Reklama

Niedziela Kielecka

Od stuleci służą Polsce

To ogromna spuścizna historii i wiary – jubileusz 900 lat norbertanów, a więc i Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Regularnych Zakonu Premonstratensów w Imbramowicach.

Niedziela kielecka 5/2021, str. I

[ TEMATY ]

norbertanie

Imbramowice

T.D.

Sanktuarium w Imbramowicach

Sanktuarium w Imbramowicach

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Jubileusz trwa przez cały obecny rok, a jego kulminacją będzie Boże Narodzenie 2021 r. Z powodu doniosłości jubileuszu – będziemy w najbliższych miesiącach zapraszać naszych Czytelników do sióstr i do sanktuarium Jezusa Konającego w Imbramowicach, i o ile nie naruszy to ścisłych tajemnic klauzury – także za kratę, za którą od stuleci siostry służą Polsce i Polakom. Dzisiaj już tylko w Krakowie i Imbramowicach.

Przez cały rok

Świętowanie jubileuszu przez norbertanów i norbertanki na całym świecie trwa już od I niedzieli Adwentu ub. roku, a zakończy się 9 stycznia 2022 r., w niedzielę Chrztu Pańskiego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Jak w rozmowie z Niedzielą precyzuje s. Faustyna Maria Przybysz, przeorysza wspólnoty imbramowickiej, uroczyste otwarcie roku jubileuszowego miało miejsce 28 listopada 2020 r. w prastarym Opactwie Ojców Norbertanów w Pradze, gdzie obecnie spoczywają szczątki Ojca Założyciela zakonu, św. Norberta. Ważnym momentem uroczystości było odkrycie na widok publiczny i uczczenie tych relikwii.

Uroczyste otwarcie roku jubileuszowego miało miejsce 28 listopada 2020 r. w prastarym Opactwie Ojców Norbertanów w Pradze.

Podziel się cytatem

Reklama

W ramach obchodów norbertanie na całym świecie przygotowują nowe publikacje naukowe i literackie, projekcje filmowe i teatralne, wystawy, koncerty, wydarzenia o charakterze duchowym, modlitewnym, formacyjnym, oraz społecznym i ekumenicznym. Pandemia uniemożliwiła, niestety, wiele z tych planów. Niemniej na klasztornych stronach internetowych można śledzić wszelkie informacje, np. warunki uzyskania odpustów, czy też transmisje wydarzeń organizowanych w związku z jubileuszem w Polsce oraz w licznych miejscach i klasztorach norbertańskich – podkreśla s. Przybysz.

Klauzura nie oddziela

Imbramowice to trzeci najstarszy, wciąż funkcjonujący, klasztor żeński w Polsce z blisko osiemsetletnią tradycją. Siostry podkreślają, że klauzura nie oddziela ich od świata i bliźnich, raczej pozwala głębiej jednoczyć się z nimi duchowo i wspierać ich w problemach poprzez modlitwę, poufne rozmowy i korespondencję.

Obecnie wspólnota liczy 11 sióstr, jest także jedna aspirantka. 30 grudnia 2020 r. zmarła najstarsza w klasztorze s. Michalina Stanisława Osuch. Miała 95 lat. W zakonie spędziła 77 lat.

Od XVI wieku konwent imbramowicki zaangażowany był w działalność edukacyjną i choć dziś już nie ma możliwości wskrzeszenia byłej szkoły klasztornej, to jednak norbertanki nawiązują do wielowiekowej tradycji edukacyjnej klasztoru i pozyskują fundusze na cel krzewienia kultury chrześcijańskiej, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży, poprzez wydarzenia kulturalne.

Zakon został założony w 1120 r. przez św. Norberta von Gennep z Xanten w Niemczech, do Polski sprowadzony w 1162 r. Mottem zakonu jest „Jedno serce i jedna dusza w Bogu”. Propaguje on kult maryjny oraz kult Eucharystii.

2021-01-27 09:45

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kraków: norbertanki rozpoczęły jubileusz 900-lecia istnienia zakonu

[ TEMATY ]

norbertanie

norbertanki.w.krakow.pl

Mszą św. w kościele sióstr norbertanek na Zwierzyńcu zainaugurowano w Krakowie obchody 900-lecia istnienia zakonu. Powstanie wspólnot mniszek i mnichów datuje się na rok 1121, kiedy to w noc Bożego Narodzenia, w dolinie Prémontré we Francji pierwsza grupa młodych mężczyzn złożyła śluby zakonne na ręce św. Norberta.

Z okazji jubileuszu opat generalny zakonu Jos Wouters wystosował do mnichów i mniszek orędzie, w którym zachęca do budowania bliskości wspólnot dzięki mediom społecznościowym.
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

Abp Depo: Gietrzwałd to nie przeszłość, to znak ostrzegawczy dla nas dzisiaj przed próbami budowania świata poza Bogiem

2026-03-22 18:39

[ TEMATY ]

abp Wacław Depo

Matka Boża Gietrzwałdzka

Ks. Mariusz Trojanowski

Abp Wacław Depo w Drezdenku

Abp Wacław Depo w Drezdenku

W Drezdenku, podczas uroczystej peregrynacji obrazu Matki Bożej Gietrzwałdzkiej, abp Wacław Depo wygłosił poruszające kazanie. Metropolita częstochowski przypomniał, że orędzie z 1877 roku nie jest jedynie kartą z historii, ale palącym wezwaniem do ratowania współczesnego świata poprzez różaniec i powrót do Boga.

W niedzielę 22 marca, Mszy Świętej o godzinie 10:00 przewodniczył arcybiskup Wacław Depo, przewodniczący Komisji Maryjnej przy Konferencji Episkopatu Polski. W jego słowach wybrzmiało wezwanie do głębokiej ufności i oddania się Maryi, która nieustannie prowadzi nas do swojego Syna. To właśnie Ona przypomina nam w ciszy serca: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”- ucząc posłuszeństwa, pokory i miłości, która przemienia życie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję