Przygotowania duchowe rozpoczęły w ubiegłym roku misje parafialne (renowacja odbyła się marcu). Nauki prowadził ks. Hubert Kaliszewski, salwatorianin. Jako wotum wdzięczności parafianie przekazali złote przedmioty i biżuterię na nową monstrancję, odnowiona została również stuletnia – służąca dotychczas w kościele. Zamówiono nowy kamienny ołtarz z bolechowickiego kamienia.

– Ten jubileusz uświadamia nam, że nasza świątynia, prace, wspólny parafialny wysiłek parafian i księży – to wszystko jest na chwałę Bożą i dla przyszłych pokoleń – mówi ks. kan. Mirosław Błoniarz.

Co wyróżnia parafię?

Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej ma wyraźnie maryjny rys. W kościele czczony jest od pokoleń obraz Matki Bożej z XVII wieku. W tradycję wpisały się nabożeństwa fatimskie, które wprowadził przed laty ks. Błoniarz. Modlitewne zaplecze tworzą róże różańcowe w miejscowościach, w jednej z nich modlą się małżeństwa. Służbą liturgiczną opiekuje się wikariusz ks. Dawid Dzienniak (są w niej 44 osoby), w liturgię włącza się także 10 lektorów i schola. Uczy w szkołach w Łukowej i Chmielowicach katechezy i stara się budować więź z młodzieżą m.in. przez wyjazdy do kina, wycieczki i rekolekcje. Za pracujących w parafii kapłanów modlą się Margaretki. Wspólnotę integruje wspólne pielgrzymowanie. Tutaj pielęgnuje się tradycję dożynek z wieńcami, które przygotowują koła gospodyń wiejskich z Łukowej, Siedlec, Chmielowic.

Proboszcz docenia ofiarność i otwartość mieszkańców na sprawy parafii. – Dach na kościele, ogrzewanie w kościele, ogrodzenie cmentarza udało się wykonać z przekazanych ofiar bez zewnętrznych środków – wymienia. Parafianie mają otwarte serca – przygotowali 60 paczek dla Ukrainy w akcji Caritas.

Pierwsza świątynia powstała staraniem Klemensa Niemeszy kasztelana czechowskiego i właściciela Łukowej w 1408 r. Służyła ona mieszkańcom Łukowej i Ostrowa – miejscowości wydzielonych z sąsiedniej parafii Chomentów. Tak powstała odrębna parafia w Łukowej. Podczas reformacji kościół przejęli arianie. W 1653 r. biskup krakowski Mikołaj Oborski mógł na nowo poświęcić świątynię. Wydał dekret o przyłączeniu kolejnych wiosek do parafii w Łukowej – Dębskiej Woli, Chałupek Zbrzańskich i części Zbrzy i Chmielowic. W 1753 r. dziedziczka dóbr łukowskich Anna z Ossolińskich ufundowała drewniany kościół, jednak po kilkudziesięciu latach parafia w Łukowej została zlikwidowana i rozdzielona między sąsiadujące z nią: Chomentów i Sobków. Przez lata świątynia ubożała i niszczała. Po 1841 r. ks. Jan Chryzostom Banachiewicz marzył o budowie nowej świątyni. Pieniądze ofiarowała bezdzietna wdowa po zmarłym dziedzicu Ostrowia – Bierzyńskim. Przekazała na fundację świątyni w Łukowej 2 tys. rubli na ręce bp. Tomasza Kulińskiego, a ks. Banachiewicz rozpoczął starania u władz. Kiedy okazało się, że środków nie wystarczy, Bierzyńska dołożyła 3 tys. rubli, a potem kolejne ponad 10 tys. rubli. Budowę ukończono w 1901 r., a w następnym roku kościół Przemienienia Pańskiego został poświęcony.

Nową świątynię w stylu neoromańskim wzniesiono według projektu inż. Franciszka Kowalskiego. W 1958 r. bp Jan Jaroszewicz konsekrował świątynię. We wnętrzu znajdują się pochodzące ze starego kościoła dwa boczne ołtarze i zabytkowa chrzcielnica.