Wchodzimy w czwarty – ostatni tydzień Adwentu przed uroczystością Bożego Narodzenia. Jakie znaczenie ma on dla mojej rodziny? Czy w tym czasie dzieje się w niej coś szczególnego? Jesteśmy chrześcijanami, uznajemy Jezusa Chrystusa za naszego Boga, do Niego zwracamy się ze wszystkimi naszymi sprawami, szczególnie tymi najtrudniejszymi, w których oczekujemy Jego pomocy – nieraz jest On naszą ostatnią ucieczką. Dla człowieka wierzącego odniesienie do Boga jest jego stałą modlitwą, jest czymś tak naturalnym, jak oddychanie świeżym powietrzem. Ale czas specjalnie przez Kościół oznakowany, taki właśnie jak Adwent, jest szczególnym przypomnieniem o Bogu, który z miłości do człowieka zapragnął dzielić z nim swój los. Uczęszczający na Mszę św. niedzielną słyszą o wyjątkowych okolicznościach tego okresu. W wielu parafiach odbywają się rekolekcje adwentowe, wiele środowisk organizuje z tej okazji radosne i niosące ludzkie dobro spotkania.

W czasie Adwentu wierzący mają sposobność dobrego duchowego przygotowania się do świąt Bożego Narodzenia. Mają też okazję przyjrzeć się bliżej Kobiecie, której „TAK” zaważyło na naszym życiu i szczęściu wiecznym.

W adwentowych działaniach wysuwa się na czoło działalność dobroczynna. Podejmuje się wielorakie akcje pomocowe, mające na celu ulżenie ludzkiej biedzie i sprawienie choćby odrobiny radości. Niewątpliwie patronem takich działań jest postać świętego biskupa Mikołaja, którego staramy się naśladować, ubarwiając zwłaszcza życie dzieci. Jedną z pięknych, inspirujących na pewno na dłużej akcji, jest m.in. Szlachetna Paczka, w którą zaangażowały się już rzesze katolików. A u początku tych naszych ludzkich działań jest dar Bożego Narodzenia – dar nie do przecenienia od Boga dla człowieka.

Jaki jest w tym roku mój Adwent? Czy moja modlitwa staje się dzięki niemu bardziej świadoma? Czy z moją najlepszą intencją i konkretnym działaniem wychodzę poza krąg najbliższych, czy myślę też o sprawach narodowych, o chrześcijanach, których tylu ginie za wiarę, o zabieganiu o pokój na świecie.

Czas Adwentu jest czasem pewnej reasumpcji: z jednej strony dotykamy spraw zwyczajnych, ludzkich, dotyczących także spektrum światowego, a z drugiej – nasze zamyślenie biegnie w kierunku rzeczywistości wiary, chrześcijaństwa, którego drogi krzyżują się dziś tak wyraziście m.in. ze światem islamu.

Człowiek szuka sensu swojego życia. W natłoku wielu spraw, które niejako przez nas przechodzą, musimy odnaleźć to, co najważniejsze. Adwent pomaga nam w tym zamyśleniu swoją atmosferą dobra, życzliwości i najwyższych odniesień.