Puławskie Towarzystwo Przyjaciół Chorych „Hospicjum” zostało powołane w 1998 r., aby świadczyć pomoc osobom ciężko chorym oraz ich rodzinom. Rok później działalność rozpoczął Niepubliczny Zakład Opieki Paliatywno-Hospicyjnej, który obejmuje swoim działaniem powiat puławski. Oprócz 16 miejsc w hospicjum, opieką objętych jest ok. 100 osób w hospicjach domowych.
Pracownicy hospicjum są wspomagani przez coraz większą liczbę wolontariuszy i wspólnie świadczą chorym oraz ich rodzinom nieocenioną pomoc w przeżywaniu trudności związanych z ciężkimi chorobami. Chorzy mają zapewnioną duchową opiekę kapelana oraz pomoc psychologa
Uroczystą Eucharystią, której przewodniczył bp Artur Miziński, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski, społeczność miasta zainaugurowała akcję „Pola nadziei”. Proboszcz ks. Andrzej Sternik przywitał gości z władzami samorządowymi, a także prezes hospicjum Justynę Walecz-Majewską, pracowników, wolontariuszy, podopiecznych hospicjów domowych oraz wszystkich przyjaciół tej instytucji. Oprawę liturgiczną przygotowali pracownicy hospicjum.
W homilii bp Artur Miziński podkreślał, że Chrystus Dobry Pasterz oddał swoje życie za każdego człowieka, zna swoje owce i pragnie prowadzić je na bezpieczne pastwiska w domu Ojca. Przypominał, że jeśli ktoś należy do owczarni Chrystusa, powinien słuchać Jego głosu, coraz lepiej Go poznawać, uznać za jedynego Pasterza i poświęcić dla Jezusa całe życie kosztem tego, co oferuje współczesny świat. Ksiądz Biskup przestrzegał, by nie dać się zaskoczyć wilkom i nie pozwolić się zwieść fałszywym pasterzom. W nawiązaniu do przeżywanego święta, Biskup Artur, który za swoje zawołanie przyjął słowa z Psalmu 13 „Zaufałem miłosierdziu Twemu”, zwrócił uwagę, że ten, kto służy człowiekowi choremu, cierpiącemu, w rzeczywistości służy samemu Chrystusowi i realizuje miłość miłosierną, która przemienia zarówno osobę potrzebującą, jak i świadczącego pomoc. – Cieszymy się, że są ośrodki, takie jak ten, w których świadczy się fachową pomoc i opiekę ludziom potrzebującym, odkrywając godność i wartość ludzkiego życia niezależnie od jego aktualnej kondycji psychofizycznej. Ważni są ludzie, którzy go współtworzą, myślę o mieszkańcach, personelu i o wolontariuszach. Ważna jest atmosfera domu tworzona przez wzajemną życzliwość, zrozumienie, szacunek. Ważny jest duch służby i miłość braterska – mówił Ksiądz Biskup. Podziękował także wszystkim osobom zaangażowanym w działalność hospicjum zarówno na co dzień, jak i okazjonalnie oraz za zorganizowanie święta, które jeszcze bardziej wyczula serca na potrzeby bliźnich i rodzi ducha solidarności i współodpowiedzialności.
Po Liturgii w puławskim hospicjum odbyło się uroczyste śniadanie. Następnie bp Artur Miziński w asyście pracowników hospicjum odwiedził wszystkich przebywających tam chorych, a także pełniących dyżur pracowników i wolontariuszy. Przez cały dzień w parafii Miłosierdzia Bożego trwała „niedziela hospicyjna”. Ks. Marcin Socha, kapelan hospicjum, głosił kazania, a wolontariusze przeprowadzili zbiórkę funduszy na funkcjonowanie tej placówki. Kilka dni później (22-23 kwietnia) odbyła się uliczna zbiórka pieniędzy. Zaplanowano także koncert charytatywny w POK „Dom Chemika”; zaproszenie przyjęła Magda Umer. Akcja „Pola nadziei” zakończy się 19 czerwca piknikiem dla mieszkańców Puław i okolic.
Na wiosnę plac przy kościele św. Barbary zakwitnie na żółto.
Młodzież ze Szkoły Podstawowej nr 14 pod opieką ks. Łukasza Świerniaka wzięła udział w akcji sadzenia żonkili. W Lubinie tradycja sadzenia cebulek zrodziła się 13 lat temu i ma niezmienne przesłanie. Żonkil to symbol nadziei w walce z chorobą nowotworową. Hospicjum w Lubinie od 16 lat prowadzi stowarzyszenie „Palium”. Pierwszy pawilon powstawał prawie 10 lat. Dziś jest wzorcową placówką, w której pomoc w ostatnim etapie życia, otrzymują zarówno pacjenci, jak i ich rodziny.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Na poligonie wojskowym we wsi ’t Harde na skraju lasu Veluwe w prowincji Geldria, największej w Holandii, trwa pożar. Według krajowego koordynatora ds. pożarów terenów naturalnych Edwina Koka z Holenderskiego Instytutu Bezpieczeństwa Publicznego jest to „wyjątkowo duży pożar”. Nie ma informacji o poszkodowanych.
Holenderskie ministerstwo obrony potwierdziło nadawcy publicznemu NOS, że pożar na poligonie wybuchł podczas ćwiczeń. Wydano alert NL-Alert dla kilku regionów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
