Uroczystość Wszystkich Świętych (niedziela) przypomina nam, że wśród nas żyli, żyją i będą żyli święci. Zarówno ci ogłoszeni przez Kościół, jak i ci, którzy zapewne nie będą nigdy ogłoszeni, ale za swoje życie w wierności Bogu zostali nagrodzeni chwałą zbawionych.
Uroczystość ta uświadamia nam, że wszyscy jesteśmy powołani do świętości. Świętość jest celem, którego nie można osiągnąć jedynie o własnych siłach, ale jest owocem łaski Boga i naszej wolnej odpowiedzi na nią. Świętość jest dla nas darem i wezwaniem.
2 listopada (poniedziałek) wspominamy Wszystkich Wiernych Zmarłych. Kościół w tym dniu przypomina nam, że mamy obowiązek modlitwy za zmarłych, aby im w ten sposób pomóc w osiągnięciu zbawienia. Chciejmy w ich intencji uczestniczyć w Dzień Zaduszny w Eucharystii. Pamiętajmy również, że troska o los naszych zmarłych oraz ich groby powinna trwać przez cały rok.
Te dwa chrześcijańskie święta przypominają nam o więzi, jaka istnieje między Kościołem na ziemi – jesteśmy nim my – i Kościołem w niebie, między nami i naszymi bliskimi, którzy już przeszli do innego życia.
W dniach 1-8 listopada można codziennie uzyskać odpust zupełny dla tych, którzy w czyśćcu oczekują pełni zbawienia. Warunki uzyskania odpustu zupełnego: brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak całkowitej dyspozycji – zyskuje się odpust cząstkowy), stan łaski uświęcającej (brak nieodpuszczonego grzechu ciężkiego) lub spowiedź sakramentalna, przyjęcie Komunii św., odmówienie Ojcze nasz i Wierzę w Boga oraz jakiejkolwiek modlitwy w intencjach wyznaczonych na dany dzień przez Ojca Świętego (nie w intencji papieża, ale w intencjach, w których modli się każdego dnia papież).
W uroczystość Wszystkich Świętych w kościele pw. Zmartwychwstania Pańskiego w Tajemnicy Emaus na cmentarzu Kule główna Msza św. o godz. 12. Na cmentarzu św. Józefa główna Msza św. w kaplicy o godz. 12. Na cmentarzu św. Rocha w Częstochowie Msza św. w kościele św. Rocha i św. Sebastiana o godz. 15.
Świątynia rozbrzmiewała muzyką zespołu Mała Armia Jezusa
Przez koncert zespołu Mała Armia Jezusa chcieliśmy przybliżyć dzieciom i ich rodzinom uroczystość Wszystkich Świętych, przypomnieć radość świętych w niebie oraz zachęcić do chrześcijańskiego przeżywania tego dnia – powiedział ks. Tomasz Wrona, proboszcz parafii pw. św. Michała Archanioła w Blachowni. 26 października kościół parafialny rozbrzmiewał muzyką dziecięcego zespołu Mała Armia Jezusa. Utwory zaprezentowane tego dnia chwaliły Boga i Jego Matkę Maryję, a także były wyrazem zaangażowania w dzieło ewangelizacji i świadectwem wiary. Członkowie zespołu przez repertuar głoszą wartości chrześcijańskie w rodzinie, domu, Kościele, społeczeństwie. Koncert prowadził założyciel i lider zespołu, a zarazem twórca repertuaru Tomasz Mikołajczyk.
Dzisiejszy fragment jest jednym z kluczowych tekstów o dynastii Dawida. Król zamierza zbudować Panu „dom”, czyli świątynię. Słowo Boga, przekazane przez Natana, odwraca sens tego terminu. W hebrajskim (bajt) oznacza on zarówno budowlę, jak i ród. Bóg nie przyjmuje planu Dawida, a sam obiecuje „zbudować dom” królowi, czyli zapewnić mu trwałą linię potomków. Wyrocznia powstaje w czasie stabilizacji państwa, po przeniesieniu arki do Jerozolimy, w cieniu sporów o to, gdzie i jak oddawać cześć Bogu. W tle stoi także pamięć początku Dawida: Bóg „wziął go z pastwiska”, więc królowanie ma źródło w darze, nie w samowoli. Obietnica ma najbliższe spełnienie w Salomonie, który wzniesie świątynię i obejmie tron po ojcu. Jednocześnie formuły „na wieki” i „tron utwierdzony na wieki” otwierają perspektywę większą niż pojedyncze panowanie. Po upadku Jerozolimy i wygnaniu ta obietnica nie znika. Wraca w Ps 89 oraz w proroctwach o „odrośli” Dawida (cemach), czyli o królu, który przywróci sprawiedliwość. Zwrot „Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem” należy do języka królewskiej adopcji i przypomina Ps 2. Św. Augustyn w „O państwie Bożym” podkreśla, że pełnia tych słów nie mieści się w historii Salomona, bo jego dom popadł w bałwochwalstwo i rozpad. Augustyn wskazuje na Chrystusa, potomka Dawida, który buduje Bogu dom z ludzi, a nie z cedru i kamienia. W uroczystość św. Józefa tekst nabiera rysu cichego realizmu. Józef należy do domu Dawida i staje przy obietnicy nie przez władzę, lecz przez posłuszeństwo i odpowiedzialność za Rodzinę. W jego cichej wierności obietnica o tronie Dawida wkracza w zwyczajny dom.
– Podziwiamy wiarę św. Józefa. Wyrażała się ona w zaufaniu Bogu, ale także w czynach, w dyspozycyjności, gotowości spełnienia Woli Bożej. O taką wiarę powinniśmy się starać w naszym osobistym życiu – mówił kard. Stanisław Dziwisz, który przewodniczył Mszy św. w Sanktuarium św. Józefa przy ulicy Poselskiej w Krakowie.
– Jeżeli cały Kościół jest dłużnikiem Dziewicy Matki, to zawsze po Niej wdzięczność i szacunek winien św. Józefowi – mówił na początku Mszy św. za św. Bonawenturą o. Nazariusz Popielarski OFM, który powitał kard. Stanisława Dziwisza, a także złotych jubilatów, którzy w tym dniu chcieli świętować 50-lecie kapłaństwa w Sanktuarium św. Józefa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
