Parafialny Zespół Caritas zbierał pieniądze, a niektórzy wierni zadeklarowani swoją gotowość do pomocy przez wypełnienie specjalnych kart: Pomagam Ukrainie. Wyrazili w ten sposób swoją gotowość do przekazania pieniędzy na codzienne utrzymanie, wyżywienie, zakup leków, a także na letni wypoczynek ukraińskich dzieci i młodzieży. Ponadto zgłosili chęć przyjęcia potrzebujących do swojego domu, mieszkania czy domku na działce oraz zgłosili chęć przekazania żywności długoterminowej, odzieży, środków higienicznych i innych rzeczy.
Na prośbę Ukrainki Swietłany, która od pół roku mieszka i pracuje w Szczecinie, pomoc została jeszcze bardziej zintensyfikowana. Parafianie zebrali fundusze na zakup taktycznych rękawic i butów wojskowych. Przesyłki dwukrotnie zostały dostarczone młodym żołnierzem ze Sławuty. Swietłana osobiście zawiozła zakupione rzeczy bohaterom z Ukrainy.
Do Szczecina przywiozła podziękowanie z wolontariatu, ukraińską flagę z terenów trwającej wojny oraz fotografie. Flaga i pamiątki są umieszczone w kościele na specjalnej tablicy i są symbolem podziękowania od żołnierzy. Nawiązana interakcja z Ukrainą przez dzielną Ukrainkę daje poczucie solidarności z cierpiącymi i potrzebującymi pomocy, ale również stanowi zapoczątkowaną więź osobową z konkretnymi żołnierzami ze Sławuty. Kierując się słowami: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, mnie uczyniliście” (Mt 25, 40), mieszkańcy parafii św. Ottona mają świadomość swojego udziału w wyobraźni Bożego Miłosierdzia, do której nas zaprasza św. Jan Paweł II.
Viktoriia Yatsyniak, wolontariuszka w Caritas Diecezji Drohiczyńskiej.
O idei wolontariatu, bezinteresowności i pomocy potrzebującym, z Viktoriią Yatsyniak – uczennicą licem ogólnokształcącego z Łochowa, rozmawia ks. Wojciech Łuszczyński.
Ks. Wojciech Łuszczyński: Czy wolontariat od zawsze był Ci bliski? Od jak dawna pomagasz w ten sposób?
Viktoriia Yatsyniak: Swoją posługę w wolontariacie rozpoczęłam 3 lata temu, ale wolontariat od dawna był mi bardzo bliski. Szczególnie teraz w ramach szkoły czy KSM-u. Bardzo się cieszę, że mogę działać w różny sposób. Jeszcze kilka lat temu, sama korzystałam z pomocy Caritasu. Ale życie szybko się toczy i dzisiaj jestem po innej stronie. Teraz ja mogę komuś pomóc, coś z siebie dać, nie ważne w jaki sposób. Wiem, że powinnam zrobić wszystko. To mnie bardzo motywuje.
O tym, że św. Zygmunt jest trudnym patronem, wiedzą najlepiej kaznodzieje, którzy głoszą kazania ku jego czci. Jak bowiem stawiać za wzór - co przecież jest naturalne w przypadku świętych - człowieka,
ogarniętego tak wielką żądzą władzy, że dla jej realizacji nie zawahał się zabić własnego syna? Niektórzy pomijają ten fakt milczeniem, przywołując za to chrześcijańskie cnoty króla Burgundów, których
był przykładem. Inni koncentrują się na męczeńskiej śmierci, nie wspominając, że rozkaz królewski stał się przyczyną śmierci młodego Sigeryka.
Jeszcze za życia swego ojca, króla Burgundii Gunobalda, Zygmunt rządził częścią państwa. Dzięki staraniom biskupa Vienne - św. Awita, po 501 r. przyjął chrześcijaństwo. Wówczas jeszcze nic nie zwiastowało
nadchodzącej tragedii. Jak piszą historycy, rządy Zygmunta początkowo były bardzo pomyślne. Niestety, sytuacja ta trwała krótko. Druga żona króla, chcąc utorować drogę do tronu swojemu synowi, oskarżyła
Sigeryka - syna króla z pierwszego małżeństwa - o zdradę stanu. Władca dał się, niestety, wplątać w tę intrygę. Lękając się utraty władzy, kazał udusić Sigeryka w swojej obecności. Zbrodnia została dokonana,
choć - jak notują kronikarze - gdy minął pierwszy szał, król rzucił się na zwłoki syna, opłakując swój straszliwy czyn.
– Maryja jest najdoskonalszym Człowiekiem, który otwiera się na Ewangelię Jezusa i pragnie, abyśmy razem z Nią realizowali nasze życiowe powołanie, tak by w Polsce panowało królestwo prawdy, sprawiedliwości, miłości i pokoju – powiedział biskup Antoni Długosz.
Biskup senior archidiecezji częstochowskiej przewodniczył wieczornej Mszy św. na placu przed szczytem jasnogórskim w uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, która w tym roku była obchodzona 2 maja ze względu na fakt, że 3 maja przypadał w V niedzielę wielkanocną, która nie przyjmuje żadnych innych uroczystości.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
