5 stycznia obchodzić będziemy pierwszą rocznicę objęcia posługi biskupa zielonogórsko-gorzowskiego przez bp. Tadeusza Lityńskiego. Był to rok naznaczony tematyką Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia i wizytą papieża Franciszka podczas Światowych Dni Młodych. To także rok jubileuszu Chrztu Polski. Te wydarzenia stanowiły tło dotychczasowej pasterskiej posługi
Wiadomość o chorobie i cierpieniu bp. Stefana Regmunta była dla diecezjan sporym zaskoczeniem. Niezbędna okazała się operacja. Złożona w tej sytuacji prośba o zwolnienie z obowiązków biskupa diecezjalnego została przez papieża Franciszka przyjęta w listopadzie 2015 r. 23 listopada 2015 r. Franciszek mianował bp. Tadeusza Lityńskiego biskupem diecezjalnym. Jego ingres do katedry pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gorzowie odbył się 5 stycznia 2016 r.
W wywiadzie udzielonym naszej gazecie bp Lityński tak wspominał ten miniony rok: – Piękny, ale też bardzo trudny. (...) Ten ostatni rok to przecież już inna odpowiedzialność za wszystkie odcinki życia diecezji, za instytucje, ruchy i stowarzyszenia, ale przede wszystkim za człowieka wierzącego, tego poszukującego i brata, który nie wierzy. Próbowałem, na ile mogłem, odpowiadać na zaproszenia i wsłuchiwać się także w sprawy i radosne, i te smutniejsze.
I tak 18 czerwca bp Tadeusz zorganizował diecezjalne obchody Chrztu Polski połączone z dziękczynieniem za dar wiary. Wiele wspaniałych wspomnień pozostało po Lubuskim Uwielbieniu 23 lipca 2016 r. To był centralny element diecezjalnego tygodnia Światowych Dni Młodzieży, które w minionym roku odbyły się w naszej Ojczyźnie.
Rok Święty Miłosierdzia miał swoje ogólnokościelne, diecezjalne oraz parafialne celebracje. 3 kwietnia w Świebodzinie odbyły się pod przewodnictwem Księdza Biskupa diecezjalne obchody Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia. Również bp Lityński 13 listopada 2016 r. dokonał celebracji zamknięcia Bramy Miłosierdzia w katedrze pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gorzowie.
Było także wiele innych wydarzeń i decyzji podjętych w tym minionym roku. 6 stycznia, od uroczystości Objawienia Pańskiego, bp Tadeusz rozpocznie nowy rok posługi biskupa diecezjalnego. Niech Dobry Bóg błogosławi mu w tej służbie!
Z okazji Dnia Papieskiego w Szkole Podstawowej w Trzebiczu odbył się XVI Powiatowy Konkurs Wiedzy o św. Janie Pawle II. Uczniowie zaprezentowali również ujmujący program artystyczny, którym wyrazili pamięć o Wielkim Papieżu - Patronie ich szkoły.
Do odkrywania piękna przyjaźni z Bogiem podczas zimowych ferii i pielęgnowania jej poprzez modlitwę i udział w liturgii, zachęcił Papież Polaków w pozdrowieniu podczas środowej audiencji generalnej.
„Pozdrawiam serdecznie pielgrzymów polskich. Bóg traktuje nas jako swoich przyjaciół i zaprasza do poznawania Go przez modlitwę i udział w liturgii. Niech czas waszych ferii zimowych będzie okazją do odkrywania piękna przyjaźni ze Stwórcą oraz z naszymi braćmi i siostrami – przyjaciółmi w wierze. Wszystkim wam błogosławię!”.
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.