W tłumie spotykałam osoby bardzo mi przyjazne. 80 lat temu siedziałam w jednej ławce z Wierą – obecnie mam kontakt z jej synami. W czasie wojny przerabiałam gimnazjum z Hanią – po wojnie cudem mnie odnalazła. Zaraz po wojnie zdawałam maturę na Śląsku z Halinką – wspominamy ten czas telefonicznie. Takie znajomości mogę mnożyć.
Na emeryturę przeszłam 30 lat temu, ale mam kontakt z osobami z pracy – pracowałam w tym samym przedsiębiorstwie 40 lat. Jak Pani widzi, u mnie wszystko trwa długo.
Ciekawią mnie też nowe znajomości, ale nie przekreślam starych.
Chciałabym poradzić, by jeśli szukamy przyjaźni, sprawdzić, czy nie straciliśmy znajomości, które warto było pielęgnować.
Z Panem Bogiem – Czesława M.
Bardzo to potrzebne przypomnienie – „by jeśli szukamy przyjaźni, sprawdzić, czy nie straciliśmy znajomości, które warto było pielęgnować”. Niefrasobliwie pozostawiamy często za sobą coś, co może być dla nas naprawdę ważne. Znajomości „od dziecka”, przyjaźnie z młodych lat – wiem, to wszystko wymaga czasu i uwagi, a my chcemy iść naprzód. Pędzimy przez życie – aż pewnego dnia konstatujemy, że telefon milczy, a obok nas nie ma nikogo. I płaczemy, że wszyscy nas opuścili. A to my ich opuszczamy.
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
W lutowym numerze miesięcznika „Piazza San Pietro” Leon XIV odpowiada na list mężczyzny, który określa się jako „ateista kochający Boga”. Prawdziwy problem nie polega na wierzeniu lub niewierzeniu w Boga, ale na poszukiwaniu Go — i właśnie w tym tkwi godność oraz piękno naszego życia - przypomina Ojciec Święty.
„Nie może być ateistą ten, kto kocha Boga, kto szuka Go szczerym sercem” - tak Papież Leon XIV odpowiada, cytując św. Augustyna, na list nadesłany do redakcji miesięcznika „Piazza San Pietro”, wydawanego w Watykanie. Autorem korespondencji jest mężczyzna o imieniu Rocco, pochodzący z regionu Reggio Calabria. Ojciec Święty dziękuje czytelnikowi za nadesłane słowa i odpowiada na jego wątpliwość: czy możliwe jest określanie siebie jako ateisty, a jednocześnie kochanie Boga?
Abp Wacław Depo: Bóg nie chce z nas mieć niewolników, ale synów i dzieci Boga
2026-02-25 16:01
ks. Łukasz
ks. Łukasz Romańczuk
Abp Wacław Depo w kaplicy pw. sw. Katarzyny Aleksandryjskiej na Dworcu Głównym PKP we Wrocławiu
W kaplicy na Dworcu Głównym PKP we Wrocławiu Eucharystii przewodniczył abp Wacław Depo. Metropolita częstochowski przyjechał z prywatną wizytą zobaczyć wrocławską kaplicę dworcową oraz pomodlić się z wiernymi, którzy przybywają do tego miejsca na modlitwę. W planach jest stworzenie podobnej kaplicy w Częstochowie.
Podczas homilii abp Wacław Depo wskazywał na sens Wielkiego Postu:. - Jest to niewątpliwie czas rozpoznawania prawdy o nas samych w świetle Ducha Świętego, a zarazem podchodzenia pod Krzyż Chrystusa, aby w Nim, w Chrystusie, znaleźć swoje miejsce. Doświadczyć, że krwią Jego zostaliśmy uzdrowieni i w Jego imię otrzymujemy odpuszczenie grzechów - mówił kaznodzieja, nawiązując do ewangelicznego znaku Jonasza. - Ludzie z Niniwy podjęli pokutę na skutek nawoływania proroka Jonasza. Bez specjalnych znaków. Samo słowo wystarczyło. A współcześni Jezusowi otrzymali dużo więcej: Jego naukę z mocą sprawczą i Jego samego jako drogę do Ojca. .
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
