Już po raz 24. wręczono nagrodę im. Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego, którą w 1997 r. ustanowiła Fundacja „Źródło”. Kapituła wręczyła wyróżnienie abp. Jędraszewskiemu na konferencji prasowej 24 stycznia w Sali Senackiej Politechniki Krakowskiej.
Nagroda przyznawana jest osobom, które w szczególny sposób zasłużyły się w działalności na rzecz umacniania rodzin w Polsce. – Te szczególne zasługi metropolity krakowskiego, to te w posłudze myślenia wypełnianej jako naukowca, biskupa, pasterza polskich rodzin. Wyrażają się w odnajdywaniu dróg, które powinny prowadzić rodziny ku zbawieniu. Odnajdywaniu drogowskazów. Ksiądz arcybiskup te drogowskazy nie tylko odnajduje, ale w pełnej prawdzie i niekiedy wbrew poprawności politycznej pokazuje otwarcie wszystkim rodzinom – powiedział w rozmowie z Niedzielą prof. Janusz Kawecki. I zaznaczył: – To wszystko słyszeliśmy w przekazach od naszych czytelników, które docierały do tygodnika, a przez to do Kapituły. W tym roku Kapituła jednomyślnie zaproponowała metropolitę krakowskiego na laureata nagrody, a ksiądz arcybiskup zgodził się to wyróżnienie przyjąć.
W swoim przemówieniu abp Jędraszewski podziękował członkom Kapituły, a także tym, którzy odważnie przybliżają biblijną prawdę o człowieku: – (…) Stąd moja wielka wdzięczność dla Państwa, którzy zechcieli mnie tym wyróżnieniem obdarować, ale jeszcze większa wdzięczność wobec tych wszystkich, którzy mają odwagę świadczyć o wielkości człowieka we współczesnym świecie, o jego powołaniu do pełni życia, do świętości, o jego powołaniu także, by wszędzie tam, gdzie jest, realizował w sobie Boży zamysł. I żeby wszędzie tam, gdzie kroczy, przyjmował Chrystusa jako klucz do zrozumienia siebie, jako moc do dążenia do swej pełni.
Arcybiskup Jędraszewski zadedykował otrzymaną nagrodę wszystkim tym, którzy mają odwagę bronić prawdy o człowieku, nawet jeżeli dla tej prawdy cierpią. Podsumował swoje wystąpienie słowami: – Doskonale wiemy i tego też nas Pan Jezus uczy: zwycięstwo, jeśli przychodzi, to przychodzi przez cierpienie i krzyż, bo krzyż Chrystusa jest krzyżem zwycięstwa.
Drogi, które odnajdujemy, powinny prowadzić rodziny ku zbawieniu.
Podziel się cytatem
Po wręczeniu nagrody goście wraz z metropolitą krakowskim udali się do bazyliki św. Floriana, gdzie ksiądz arcybiskup odprawił Mszę św. dziękczynną.
Jerzy Ciesielski, student, absolwent, a później profesor Politechniki Krakowskiej, żył w latach 1929-70. Posługiwał w krakowskim duszpasterstwie akademickim, gdzie zaprzyjaźnił się z Karolem Wojtyłą. Zginął w katastrofie statku na Nilu, próbując uratować dwoje swoich dzieci.
17 grudnia 2013 r. Ojciec Święty Franciszek podpisał dekret uznający heroiczność cnót sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego.
Miłość Polski, naszej ojczyzny, polega na pragnieniu posiadania dzieci i na szczyceniu się, że jest ich dużo, i że są prawdziwą nadzieją naszego narodu. To jest nasz patriotyzm dzisiaj, najbardziej fundamentalny - dzieci wychowane w chrześcijańskiej wierze - mówił abp Marek Jędraszewski w czasie Mszy św. sprawowanej w uroczystość Matki Bożej Królowej Polski i 234. rocznicę ustanowienia Konstytucji 3 Maja.
W liturgii na Wawelu wzięli udział wojewoda, marszałek województwa i przewodniczący sejmiku małopolskiego, parlamentarzyści, przedstawiciele korpusu dyplomatycznego i oficerowie Wojska Polskiego.
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
„Co wam po moich konkretach, jeśli będziecie widzieli gołym okiem, że niczego nie przeprowadzę” – mówił podczas kampanii parlamentarnej w 2023 roku, na spotkaniu we Włocławku, Donald Tusk. Chyba mało kto z zachwyconych słuchaczy zdawał sobie wtedy sprawę, jak wielka była to w istocie samokrytyka.
Słuchanie wypowiedzi obecnego premiera z czasu, gdy jako lider opozycji namawiał Polaków, by uczynili go szefem rządu, przypomina dziś podróż w czasie. Trochę jakby szukać trybuna, który potrafiłby celnie podsumować rządową propagandę, chaos informacyjny wokół ewakuacji Polaków z Bliskiego Wschodu, przejmowanie mediów publicznych, siłowe przejmowanie instytucji czy spór z częścią środowiska sędziowskiego. A potem nagle odkryć, że najlepiej zrobi to… sam Donald Tusk. Ten sprzed dwóch i pół lat.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
