Bierzmowanie, czyli sakrament inicjacji chrześcijańskiej, wkrótce znajdzie się w centrum uwagi podejmowanych w Polsce działań ewangelizacyjnych. Wynika to z hasła rozpoczynającego się 3 grudnia roku duszpasterskiego 2017/18, które brzmi: „Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym” (por. Dz 2, 38). Hasło to przypomina o znaczeniu sakramentu bierzmowania, którego skutkiem jest dar Ducha Świętego, napełniający katolika duchową mocą uzdalniającą do bycia świadkiem Chrystusa. „Wysiłki duszpasterzy koncentrują się na tym, aby każdy ochrzczony i każdy bierzmowany miał świadomość bycia narzędziem Ducha Świętego, narzędziem przemiany świata” – wyjaśnia w nawiązaniu do tematu roku duszpasterskiego abp Wiktor Skworc, przewodniczący Komisji Duszpasterstwa KEP. Problematyka sakramentu bierzmowania będzie obecna na rozpoczynającym się 23 listopada br. w Częstochowie IV Kongresie Nowej Ewangelizacji.
Coraz częściej zastanawiamy się, jak żyć po bierzmowaniu. Wkrada się bowiem w różne środowiska swoista moda na publiczne mówienie, że to sakrament pożegnania z Kościołem. To bardzo krzywdzące ujęcie niezwykle ważnego, a nawet przełomowego wydarzenia w życiu chrześcijanina. Sakrament bierzmowania nie jest końcem, lecz początkiem dojrzałego kroczenia za Chrystusem. Jednak nawet wśród teologów można spotkać dwojakie podejście do tego zagadnienia. Jedni uważają, że trzeba osiągnąć pewną dojrzałość, aby przyjąć sakrament bierzmowania, inni natomiast mówią, że sakrament ten to wyposażenie młodego człowieka w ważne elementy dojrzałości religijnej. Redakcja „Niedzieli” zapytała o to abp. Grzegorza Rysia, przewodniczącego Zespołu KEP ds. Nowej Ewangelizacji. W odpowiedzi usłyszeliśmy, że bierzmowanie stanowi nie punkt dojścia, ale swego rodzaju punkt wyjścia – od niego bowiem zaczyna się duchowa przygoda dojrzałego wchodzenia człowieka w relację z żywym Chrystusem. Bierzmowanie niczego nie kończy, lecz wszystko rozpoczyna. Cenne są w tej kwestii ojcowskie wskazówki św. Jana Pawła II, które wypowiedział w Częstochowie w 1991 r. podczas VI Światowego Dnia Młodzieży: „Wzrastajcie jako osoby, rozwijajcie talenty właściwe dla ciała i dla duszy, wzrastajcie jako chrześcijanie w dążeniu do świętości”.
W Kościele nie mówi się: żegnaj, lecz: do widzenia – uważa abp Ryś. I zaprasza wszystkich, nie tylko młodych, na wspomniany na początku IV Kongres Nowej Ewangelizacji pt. „Bierzmowanie – matura czy inicjacja chrześcijańska”, który odbędzie się w dniach 23-26 listopada 2017 r. w Częstochowie – na Jasnej Górze oraz w miejskiej Hali Polonia. Podczas kongresu specjalną grupę będzie stanowiła młodzież przygotowująca się do sakramentu bierzmowania. Wszyscy możemy tworzyć to kongresowe wydarzenie z młodymi i dla młodych i z pewnością dowiemy się, co po bierzmowaniu, czyli jak wchodzić w dojrzałe relacje z Chrystusem i z Nim kroczyć przez życie. Przed nami wielka szansa ewangelizacyjna. Każdy z nas jest zaproszony przez abp. Rysia do tworzenia tego ewangelizacyjnego wydarzenia. Spotkajmy się więc w Częstochowie!
Pokaż mi swoją wiarę bez uczynków” – zachęcał, wystawiając na próbę swoich czytelników św. Jakub. I dodawał – „to ja ci pokażę wiarę z moich uczynków”. Przez wieki słowa te zachęcały wyznawców Chrystusa do empatii, współczucia z biednym i przedkładania dobra wspólnego nad dobro osobiste. Z biegiem czasu udało się nawet stworzyć katalog dobrych uczynków, o których nieraz usłyszymy w rozpoczynającym się właśnie Jubileuszowym Roku Miłosierdzia. Troska o głodnych, spragnionych, nagich, podróżnych, więźniów, chorych, a nawet umarłych to część tożsamości naszej religii. Czyniąc dobro – rozpalając świece Wigilijnego Dzieła Caritas czy kupując czapkę do Szlachetnej Paczki – trzeba nam jednak pamiętać, że to jeszcze nie wystarczy, bowiem do uczynków miłosierdzia należą też te: grzesznych upominać, nieumiejętnych pouczać, wątpiącym dobrze radzić, strapionych pocieszać, krzywdy cierpliwie znosić, urazy chętnie darować, no i jeszcze, a może przede wszystkim – „modlić się za żywych i umarłych”.
Przed Bogiem takie potępienie nie może być ważne - napisał w liście do wiernych Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X ks. Davide Pagliarani, opublikowanym 19 lipca, kilkanaście dni po święceniach czterech biskupów, dokonanych bez zgody i wbrew woli papieża. Konsekratorzy i przyjmujący święcenia znaleźli się tym samym w stanie ekskomuniki jako schizmatycy, co potwierdziła 2 lipca Dykasteria ds. Nauki Wiary dodając, że również duchowni należący do Bractwa znajdują się w schizmie, a sprawowany przez nich sakrament pokuty oraz asystowanie przy zawieraniu małżeństwa są nieważne. Na kary kościelne narażają się również wierni świeccy formalnie należący do Bractwa.
Przypominając w emocjonalnym opisie uroczystość święceń biskupich z 1 lipca, ks. Pagliarani wyznał, że „aż do ostatniego dnia” miał „nadzieję na gest życzliwości lub chociaż zwykłe zrozumienie ze strony Stolicy Apostolskiej”. „Ale sakry zostały potępione, a surowość nałożonych sankcji jest bezprecedensowa. Dotykają one nie tylko biskupów, ale także członków Bractwa. Dotknięci są nawet wierni. To potępienie, całkowicie niesprawiedliwe, stanowi ogromne upokorzenie dla ludzi, których jedynym celem jest obrona prawdziwej wiary i praca na rzecz zbawienia dusz. Chcę jednak, abyście wiedzieli, że to głębokie upokorzenie, które dotyka przede wszystkim członków Bractwa, ma w oczach Boga znaczenie, którego nie powinniście ignorować. Ostatecznie, te sakry zostały dokonane dla każdego z was, drodzy wierni. Wasze dusze są prawdziwym skarbem powierzonym Bractwu, tym, co ceni ono najbardziej. Każda dusza posiada nieskończoną wartość. Jeśli, aby zapewnić jej naukę prawdziwej wiary i sprawowanie prawdziwych sakramentów, musimy zapłacić cenę takiego upokorzenia, to jest to tego warte, bo dusza jest bezcenna. Święto Najświętszej Krwi Pańskiej, cena naszego zbawienia, dobitnie nam o tym przypomniało 1 lipca” - wskazał przełożony Bractwa.
Biskupi Anglii i Walii podjęli decyzję o zawierzeniu kraju Najświętszemu Sercu Chrystusa. Inicjatywa wyszła od zwykłej parafianki - podaje Vatican News.
Z propozycją wystąpiła Sarah Scott, zwyczajna parafianka, która napisała list do kilku biskupów z prośbą o formalne zawierzenie Anglii i Walii Jezusowemu Sercu. Swoją inicjatywę wsparła petycją, w której m.in. napisała: „My, wierni, odczuwamy głębokie wezwanie, by powrócić do źródła wszelkiej miłości i miłosierdzia. Nasze narody mają bogatą historię wiary, jednak dziś wielu ludzi czuje się zagubionych. Wierzymy, że poprzez formalne powierzenie naszych krajów, rodzin i naszej przyszłości Sercu Chrystusa, może rozpocząć się prawdziwa, duchowa odnowa. W czasach lęku i podziałów potrzebujemy tego «gorejącego ogniska miłości», aby uzdrawiało nasze wspólnoty i prowadziło naszych przywódców”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.