela, Robert Kawałko i prowadząca spotkanie Katarzyna Stoparczyk dali świadectwo, jak bardzo różnorodna może być pomoc, i jak wiele daje im radości. To było poruszające spotkanie!

– Tak, wystąpienia naszych gości wywołały ogromne wzruszenie. Zależało nam, aby ci Ambasadorzy Dobra pobudzili wyobraźnię i zachwycili młodych ludzi swoimi postawami. Ich przesłanie było bardzo jasne – warto być dla innych, niezależnie od wyznawanych poglądów. A jak podkreślała Patrycja Mackiel, tegoroczna maturzystka, której marzeniem było jechać do Indii (i zrealizowała je, angażując się właśnie w wolontariat – przyp. red.) – nie trzeba lecieć na drugi koniec świata, by zrobić coś dobrego. To może dziać się blisko nas, we własnej szkole, rodzinie, miasteczku. I choć wydawać się może, że robimy drobne rzeczy, dla potrzebujących zawsze będą one stanowić konkretną pomoc.

– Dlaczego to właśnie do młodzieży gimnazjalnej skierowaliście Kampanię Dobra?

– Człowiek w wieku dojrzewania jest szczególnie wrażliwy na otaczającą go rzeczywistość. Jest krytyczny, wyczuwa fałsz i nieszczerość, dostrzega to, co jest niesprawiedliwe, i może właśnie dlatego tak często się buntuje... Zaangażowanie na rzecz dobra zawsze zwraca się z procentem. Młodzi ludzie, tak jak zresztą każdy człowiek, chcą czuć się potrzebni. Dawanie siebie innym fascynuje młodzież, która odnajduje się w takich działaniach. To z kolei wpływa na dojrzewanie do dorosłości.
Nie jest nam łatwo wychowywać dorastające dzieci, bo sami jako dorośli mamy problem z właściwymi zachowaniami. Zaczyna się od drobiazgów: nie szanujemy rzeczy, a z czasem niepostrzeżenie przestajemy darzyć szacunkiem drugiego człowieka. Dawniej, kiedy np. misiowi oderwała się łapka, mama albo babcia przyszywały ją na swoje miejsce. Dzisiaj płączące dziecko w miejsce zepsutego misia otrzymuje nową zabawkę, a stary pluszowy przyjaciel wędruje do kosza. Podobnie rzecz ma się z ubraniami – kto w dobie wszechobecnych „posezonowych” wyprzedaży ceruje swetry? Choć na co dzień nie zdajemy sobie z tego sprawy, te sytuacje w jakiś sposób nas kształtują, tworzą złe nawyki. Nie szanujemy rzeczy, nie wiemy, co to przywiązanie, odpowiedzialność i z czasem, podobnie jak zepsutą zabawkę, możemy do kosza wyrzucić prawdziwego przyjaciela. Chociaż młodzież świetnie odnajduje się w kulturze, której jednym z wyznaczników jest konsumpcjonizm, w środku, w głębi serca ma takie same pragnienia, jakie człowiek miał od wieków. Pragnienie bycia potrzebnym i kochanym, pragnienie dzielenia się sobą i czynienia dobra. Dlatego, tworząc naszą Kampanię, chcemy przypomnieć o tym, co naprawdę istotne.

– A jak dowiedzieć się czegoś więcej o Kampanii Dobra?

– Na razie można nas śledzić na facebooku, ale jesteśmy w trakcie tworzenia strony internetowej, która z początkiem nowego roku szkolnego będzie służyć uczniom i nauczycielom.