Coraz częściej okazuje się, że totalność „opozycji totalnej” polega na tym, iż totalnie się ona kompromituje. Generalnie wynika to z tego, że „opozycja totalna” (a przynajmniej najgłośniejsi jej przedstawiciele) nie kocha i nie szanuje Polski. Dobrze oddają to słowa jednego z jej z mentorów o Polsce jako „brzydkiej pannie na wydaniu”. Trudno przy takim podejściu mówić o patriotyzmie – raczej o pielęgnowaniu kompleksów, w myśl czego w Europie zawsze znajdzie się ktoś ładniejszy, mądrzejszy i bogatszy od „panny Polski”...

Brak szacunku przejawia się również w próbie zawłaszczania – bez oglądania się na obowiązujące prawo czy wyniki demokratycznych wyborów – instytucji państwa i całych obszarów tzw. przestrzeni publicznej, a gdy to się nie udaje, to przynajmniej destabilizowania ich funkcjonowania (a przy okazji wołania: „To nie my szkodzimy, to nam szkodzą!”).

Za brakiem miłości i szacunku do ojczyzny idzie zdziczenie obyczajów. Tylko tak można określić zachowanie niektórych polityków „opozycji totalnej” i falę tzw. hejtu po wypadku premier Beaty Szydło czy comiesięczne grubiańskie protesty przeciw odwiedzinom grobu Lecha i Marii Kaczyńskich na Wawelu przez Jarosława Kaczyńskiego.

Nikt nie zabroni „opozycji totalnej” nadal się kompromitować, ale wrzasków i walenia w bęben nad grobami czy wyśmiewania czyjegoś nieszczęścia Polacy zdecydowanie nie tolerują.