Światło. Moc. Piękno. Źródło i znak. Drogowskaz i cel. Łaska i miłosierdzie. Miejsce, gdzie przez posługę biskupa Kościół otrzymuje nowych kapłanów, gdzie odbywają się najważniejsze uroczystości zarówno religijne, jak i patriotyczne oraz miejskie, gdzie są sprawowane sakramenty, gdzie ziemia łączy się z niebem. Tym miejscem jest matka wszystkich kościołów w diecezji – katedra pw. Świętych Janów w Toruniu. Bogate i burzliwe dzieje sprawiły, że data jej uroczystego poświęcenia nie jest znana. W takim przypadku biskup wybiera dzień, w którym po wszystkie czasy będzie świętowana rocznica konsekracji. Dlatego po powstaniu diecezji toruńskiej w 1992 r. bp Andrzej Suski ogłosił, że 5 października będzie dniem uroczystego poświęcenia katedry.

Uroczysta Liturgia

5 października w 2016 r. po raz 25. w duchu wdzięczności Bogu i ludziom Biskup Andrzej złożył Najświętszą Ofiarę w katedrze pw. Świętych Janów w Toruniu, w 30. rocznicę swojej sakry biskupiej; wracając myślą do trzech pamiętnych dni: 14 sierpnia 1986 r., kiedy został ustanowiony biskupem przez św. Jana Pawła II, 4 października 1986 r., kiedy w katedrze płockiej przyjął sakrę biskupią z rąk prymasa kard. Józefa Glempa, 25 marca 1992 r. – od tego dnia jest pierwszym biskupem toruńskim. Z Księdzem Biskupem radość dzielili koncelebransi: bp Józef Szamocki, Kapituła Katedralna Toruńska, kapłani z dziekanem Papieskiego Instytutu Liturgicznego w Rzymie, a także ci, którzy otoczyli ołtarz Pański, m.in.: osoby życia konsekrowanego, seminarzyści, przedstawiciele Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, różnych wspólnot, grup i stowarzyszeń, władz wojewódzkich, miejskich, samorządowych, m.in.: Mikołaj Bogdanowicz – wojewoda kujawsko-pomorski, Piotr Całbecki – marszałek województwa kujawsko-pomorskiego, Michał Zaleski – prezydent Torunia, Robert Malinowski – prezydent Grudziądza, Marian Janicki – starosta Działdowa oraz goście i licznie zgromadzeni wierni świeccy.

Katedra to źródło

W homilii ks. dr hab. Piotr Roszak, profesor Katedry Teologii Fundamentalnej i Dogmatycznej Wydziału Teologicznego UMK, nawiązał do obrazu z Księgi Ezechiela mówiącego o wodzie wypływającej ze świątyni ku wschodowi. Ten symbol w języku biblijnym oznacza chwałę Boga, czyli, że ze świątyni wszystko winno wypływać ku Jego chwale, tzn. wyrażać piękno Jego boskości, które – według św. Pawła – odbija się także na obliczu chrześcijan, tzn. w ich pięknym życiu, majestatycznych świątyniach, we wszystkim, co jest dziełem ich rąk. Ten obraz oznacza również „rzekę słów pocieszenia płynących przez te lata z katedry biskupa toruńskiego”. Ową rzeką, która nawadnia, ożywia i sprawia, że ludzkie serca przynoszą plon, są błogosławieństwa i modlitwy, sprawowane sakramenty, święceni kapłani. Ta rzeka łaski i miłosierdzia ma swoje źródło – wyjaśniał kaznodzieja i mówił: – Katedra to źródło, a właściwie Boża budowla, która mieści w sobie źródło, jemu służy, chroni je przed skażeniem, ma sens ze względu na to źródło, które bije. Na Chrystusa. Jezus zachęca do wolności, do podnoszenia wzroku i serca ku temu, co w górze. Takim miejscem, gdzie człowiek czuje się wolny, jest katedra, a misją Kościoła jest podniesienie oczu na poziom łaski, by w ten sposób pocieszać. Katedra bowiem będąca szkołą słuchania, źródłem i znakiem pocieszenia przypomina ważną prawdę, mianowicie taką, że to my wszyscy jesteśmy świątynią, w której wypływa zdrój wody żywej, i każdy z nas powinien o to nieustannie starać się. Na zakończenie ks. dr hab. Piotr Roszak dziękował Bogu za pasterską służbę Biskupa Andrzeja, który niesie światło Chrystusa ludziom i towarzyszy im w drodze: – Dziękujemy dziś Opatrzności, Księże Biskupie, że nie tylko dbałeś o ziarno tego toruńskiego spichlerza Ewangelii, lecz także wypiekałeś chleb, który karmił głodnych. Jakikolwiek był to głód. Głód chleba powszedniego, na którego brak cierpi jeszcze za wielu, głód szczęścia i radości, piękna i mądrości. Dziękujemy Bogu za owoce tego Bożego wypieku, dokonywanego wśród nas Twoimi rękoma.

Życzenia

Wśród wielu życzeń przyjętych w tym czasie przez umiłowanego Pasterza toruńskiego, które jednocześnie były wyrazem podziękowania za jego posługę, bowiem Biskup Andrzej idzie przez życie tak, aby ślady jego stóp przetrwały go, a także za to, że jest zawsze w drodze do swoich diecezjan, warto wymienić życzenia bp. Józefa Szamockiego złożone w imieniu diecezjan. – W tej świątyni jest ukryte przede wszystkim Twoje biskupie życie, Twoja droga do nieba, Twoja dobroć i mądrość, radości i troski, które dostrzegamy – mówił Biskup Józef. I zapewnił Biskupa Jubilata o tym, że jest otoczony modlitwą – modlitwą dziękczynienia oraz „prośby do Pana Boga, abyś pozostał wśród nas po najdłuższe lata, ciesząc się Bożym błogosławieństwem, potrzebnym zdrowiem i siłami, aby kolejne rocznice Twoich biskupich święceń jeszcze przez wiele wiele lat wpisywały się także w rocznicę konsekracji tej katedry, której na zawsze pozostajesz pierwszym biskupem”. Życzenia od „Niedzieli” były połączone z wyróżnieniem. Lidia Dudkiewicz, redaktor naczelna „Niedzieli”, wręczyła bp. Andrzejowi Suskiemu statuetkę „Sursum Corda”, najwyższe odznaczenie Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, które jest wyrazem wdzięczności za wkład w rozwój czytelnictwa prasy katolickiej oraz za służbę Kościołowi i Ojczyźnie, za troskę o rodzinę oraz kształtowanie postaw miłosierdzia i wrażliwości społecznej na potrzeby bliźnich. – Przynosimy uśmiech Matki Bożej z Jasnej Góry, a także radość i nadzieję – mówiła. Prosiła o modlitewne orędownictwo świętych franciszkanów szczególnie towarzyszących Biskupowi Andrzejowi na kapłańskiej i pasterskiej drodze: św. Antoniego Padewskiego, św. Maksymiliana Kolbego oraz św. Franciszka z Asyżu. – Ojcowska dobroć – to słowa klucze pasterskiej posługi Biskupa Andrzeja – zauważyła Redaktor Naczelna „Niedzieli”. Tego dnia Ksiądz Biskup był otoczony szczególną modlitwą również w parafiach i domach zakonnych.

Wdzięczność Pasterza

Dobry pasterz, ten, który zna swoje owce i troszczy się o nie w każdych wymiarach ich życia. Od powstania diecezji jako biskup toruński swoją pieczą m.in. obejmuje Wyższe Seminarium Duchowne, będące źrenicą oka każdego biskupa, Caritas Diecezji Toruńskiej, Wydział Teologiczny, nowe parafie, odrestaurowane kościoły, różnorakie ruchy, wspólnoty czy stowarzyszenia. To pasterz będący również siewcą, który rzuca ziarno Słowa Bożego w serca wiernych. Ma też pomocników zarówno ziemskich, czyli m.in. biskupa pomocniczego, kapłanów, osoby konsekrowane, seminarzystów, jak i niebiańskich – z główną patronką Matką Bożą Nieustającej Pomocy oraz błogosławionych, takich jak: Stefan Wincenty Frelichowski, Maria Karłowska, Juta z Chełmży i Jan z Łobdowa. Na zakończenie to bp Andrzej Suski dziękował wszystkim za liczną obecność, życzliwość i modlitwę, owocną współpracę z władzami województwa i miasta. „Niedzielę” nazwał wiernym przyjacielem od wielu lat. Przypomniał słowa ks. inf. Ireneusza Skubisia, mówiącego że „Niedziela” jest jak wikariusz dla proboszcza, gdy potrzebuje pomocnika, tą pomocą służy. Z radością życie pasterza płynie wśród swoich. Biskup Andrzej polecił się ich modlitwie i pobłogosławił na kolejne lata, oby najdłuższe...