Mówią: Im więcej wiary, tym więcej kobiecości w codzienności, im więcej poczucia bycia kochaną przez Boga – tym więcej miłości w rodzinie.

Grupa zawiązała się po rekolekcjach wielkopostnych dla kobiet z inicjatywy Pauliny Toporek. Rekolekcjonista ks. Grzegorz, opiekun krakowskich Macierzanek, rzucił pomysł, by powołać taką grupę w Kielcach. Kasia Radek i Małgosia Czupryńska, mamy wtedy rocznych dzieci, podjęły się jej koordynacji. – Chciałyśmy stworzyć miejsce dla matek. Po porodzie wiele z nas początkowo czuje się wyobcowane z życia społecznego, kulturalnego. Jesteśmy pochłonięte dzieckiem i zapominamy o sobie. Celem grupy jest aktywizacja i wsparcie rozwoju mam przebywających w domu z dziećmi na urlopach macierzyńskich i wychowawczych – mówią.

Spotykają się raz w tygodniu w środy w godzinach 10-13 w salach Centrum Duszpasterstwa Wesoła 54, gdzie przyjął grupę ks. Rafał Dudała.

Piękno zewnętrzne i duchowe w parze

– Staramy się wychodzić naprzeciw potrzebom uczestniczek. To czyni tę grupę wyjątkową i stanowi o jej sile – podkreślają. Zwykle przychodzi około dwudziestu mam wraz z dziećmi, dla których zorganizowany jest kącik zabaw oraz opieka w razie potrzeby. Macierzanki zorganizowały już ponad 100 spotkań i warsztatów. Prowadzącymi i gośćmi byli m.in.: psychologowie, terapeuci, logopedzi, osoby wspierające w rozwoju zawodowym, jak i duchowym, styliści, dietetycy, pedagodzy, osoby szkolące w dziedzinie odpowiedzialnego rodzicielstwa, wychowania, odpowiedniego żywienia, finansów, funduszy unijnych, zagrożeń medialnych, ale też wskazujące miejsce chrześcijanina we współczesnym świecie.

– Zaprzyjaźniona z Macierzankami dr psychologii Małgorzata Weryszko podpowiada jak wychować dzieci we współczesnym świecie, mówi im np. o pozytywnej dyscyplinie. Psycholog Magdalena Delipacy uczy nas jak odkrywać i pielęgnować w sobie kobiecość i te wszystkie dary, którymi obdarzył nas Bóg, jak mierzyć się z trudnościami, wynikającymi z naszej natury, jak przeżywać naszą kobiecość i macierzyństwo. Dbamy o nasze piękno zewnętrzne pod okiem kosmetyczki Elżbiety Bąk i Justyny Wojtyś, makijażystki. Ważne jest oczywiście piękno duchowe – w pierwszą środę miesiąca nasze spotkanie rozpoczynamy poprzez udział w Eucharystii. Kapłani też są naszymi gośćmi i przybliżają nam np. rolę kierownika duchowego w życiu człowieka – wyjaśnia Kasia.

Koordynatorki grupy Kasia i Małgosia podkreślają, że czerpią bardzo wiele od Macierzanek. – Cieszę się, że miałam odwagę odpowiedzieć na Boże zaproszenie do tego dzieła i że mogę w ten sposób pomagać innym. Każda znajduje tutaj miejsce dla siebie. Osobiście czuję się częścią Macierzanek jako mama trzech synów (16, 12, 5 lat), zawsze coś wynoszę ze spotkań, ubogacam się wiedzą prelegentów i doświadczeniem innych mam. Jest to dar, że dając z siebie posiadamy siebie – i sami wzrastamy. Ja wzrastam jako kobieta, żona i matka – mówi Kasia Radek.

My się wspieramy, nie ganimy

– Uczestnictwo w tej grupie otworzyło mnie na inne mamy. Możemy wymieniać się doświadczeniami np. na temat wychowania dzieci, prowadzenia domu. Każda kobieta to inna, cudowna historia i każde dziecko jest jedyne i niepowtarzalne. Czasem jeśli tego wymaga sytuacja, próbujemy również zmierzyć się ze swoją przeszłością, gdy jest ona trudna. Tutaj odkrywamy i kształtujemy swoją kobiecość – opowiada Małgosia.

– Udało mi się namówić kilka znajomych na uczestnictwo w tej  wyjątkowej grupie. Grupa daje nam ciągłe poczucie wspólnoty z innymi kobietami. Nie czuję się dinozaurem i nie odstaję moimi poglądami, często niewspółczesnymi od nich. Odnalazłam tam sama siebie, taką jaka jestem, bez maski. Mogę spokojnie odwoływać się do Boga w swoich wypowiedziach, mogę dawać świadectwo jak Bóg w naszym rodzinnym życiu działa, jak święci patronowie naszych dzieci są nam bliscy. Bez skrępowania mogę mówić,  że odmawiam Nowennę Pompejańską. Najbardziej doceniam wsparcie modlitewne. Kiedy oczekiwałam na czwarte dziecko, okazało się że po porodzie jego stan wymagał wsparcia w inkubatorze. Czułam, jak wielką moc daje nam modlitwa Macierzanek. Doświadczam tego na co dzień, że Macierzanki są odpowiedzią na zły pijar matki wobec matki. My się wspieramy nie ganimy za błędy, nie śmiejemy się z słabszych, jesteśmy otwarte i bliskie sobie, otulamy siebie, troszcząc się o siebie wzajemnie – podkreśla Anna Wieczorek.

Pokazałyśmy, że macierzyństwo to radość

– Pierwszy raz na spotkanie Macierzanek przyszłam jesienią 2017 r. i natychmiast poczułam, że to jest miejsce, wspólnota, w której pragnę zostać. Wtedy przeżywałam duże osamotnienie w moim macierzyństwie, czułam ogromną presję, że muszę niedługo wrócić do pracy. Z drugiej strony czułam, że jestem bardzo potrzebna mojej wtedy półtorarocznej córeczce. Zupełnie nie umiałam podjąć decyzji. Na spotkaniach poznałam mamy, które realizują swoje macierzyństwo pozostając z dziećmi dłużej w domu. Dostrzegłam w tym ogromną wartość i podjęłam decyzję w zupełnej wolności, bez obaw o stronę finansową i zawodową.  Tutaj rozwijam swoją kobiecość, odkrywam że jestem ważna, a macierzyństwo dodaje mi piękna  i ubogaca mnie każdego dnia. Rozmawiamy o wierze, a świadectwa innych inspirują mnie – mówi Ewa Strojwąs.

– W tym wszystkim najważniejsze jest dla mnie odkrywanie kobiecości w codzienności, w tej rzeczywistości, w której się znajduję. Kiedy mam jakiś problem np. wychowawczy, zawsze mogę się poradzić, bez obaw, że zostanę oceniona,  ale także otrzymuję wsparcie modlitewne i poczucie, że Macierzanki zawsze są i że jest też środowe spotkanie. Dzięki otwartości moich koleżanek, uczę się prosić o pomoc i radę, co wcześniej przychodziło mi z trudem – dodaje.

Panie spotykają się raz w tygodniu w środy w godzinach 10-13 w salach Centrum Duszpasterstwa Wesoła 54, gdzie przyjął grupę ks. Rafał Dudała.

Podziel się cytatem

– Macierzanki tworzą grupę, w której nigdy nie zaznałam ani zazdrości, ani zawiści, co niestety w takich środowiskach kobiecych się zdarza. Wartości i wiara w Boga przelewają się na nasze życie i relacje, to pewnie stąd płynie ogromna życzliwość każdej Macierzanki. Po spotkaniach zawsze zostaje mi w sercu jakaś myśl i pomysł. Najważniejsza inicjatywa dla mnie, to zdecydowanie taniec Macierzanek na Marszu dla Życia w 2019 r. To był zupełnie spontaniczny pomysł. Ten taniec to było odzwierciedlenie tego, jakie są acierzanki: pełne życia i radości, spontaniczne i szalone.

Pokazałyśmy, że macierzyństwo to właśnie radość i otwartość. Mam nadzieję, że to jeszcze powtórzymy. Wierzę, że to Pan Bóg wtedy nas tak zjednoczył – opowiada.

Ewa zachęca inne kobiety do przystąpienia do grupy. – Żeby stać się jedną z nas, nie trzeba wiele, wystarczy przyjść na środowe spotkanie i zostać z nami na dłużej. Każda z mam Macierzanek jest wyjątkowa, każda posiada coś innego. Tutaj może się tym podzielić. Ewa już to odkryła.