Na KUL-u znowu pojawiły się diabły, czarownice i wiedźmy. Piszę "znowu", bo już raz mogliśmy zaobserwować takie zjawisko. Było to półtora roku temu, kiedy to ks. Mariusz Lach SDB, reżyser i kierownik
ITP (Inicjatywa Teatralna: Polonistów, Pedagogów, Prawników i "Philosophów") pokazał po raz pierwszy musical, opracowany na podstawie "Listów starego diabła do młodego" C. S. Lewisa. Spektakl ten nosi
tytuł "Toast".
Premierę przyjęto z ogromnym zainteresowaniem. Teraz mamy okazję ponownie cieszyć się Toastem, ale w wersji udoskonalonej. Pojawiają się nowe elementy: "Przede wszystkim cała scena bankietowa jest rozszerzona
o kilka aktów, chór śpiewa na żywo wszystkie kawałki. Poprawiona jest jakościowo muzyka. Kostiumy szyła nam w większości projektantka, Żaneta Kowalska. Stąd te kostiumy zupełnie inaczej wyglądają. One
nie są, tak jak to było w pierwszej wersji, z «lumpeksu», ale są szyte i wymyślane na miarę naszych możliwości i pieniędzy" - mówi ks. Mariusz Lach. I rzeczywiście te zmiany widać gołym okiem.
Kto nie był jeszcze na tym musicalu, gorąco zachęcam, aby go obejrzał. Kto już był, powinien się wybrać jeszcze raz, chociażby po to, aby zobaczyć jak rozwijają się młodzi artyści z ITP.
Zapytany o plany ks. Mariusz powiedział, że w najbliższym czasie Toast będzie wystawiany w Nowym Sączu, a Historyja - kolejny musical ITP - na Jasnej Górze. Natomiast już na początku listopada możemy
spodziewać się kolejnej premiery. Będzie to musical na podstawie Raju utraconego Miltona. "Rzecz troszeczkę w innej konwencji, aczkolwiek dotykająca podobnych tematów: piekło, niebo, anioły, demony, Adam
i Ewa. Co tam się będzie działo, tego ja jeszcze nie wiem. Zamierzamy zrobić przesłuchania, zaangażować nowe osoby" - mówi ks. Mariusz. Pozostaje jedynie życzyć dalszych sukcesów i oczekiwać kolejnych
inicjatyw ITP.
Kard. Rainer Maria Woelki, arcybiskup Kolonii uważa, że Kościół ma obowiązek angażować się w debaty społeczne i polityczne. „Nie jest on jednak stroną polityczną. Nie jest ani rządem, ani opozycją” - powiedział w Düsseldorfie. Kościół jest przede wszystkim „obrońcą godności ludzkiej, sprawiedliwości i pokoju, a przede wszystkim pokoju społecznego”.
Według niemieckiego purpurata Kościół musi zabierać głos wszędzie tam, gdzie naruszane są prawa człowieka i wolności, gdzie pomija się ubogich i słabych oraz gdzie zagrożone jest dobro wspólne. „W ten sposób wprowadza on chrześcijańską perspektywę do dyskursu publicznego, aby go wzmocnić” - podkreślił.
Do odkrywania piękna przyjaźni z Bogiem podczas zimowych ferii i pielęgnowania jej poprzez modlitwę i udział w liturgii, zachęcił Papież Polaków w pozdrowieniu podczas środowej audiencji generalnej.
„Pozdrawiam serdecznie pielgrzymów polskich. Bóg traktuje nas jako swoich przyjaciół i zaprasza do poznawania Go przez modlitwę i udział w liturgii. Niech czas waszych ferii zimowych będzie okazją do odkrywania piękna przyjaźni ze Stwórcą oraz z naszymi braćmi i siostrami – przyjaciółmi w wierze. Wszystkim wam błogosławię!”.
Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.