W klubowe poniedziałki spora sala Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich przy ul. Foksal często pękała w szwach, ale dziś świeci pustkami. Dr Józef Orzeł, współzałożyciel i szef klubu, nie załamuje jednak rąk.

Zmieniła się sytuacja w kraju, nic dziwnego, że także w klubie spadło napięcie. – To zresztą nie pierwszy przełom w działalności klubu – zaznacza Józef Orzeł. Pierwszy zdarzył się kilka lat wcześniej, gdy spotkania zaczęto nagrywać i pokazywać na YouTube, drugi – dwa lata temu, gdy portal Blogpress rozpoczął transmisje na żywo.

– Część z tych, którzy przychodzili do klubu, ogląda nas teraz w Internecie. Trochę ich szkoda, ale nie będziemy tego zmieniać, tak ma być – mówi Józef Orzeł.

Dotarły Zmiany

Klub powstał, bo brakowało miejsca, gdzie sympatycy prawicy mogliby rozmawiać nie tylko o bieżących wydarzeniach. Szczególnie ci, którym z PiS, rządzącym z Samoobroną, nie do końca było po drodze. Nazwę zaproponował Rafał Ziemkiewicz, znany publicysta, jego współzałożyciel, a sam klub – ocenia dziś Orzeł – wziął się z przekonania, że do zmian w kraju potrzeba aktywności społecznej.

Spotkania otwierał przegląd wydarzeń dokonywany przez znanych publicystów. Potem odbywał się właściwy klubowy miting – z prezentacją filmu-półkownika, autora (lub dzieła) nieobecnego w mediach, z debatą na tematy niedostrzegane przez media głównego nurtu, TVN, Polsat czy TVP. Często z gorącą dyskusją.

Gdy kilkanaście miesięcy temu doszło do zmian na szczytach władzy, szybko dotarły one do „Ronina”. Członkowie klubu kibicowali stałym uczestnikom spotkań: Maciejowi Świrskiemu, gdy znalazł się wśród doradców wicepremiera Piotra Glińskiego; Markowi Magierowskiemu, gdy został dyrektorem w kancelarii prezydenta Andrzeja Dudy; Arturowi Dmochowskiemu, nowemu szefowi PAP, czy Marcinowi Wolskiemu, nowemu szefowi TVP 2. Kibicowali z daleka, bo chyba tylko Świrski wpada często do klubu.

Jeszcze kilkanaście miesięcy temu było to miejsce, gdzie można było posłuchać, porozmawiać z nieobecnymi w głównych mediach. Potem, szczególnie ci uznani za medialne gwiazdy, zniknęli. Niektórzy właśnie w tych mediach.

– Ciężko pracują, nie mają czasu – zaznacza Józef Orzeł, który coraz częściej sam prowadzi i omawia wydarzenia tygodnia, obserwując dużą niższą frekwencję na spotkaniach i zapowiadając dostosowanie sił i środków, czyli przeniesienie spotkań w bardziej kameralne miejsce. I być może częściową zmianę formuły, co nie oznacza jej zubożenia.

Konstruktywna debata

Wysoka frekwencja nigdy nie była celem klubu, zawsze była nią edukacja polityczna – zaznacza Orzeł. – Chodzi o to, żeby politykę pokazywać ludziom tak, żeby chcieli być w niej aktywni – mówi. Jego zdaniem, poziom aktywności politycznej w Polsce jest katastrofalnie niski, bo ludzie godzą się z tym, że życie publiczne nie układa się po ich myśli. A trzeba odwrócić myślenie.

Z niską aktywnością Polaków wprost wiąże się brak debaty publicznej na ważne tematy. – Przy takiej bezprogramowej opozycji w Polsce, jaką mamy, nie ma miejsca na konstruktywną debatę – uważa szef „Ronina”. Przydałoby się takie miejsce na myślenie alternatywne, wzmacniające społeczeństwo obywatelskie.

Klub (albo jego członkowie) przez te prawie 10 lat inspirował lub uczestniczył w wielu oryginalnych inicjatywach. Brał udział, razem z Fundacją Kocham Ob-Ciach, w pisaniu konstytucji obywatelskiej, współtworzył obywatelski Ruch Kontroli Wyborów.

Zmieńmy kraj w raj

Był jednym z patronów nagrody „Złotej Ryby” dla młodych felietonistów wręczanej w klubie przez Fundację Macieja Rybińskiego, blisko współpracował z Redutą Dobrego Imienia – z efektami walczącej o dobre imię Polski – a kierowanej przez klubowicza Macieja Świrskiego.

Jest początek stycznia, w Klubie Ronina odbywa się prezentacja „Eksperckiego projektu podatkowego dla wzbogacenia Polaków”, przygotowanego przez trzy ośrodki eksperckie, m.in. Centrum im. Adama Smitha. Jego główną propozycją jest unettowienie wynagrodzenia.

– Dzisiaj Polska jest rajem podatkowym, ale tylko dla korporacji. Zmieńmy kraj w raj dla pracowników i małych przedsiębiorstw – mówił Andrzej Sadowski, szef CAS. Dzięki tej propozycji przedsiębiorcy nie zmieni się koszt utrzymania pracownika, ale pracownik będzie zarabiał... nawet o jedną czwartą więcej. – Przedstawiliśmy propozycję m.in. w Klubie Ronina, pokazaliśmy w Internecie – i na razie cisza, nie ma reakcji. Możliwe, że politycy, ministrowie odzwyczaili się od debaty – mówi Józef Orzeł. Ale konieczne trzeba będzie ich do niej przyzwyczaić.