Reklama

Aspekty

Wyjątkowa chwila

Kościół św. Mikołaja w Skwierzynie – decyzją bp. Tadeusza Lityńskiego nowym sanktuarium w naszej diecezji.

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 22/2021, str. I

[ TEMATY ]

sanktuarium

Karolina Krasowska

Miejsce dedykowane przesiedleńcom z dawnych Kresów Wschodnich i ich potomkom

Miejsce dedykowane przesiedleńcom z dawnych Kresów Wschodnich i ich potomkom

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Od 22 maja skwierzyńska świątynia nosi miano: sanktuarium Matki Bożej Klewańskiej. To miejsce dedykowane jest w sposób szczególny przesiedleńcom z dawnych Kresów Wschodnich i ich potomkom. Dekret o ustanowieniu sanktuarium Matki Bożej Klewańskiej w Skwierzynie odczytał na początku Mszy św. dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Kurii Diecezjalnej ks. Robert Patro. Okolicznościową homilię wygłosił ks. Paweł Holc, wizytator Polskiej Prowincji Zgromadzenia Misji. – Dziś przeżywamy wyjątkową chwilę. W tej niezwykłej historii ludzkich dramatów, naznaczonych rzezią wołyńską, wygnaniem, podróżą w nieznane, początkiem życia w nowym miejscu, zawsze uczestniczyła Matka Boża Klewańska, Matka Boża Skwierzyńska. Także Ona przeżyła rzeź na Wołyniu, została wygnana ze swego sanktuarium, podróżowała w nieznane, by tu, u boku swoich dzieci, które Jej bezgranicznie zawierzyły, znaleźć nowe miejsce obecności. Staje się dzisiaj ono sanktuarium, miejscem świętym, w którym Pan Bóg za Jej pośrednictwem udziela szczególnych łask – mówił ks. Holc.

Podczas liturgii pasterz diecezji poświęcił sztandar Kresowian. W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele władz wojewódzkich i samorządowych, reprezentanci wojska i policji, kapłani, siostry zakonne, a przede wszystkim dawni mieszkańcy Klewania, którzy w 1945 r. opuszczając rodzinne strony, udali się na tzw. Ziemie Odzyskane i przywieźli ze sobą do Skwierzyny łaskami słynący obraz Matki Bożej Klewańskiej. – Jestem z Klewania. Miałam siedem lat, jak tu przyjechałam. Jechałam z rodzicami tym wagonem, w którym wieźli obraz Matki Bożej Klewańskiej. Pamiętam, że okrywali go czym się dało, ponieważ wagony nie były zadaszone, dlatego trzeba było pilnować, żeby nie zmókł – powiedziała Krystyna Dobrzyńska. – Moi rodzice przed tym obrazem w Klewaniu brali ślub, byłam chrzczona przed tym nim, a w 1975 r. też brałam ślub – dodaje klewianka.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2021-05-26 08:04

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zaginiony wizerunek

Niedziela kielecka 43/2014, str. 4-5

[ TEMATY ]

sanktuarium

WD

Kościół pw. św. Wawrzyńca w Michałowie

Kościół pw. św. Wawrzyńca w Michałowie

Michałów – niewielka parafia na przepięknym Ponidziu i miejscowość słynąca z wielkiej stadniny, kiedyś przyciągała otoczonym kultem wizerunkiem Najświętszej Maryi Panny znajdującym się w kościele św. Wawrzyńca. O śladach zaginionego obrazu i Bractwa Pocieszenia pozostało niewiele informacji

Pierwszy kościół na cześć św. Wawrzyńca powstał w Michałowie w 1375 r. Jego fundatorem był Mikołaj z Młynów, kanonik krakowski i prepozyt skalbmierski. Świątynię uposażyli jego krewni Dobiesław, kasztelan krakowski, i jego brat Janusz, stolnik sandomierski. Drewniana świątynia przetrwała niecały wiek. W połowie XV wieku stanęła na jego miejscu murowana świątynia z ciosu kamiennego. Dziedzicem wsi był w tym czasie Jan Kurozwęcki herbu Róża, plebanem Paweł z Jeżowa.
CZYTAJ DALEJ

Nasza dobroć ma wypływać z tego, że sami żyjemy z dobroci Boga

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mt 7, 7-12.

Czwartek, 26 lutego. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Pusty dzban mojego życia

2026-02-26 09:12

[ TEMATY ]

rozważanie

rozważanie Słowa Bożego

Amata J. Nowaszewska CSFN

Chrystus i Samarytanka, Muzeum Archidiecezjalne Warszawa

Chrystus i Samarytanka, Muzeum Archidiecezjalne Warszawa

Wyszła z dzbanem na rękach po wodę. Zwyczajny obraz ludzkiego życia. Zmusiła ją życiowa potrzeba. O tej porze nikt nie wychodzi z domu, gdy słońce stoi w zenicie. Trudno też spotkać kogokolwiek na drogach czy ulicach. Jedynie podróżni zatrzymują się przy studniach, by zaczerpnąć wody. Nie chciała nikogo spotkać. Chciała być sama. To była dobra pora – nikt nie wychodził na zewnątrz, nikt nie widział, nikt nie pytał. Wszystko, co żyje, szuka cienia, jakiegoś schronienia przed upałem. A ona, ukradkiem, niezauważona, chciała szybko dojść do studni, tak by nikt jej nie zobaczył, nikt jej nie spotkał i skrycie wrócić szybko do domu.

ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 08 marzec 2026; Rok A, II
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję