Reklama

Niedziela Lubelska

Bezcenny dar

Archikatedra lubelska otrzymała relikwie Drzewa Krzyża.

Niedziela lubelska 39/2021, str. V

[ TEMATY ]

Lublin

Relikwie Drzewa Krzyża Świętego

Katarzyna Artymiak

Relikwie Drzewa Krzyża znajdują się w kaplicy Krzyża Trybunalskiego

Relikwie Drzewa Krzyża znajdują się w kaplicy Krzyża Trybunalskiego

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Uroczyste wprowadzenie relikwii oraz poświęcenie tablicy upamiętniającej bł. kard. Stefana Wyszyńskiego odbyło się 14 września pod przewodnictwem abp. Józefa Michalika, arcybiskupa seniora archidiecezji przemyskiej, w latach 2004-2014 przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski.

Jak we wprowadzeniu do liturgii podkreślił abp Stanisław Budzik, Kościół co roku wspomina odnalezienie krzyża przez św. Helenę, by „uświadomić wiernym niezwykłą wartość Chrystusowego krzyża, wysoko podnieść najświętszy znak naszego zbawienia, sztandar chrześcijańskiej wiary”. – Krzyż jest znakiem nieskończonej miłości Boga do człowieka i wołaniem o miłość, która jest drogą świętości – powiedział, wskazując na przykład bł. kard. Stefana Wyszyńskiego. Dziękując za błogosławionego pasterza, który po wojnie był biskupem lubelskim, poinformował, że będzie o nim przypominać tablica odsłonięta i poświęcona w kryptach archikatedry. Umieszczona w kaplicy obok tablicy upamiętniającej bł. bp. Władysława Gorala, męczennika II wojny światowej, podkreśla, że kard. Stefan Wyszyński, „przeprowadził Kościół w Polsce przez noc komunizmu, był mężem stanu i Prymasem Tysiąclecia”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Relikwie Drzewa Krzyża archikatedrze ofiarował abp Józef Michalik; niegdyś otrzymał je z Watykanu. Umieszczone w relikwiarzu zaprojektowanym przez Zbigniewa Kotyłło znajdują się kaplicy Krzyża Trybunalskiego. – Obecność relikwii wpisuje się w pasyjny charakter sanktuarium. Wierni pierwsze kroki zazwyczaj kierują przed obraz Matki Bożej Płaczącej, która wskazuje na Chrystusa i zaprasza do adoracji Najświętszego Sakramentu. Ufamy, że ten dar umocni naszą wieź z Jezusem, abyśmy byli Jego świadkami – powiedział ks. Adam Lewandowski, proboszcz archikatedry. – Dziękuję za ofiarowanie nam bezcennego daru relikwii i proszę o sprawowanie Świętej Wieczerzy, abyśmy wpatrując się w krzyż Chrystusa oraz przykład bł. kard. Stefana Wyszyńskiego służyli całym sercem samemu Bogu przez Maryję i podążali śladami miłości i wiary po drogach świętości – powiedział abp Budzik.

W homilii abp Józef Michalik zwrócił uwagę, że historia zbawienia w Starym Testamencie jest przygotowaniem Narodu Wybranego do przyjęcia krzyża, znaku zbawczej męki Chrystusa. – Syn Boży przyszedł na świat, by zbawić ludzi poprzez podwyższenie na drzewie krzyża. Kto z wiarą i ufnością spojrzy na ukrzyżowanego Chrystusa, źródło łaski i nadziei, ma gwarancję zbawienia – podkreślił. Jak wyjaśniał, krzyż rzuca nowe światło, w którym człowiek wierzący widzi świat i swoją historię w Bożym świetle, nawet jeśli jest naznaczona cierpieniem i trudem. – Krzyż Chrystusa jest wielką księgą mądrości dla każdego człowieka, zawsze aktualną – powiedział. Wskazując na bł. kard. Wyszyńskiego, przywołał jego słowa, w których podkreślał, że „chrześcijaństwa nie da się pomyśleć bez cierpienia i ofiary”. Dziękował za dar Prymasa Tysiąclecia, który miał odwagę budzić ducha i sumienie narodu oraz nieustannie przypominać, że mocą Kościoła i chrześcijanina jest umiejętność przyjmowania Chrystusowego krzyża i łączenie z nim codziennych krzyży. – Wybierając krzyż, wchodzimy na drogę bezpieczną ku zbawieniu; odrzucając go, idziemy w ciemnościach. Krzyż jest bezpiecznym drogowskazem naszej przyszłości – podkreślił ksiądz arcybiskup.

2021-09-22 07:48

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Siła miłości

Niedziela lubelska 44/2023, str. I

[ TEMATY ]

Dzień Papieski

Lublin

Paweł Wysoki

Modlitwa przy relikwiach św. Jana Pawła II

Modlitwa przy relikwiach św. Jana Pawła II

– Człowiek jest dłużnikiem Boga. Całe życie jest okazją, by spłacać dług miłości – powiedział bp Sławomir Oder.

W 45. rocznicę inauguracji pontyfikatu św. Jana Pawła II gościł w Lublinie bp Sławomir Oder, postulator procesu beatyfikacyjnego i kanonicznego papieża Polaka. Biskup gliwicki, dzieląc się doświadczeniem świętości Jana Pawła II, sprawował Mszę św. w archikatedrze lubelskiej oraz uczestniczył w inauguracji roku akademickiego i formacyjnego w Metropolitalnym Seminarium Duchowym.
CZYTAJ DALEJ

Św. Paweł z Teb

[ TEMATY ]

św. Paweł

Wikipedia

Marttia Preti, "Św. Paweł z Teb" (XVII wiek)

Marttia Preti, Św. Paweł z Teb (XVII wiek)

Każdego roku 15 stycznia i w najbliższą po tym dniu niedzielę ojcowie i bracia paulini radośnie przeżywają uroczystość św. Pawła Pierwszego Pustelnika. Do należytego uczczenia swego Patrona i Patriarchy przygotowują się przez nowennę nazywaną "Pawełkami".

Wierni w dniach nowenny licznie gromadzą się w Bazylice Jasnogórskiej i przy dźwiękach orkiestry śpiewają hymny wysławiające bohaterskie życie świętego Pustelnika z Egiptu. Przez bogate dziedzictwo duchowe Zakonu Paulinów wciąż przywoływana jest postać św. Pawła z Teb. Często spotykamy pytanie: Jaki jest związek paulinów ze św. Pawłem Pierwszym Pustelnikiem?
CZYTAJ DALEJ

W Biblii żniwo bywa obrazem czasu, w którym Pan zbiera swój lud i odsłania prawdę o człowieku

2026-01-15 09:19

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję