Bogurodzica, Dziewica,
Bogiem sławiena Maryja!
U Twego Syna Gospodzina,
Matko zwolena, Maryja,
Ziści nam, spuści nam!
Kyrie eleison.

Twego dziela Krzciciela, Bożycze
Usłysz głosy, napełń myśli człowiecze,
Słysz modlitwę, jąż nosimy.
A dać raczy, jegoż prosimy:
A na świecie zbożny pobyt!
Po żywocie rajski przebyt!
Kyrie eleison.

Na prośbę niewiast jerozolimskich, św. Łukasz Ewangelista namalował na desce stołu z domu Maryi w Nazarecie obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem. Ten obraz z Jerozolimy do Konstantynopola przyniosła św. Helena i ofiarowała go swojemu synowi Konstantynowi Wielkiemu. W Konstantynopolu dla obrazu wybudowała świątynię cesarzowa Pulcheria. Następnie święty obraz otrzymał Karol Wielki i przekazał go księciu ruskiemu. Książe Lew złożył go na zamku Bełskim. Z Rusi na Jasną Górę Łukaszowy obraz Bogurodzicy przewiózł książę Władysław Opolczyk.
Cudowny Obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem zalicza się do najszacowniejszych relikwii chrześcijańskiego świata.
Dzieje Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej od chwili pojawienia się na Jasnej Górze, aż do dnia dziesiejszego nierozerwalnie splatają się z losami Narodu Polskiego. Polacy czczący Maryję jako Matkę i Królową Polski, właśnie na Jasnej Górze w Częstochowie szukali i nadal szukają pomocy i nadziei. Ta jedna wiara ludu polskiego "góry przenosi", nie zachwieje się w nim nigdy. Jasna Góra jest symbolem obrony wartości narodowych i religijnych. Cudowny Obraz jest bezcenną relikwią po Bogurodzicy i jako taki pozostaje szczególnym łącznikiem między mocą Wniebowziętej i ludzką doczesnością. Ikona ma w sobie szczególną moc przyciągania. Oblicze Matki szlachetne, słodkie i smutne zarazem, tak bardzo zranione. Jej twarz mówi o wszystkich cierpieniach Polski, a zarazem o wielkiej nadziei. Maryja jest wielką nadzieją Narodu Polskiego.
"Matko, Ty wiesz, że Narodem, który tyle wycierpiał w historii, który tyle odniósł zwycięstw, który wniósł tak wielki wkład w kulturę Europy i świata, który wydał i wydaje tylu wspaniałych ludzi, który w końcu dał światu Papieża Jana Pawła II, takim Narodem poniewierać nie wolno.
Takiego Narodu przemocą na kolana nie rzuci największa siła szatańska.
Taki Naród kolana zegnie tylko przed Bogiem" (ks. Jerzy Popiełuszko).
"Dzięki Ci, o Matko, za wszystkich, którzy pozostali wierni swemu sumieniu, którzy sami walczą ze słabością i umacniają innych. Dziękuję Ci, Matko za wszystkich, którzy nie dają się zwyciężyć złu, ale zło zwyciężają dobrem" (Jasnogórskie rozważania Jana Pawła II, 23 czerwca 1982 r.)
Ludzi mówiących o prawdzie nie trzeba wielu. Chrystus wybrał niewielu do głoszenia prawdy. Tylko słów kłamstwa musi być dużo, bo kłamstwo jest detaliczne i sklepikarskie, zmienia się jak towar na półkach. Musi być ciągle nowe, musi mieć wiele sług, którzy wedle programu nauczą się go na dziś, jutro, miesiąc, potem znowu będzie na gwałt szkolenie w innym kłamstwie. By opanować całą technikę zaprogramowanego kłamstwa trzeba wielu ludzi. Tak wielu ludzi nie trzeba, by głosić prawdę. Ludzie znajdą, przyjdą z daleka, by słów prawdy szukać, bo w ludziach jest naturalna tęsknota za prawdą.
Dlaczego tak dużo cierpienia na tym świecie? Na to pytanie ludzkość stara się odpowiedzieć od wieków. Ty Matko znasz odpowiedź. Na to pytanie odpowiedział Twój Syn, który przyszedł na ten świat, aby go zbawić. Na to pytanie jest odpowiedź w naszych sercach.
I po to przychodzisz do nas, naszych serc, naszych rodzin, naszych parafiii, aby nas zbawić, aby odmienić nasze serca. Gdyby nie było zła w naszych sercach, nie byłoby wojen, przemocy, nienawiści. Nie byłoby cierpienia na tym świecie. Ale czy to możliwe?