To jedyny taki dzień w roku, kiedy najsłynniejszą ulicą świata – Piątą Aleją na Manhattanie w Nowym Jorku przechodzi biało-czerwony korowód. Ten dzień należy do Polaków i Amerykanów polskiego pochodzenia, którzy Paradą Pułaskiego rozpoczynają miesiąc polskiego dziedzictwa. Od 1937 r. Polonia Wschodniego Wybrzeża Stanów Zjednoczonych przez uczestnictwo w tym wydarzeniu manifestuje dumę z polskiego pochodzenia i przywiązanie do kraju swoich ojców. Tegoroczna – jubileuszowa 80. Parada Pułaskiego odbyła się w pierwszą niedzielę października pod hasłem „Tadeusz Kościuszko – bohater dwóch narodów”, rok 2017 został bowiem ogłoszony przez UNESCO Rokiem Tadeusza Kościuszki z okazji 200. rocznicy jego śmierci.
Paradę, jak zwykle, poprzedziła uroczysta Msza św. w nowojorskiej katedrze św. Patryka, sprawowana w tym roku przez abp. Wojciecha Polaka, prymasa Polski. Wielkim Marszałkiem Parady był Sławomir Platta. W tym podniosłym wydarzeniu uczestniczyli również goście z Polski, m.in. senatorowie RP Adam Bielan i Anna Maria Anders. Korowód składał się nie tylko z Polaków, polonijnych organizacji, parafii, szkół, ale również z przedstawicieli władz USA i Amerykanów ceniących sobie obecność naszych rodaków w swoim kraju.
Zwieńczeniem tegorocznej Parady Pułaskiego był koncert na scenie SummerStage w Central Parku – pierwsze takie wydarzenie w historii. Dla Polonii swoje największe przeboje zaśpiewali m.in. Krzysztof Cugowski, Kamil Bednarek oraz jamajski wokalista Shaggy. Koncert poprowadzili aktor Andrzej Młynarczyk oraz amerykańska dziennikarka telewizyjna Rita Cosby – córka powstańca warszawskiego.
Wydarzenia takie jak Parada Pułaskiego nie tylko przyczyniają się do budzenia dumy z polskiego pochodzenia, ale jednocześnie są manifestacją obecności Polaków w USA i przypominają ogromny wkład, który wnoszą oni w funkcjonowanie tego kraju od kilku już stuleci.
2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania
Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej
duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy
wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".
Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia
hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś
nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione
Domini - Ofiarowanie Pańskie.
Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały
Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego
Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia
według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć
w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23).
Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania
antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
Kościół katolicki 2 lutego obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego nazwane w Polsce świętem Matki Bożej Gromnicznej. To jedyny dzień w roku, kiedy błogosławione są świece. W kraju dzień kończy okres śpiewania kolęd i trzymania żłóbków. Od 1997 r. to także Światowy Dzień Życia Konsekrowanego.
Święto Ofiarowania Pańskiego wprowadził w Kościele w 492 r. papież św. Gelazy. Nawiązuje ono do biblijnego wydarzenia ofiarowania Jezusa w świątyni w Jerozolimie i dokonania przez Matkę Bożą obrzędu oczyszczenia. Obchodzone jest czterdziestego dnia po Bożym Narodzeniu. Dwa wieki później pojawiło się również w Kościele Zachodnim. Z kolei w Kościele Wschodnim należy do dwunastu najważniejszych świąt.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
