Członkiem zakonu można zostać tylko przez zaproszenie, które proponuje się osobom pełnoletnim, praktykującym chrześcijanom o przykładnej reputacji społecznej i moralnej. Nie ma ono wiele wspólnego z sukcesem materialnym kandydata, stanowi raczej wyraz uznania dla jego charakteru i prawości.

W każdym kraju zakon działa niezależnie, będąc rejestrowanym według prawa danego państwa. Każdy kraj przyjmuje własny statut, uwzględniając w nim jednak te same cele i zasady.

Historia

Zakon został założony 23 kwietnia 1326 r. w Wyszehradzie na Węgrzech przez króla Karola Roberta Andegaweńskiego w obecności kardynałów, biskupów i dworzan. Jest to najstarszy zakon rycerski, który powstał jako instytucja „królewska” niezależna od Kościoła.

Poświęcony jest Trójcy Świętej pod szczególnym patronatem św. Jerzego. Oryginalne dokumenty założycielskie przechowywane są w Węgierskich Archiwach Narodowych w Budapeszcie. Początkowo był to zakon wojskowy. Członkowie zakonu mieli obowiązek praktykowania i ochronę wiary chrześcijańskiej. Zakon prowadził także działalność dobroczynną, zapewniając różnorodną pomoc ludziom biednym.

W XX wieku działalność zakonu osłabiły wojny, a potem ustrój komunistyczny. Po obaleniu reżimu komunistycznego na Węgrzech nastąpiło odrodzenie Zakonu Rycerskiego św. Jerzego. Jego kontynuacja została oficjalnie ratyfikowana podczas ceremonii w bazylice św. Stefana w Budapeszcie. Obecnie wielkim mistrzem zakonu jest Węgier dr Tamas Kutalik.

Patron

Św. Jerzy jest bohaterem znanym zarówno w kulturze Wschodu, jak i Zachodu. Prawosławie jako pierwsze wyniosło go w poczet świętych i rozwinęło jego kult, a chrześcijanie ogłosili go świętym już w IV wieku. To jeden z najpopularniejszych świętych. Patronuje wielu państwom, m.in.: Anglii, Gruzji, Holandii, Niemiec, Szwecji, Litwie, Rosji, Białorusi, a także jest patronem miast, np.: Neapolu, Moskwy, a w Polsce Lądka Zdroju, Ostródy. Pod wezwaniem św. Jerzego powstało wiele bractw rycerskich oraz zgromadzeń zakonnych i zakonów rycerskich.

Jerzy urodził się prawdopodobnie ok. 280 r. w rodzinie chrześcijańskiej. Źródła podają dwa miejsca urodzenia: Coventry w Anglii oraz Kapadocję, dawną krainę leżącą w Turcji, skąd pochodził jego ojciec Pers Geroncjusz. Matka Polocronia była Żydówką z Lyddi. Po nagłej śmierci ojca, mając siedemnaście lat, wstąpił do armii rzymskiej. Służbę żołnierską wypełniał sumiennie, co zostało docenione przez zwierzchników. Mianowano go trybunem, czyli naczelnikiem miejscowego garnizonu, i otrzymał tytuł hrabiego.

W 303 r. Dioklecjan wydał dekret zezwalający na prześladowanie chrześcijan na terenie imperium. Jerzy był zmuszony do uczestnictwa w prześladowaniach, chociaż sam był chrześcijaninem i krytykował tę decyzję. Za usunięcie antychrześcijańskiego edyktu Dioklecjana z murów miasta Nikodemii był torturowany i 23 kwietnia 305 r. został ścięty. Ciało jego przewieziono do Lyddi i tam pochowano.

Okrucieństwo zastosowane wobec Jerzego musiało być wyjątkowe, skoro wśród tak ogromnej liczby męczenników, którzy zginęli za wiarę, jemu chrześcijanie nadali tytuł wielkiego męczennika i zaczęli modlić się do niego. Kult św. Jerzego szeroko rozpowszechnił się już w IV wieku, najpierw na Wschodzie, gdzie był czczony jako jeden z największych męczenników, a potem na Zachodzie jako święty wspomożyciel.

23 kwietnia, w rocznicę jego śmierci, w Kościele powszechnym przypada liturgiczne wspomnienie św. Jerzego. Wzorzec świętości Jerzego pozostaje ciągle aktualny dla współczesnego człowieka i jest to godny patron naszego zakonu.

Działalność

Tadeusz Kaczor był pierwszym Polakiem przyjętym na Węgrzech do zakonu 25 września 2004 r. Priorat (oddział zakonu) w Polsce powstał w 2006 r., a wielkim priorem (przełożonym) został właśnie Tadeusz Kaczor podczas inwestytury w bazylice archikatedralnej w Łodzi. Od 30 stycznia 2009 r. do 27 maja 2018 r. pełnił on urząd wielkiego mistrza. Obecnie funkcję wielkiego priora zakonu w Polsce pełni dr Paweł Michalak, a kanclerzem zakonu jest Małgorzata Stępniewicz.

W Polsce zakon realizuje wspólne cele i założenia przyjęte pierwotnie przez rycerzy króla Karola Roberta, ale dostosowane do realiów XXI wieku. Podczas inwestytury, dorocznej uroczystości przyjęcia nowych członków, cele te utrwalone zostają w przysiędze składanej przez nowo przyjmowanych. Zakon w Polsce jest zarejestrowany jako stowarzyszenie, którego cele zostały zapisane w statucie. Celem organizacji jest wspomaganie grup społecznych znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Zwraca się też uwagę na pielęgnowanie patriotycznych i historycznych tradycji polskich.

Realizacja celów statutowych odbywa się poprzez organizowanie i wspieranie imprez o charakterze społeczno-charytatywnym, kulturalno-oświatowym, w szczególności w szkołach, świetlicach środowiskowych, domach dziecka. Członkowie stowarzyszenia podejmują też wiele inicjatyw, które zmierzają do wyrównania szans oraz poprawy warunków życia najuboższych. Inspirują oraz wspierają placówki i organizacje zajmujące się poprawą życia i ochroną godności ubogich. W swoich działaniach przestrzegają etykiety rycerskiej oraz popularyzują ideę zakonów rycerskich.

Damy i kawalerowie zakonu starają się gorliwie wypełniać statutowe cele, zwłaszcza w obecnych czasach, kiedy wielu ludzi znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, kiedy w dobie kryzysu grozi im utrata pracy, działania zakonu są bardzo potrzebne. Przed świętami Bożego Narodzenia co roku organizowane jest spotkanie dla kilkuset dzieci z łódzkich szkół. Dzieci nie tylko oglądają występy rówieśników i biorą udział w zabawie, ale także każde z nich otrzymuje paczkę od św. Mikołaja.

Członkowie zakonu włączyli się w pomoc krzewienia języka i kultury polskiej na Białorusi. Goszczącemu w Łodzi chórowi Cantus Cordis i zespołowi dziecięcemu Śpiewające Serduszka zapewniają pobyt i noclegi. Co roku spotykają się i obdarowują prezentami uczniów z Gimnazjum im. św. Urszuli Ledóchowskiej z Czarnego Boru k. Wilna na Litwie.

Zakon współpracuje z ks. kpt. Stanisławem Pawłowskim, proboszczem kościoła garnizonowego pw. św. Jerzego w Łodzi. W świątyni organizuje koncerty, czynnie uczestniczy w pikniku odpustowym i wielu uroczystościach parafialnych. Z okazji 100-lecia powołania parafii wojskowej przekazano srebrny ryngraf św. Jerzego. Dar dam i kawalerów zakonu to także chrzcielnica, którą umieszczono w prezbiterium obok ołtarza.

Za działalność na rzecz Kościoła łódzkiego Złotym Krzyżem Archidiecezji Łódzkiej zostali odznaczeni Jadwiga (pisząca te słowa) i Marek Kamińscy, a srebrnym – Jerzy Jachimek i Andrzej Stysiński.

Od jedenastu lat przedstawiciele zakonu wraz z rodzinami pielgrzymują na Jasną Górę, aby przed cudownym obrazem Matki Bożej Częstochowskiej modlić się w intencji dam i kawalerów pragnących wypełniać swoją misję i realizować zobowiązania, które zawarte są w świadectwie życia patrona św. Jerzego.