Michał Kamiński z PSL-UED, chcąc prześcignąć w skromności prezesa Kaczyńskiego, w sekundzie zapragnął zarabiać średnią krajową. Jak mówią: „dla chcącego nic trudnego”. No, to Panie Michale – trzymamy za słowo!
W oparach klasyki
Kolejna rocznica katastrofy smoleńskiej pełna była opozycyjnego ubolewania, jak to została zniszczona jedność narodu. Serio. Nawet w tefałenach tak mówili. I w ten sposób poobcowaliśmy ze szlachetną klasyką: Diabeł ubrał się w ornat i na mszę dzwonił.
Jeśli chodzi o pomnik Ofiar Katastrofy Smoleńskiej, PO zapowiada twardo, że jak dojdzie do władzy, to go rozbierze. To nie żarty. Wydaje się, że Grzegorz i spółka są mocno zdeterminowani. Nawet sowieckie pomniki na polskich ziemiach ich tak nie kłuły po oczach. To się nazywa po prostu nowoczesny patriotyzm.
Szaleju się najedli
Tyle inwektyw, ile słyszano z ust polityków totalnej opozycji w okolicach 10 kwietnia br., nie padło chyba nigdy. Choć było ciepło, to jednak słońce tak bardzo nie przygrzewało. Może więc to pyłki albo zwykłego szaleju się najedli...
Klęska
Przez dwa dni po ulicach stolicy grasowali zawodowi zadymiarze – ksywa Obywatele RP. W drugim dniu chcieli szturmem wziąć sejm. Odstąpili jednak nieco zawiedzeni. Nikt nie chciał do nich strzelać. Nawet z kapiszonów. Totalna klęska.
Dzień przed swoją tragiczną śmiercią ks. Wojciech Drab mówił o Bogu jako „miłośniku życia”, o radości istnienia i o człowieku, którego Ojciec nieustannie „podnosi”. - Jesteśmy zaproszeni do tej symfonii życia, tego życia w obfitości, do tej symfonii radości, radości istnienia, radości tego, że mam życie i że mogę dawać życie - mówił kapłan w swojej ostatniej medytacji nad Ewangelią. Ks. Drab zginął 21 września w wypadku drogowym.
Ostatnie nauczanie ks. Wojciecha Draba poświęcone było Ewangelii XXV Niedzieli Zwykłej. Kapłan rozważał przypowieść o robotnikach w winnicy, którzy mimo różnego czasu pracy otrzymali od gospodarza po denarze. Jak tłumaczył, denar można rozumieć jako symbol tego wszystkiego, czego człowiek potrzebuje do życia.
Kiedy w wywiadzie w kanale Zero red. Robert Mazurek zadał minister klimatu i środowiska proste pytanie o to, gdzie trafia nasze 50 groszy z butelki, która nie trafi do automatu — uświadomił „haczyk” i skalę drenażu kieszeni, o którym Paulina Hennig-Kloska i generalnie rządzący mówić nie chcą. A nie jest tak, że zieloni ideolodzy na tym nie zarabiają, ani że firmy, które są udziałowcami „operatorów” systemu kaucyjnego, są organizacjami charytatywnymi. Czyjeś kieszenie są opróżniane, by zapychane mogły być inne.
Pięćdziesiąt groszy to „mało”, dopóki nie patrzymy na pełną skalę. Jedna cola. Druga. Zgrzewka wody do domu. Sok dla dziecka. W bloku, w którym i tak już płaci się za worki, za zsyp, za wywóz i za to, że ktoś inny nie segreguje. Do tej opłaty doszła nowa: kaucja. Oficjalnie zwrotna. W praktyce – zawsze ze stratą dla biedniejszego. Wychodzi ze sklepu w cenie napoju i nie wraca, jeśli butelka wyląduje w koszu pod zlewem albo w żółtym worku na klatce.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
