Jubileusz uczcili koncertem w zebrzydowickim kościele Wniebowzięcia NMP. Występ rozpoczęli wyśpiewaniem „Gaude Mater Polonia”. Wraz z jubilatami wystąpił Śląski Chór Górniczy Polonia Harmonia z Piekar Śląskich pod dyrekcją Iwony Melson. Na organach zagrał Paweł Seligman. Utwory poetyckie deklamowała poetka Beata Sabath, która również poprowadziła koncert. – Jestem wdzięczny chórowi, że dzięki nim ta świątynia wybrzmiewa pięknymi pieśniami, życiem i radością. Życzę chórowi, żeby jak najdłużej służył ludziom i na chwałę Bogu – podkreślił proboszcz ks. Marian Brańka. Przy tej okazji wręczono złote, srebrne i brązowe odznaki. – Jestem pod wrażeniem występu chóru Echo. Żeby móc wystąpić przed publicznością, trzeba najpierw spędzić wiele godzin na próbach, trzeba skupiać się, słuchać. To jest ciężka praca, ale efekt jest imponujący – zaznaczył członek zarządu bielskiego oddziału Polskiego Związku Chórów i Orkiestr Dariusz Dzida, który wraz z małżonką wręczał wyróżnienia. Na koniec oba chóry wykonały wspólnie „Modlitwę o pokój”.
Chór mieszany Echo istnieje od 1937 r. Od 27 lat działa przy Gminnym Ośrodku Kultury w Zebrzydowicach. Jest członkiem Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. W swoim repertuarze ma utwory sakralne i świeckie, ludowe, pieśni polskie i zagraniczne, od renesansu po współczesność. Uświetnia ważne na terenie gminy uroczystości kościelne, państwowe i regionalne. Koncertuje w kraju i za granicą. Z ostatnich wydarzeń – 11 listopada wystąpił w Teatrze im. Adama Mickiewicza w Cieszynie z okazji gali wręczenia Laurów Srebrnych i Złotej Cieszynianki. Nagrał 10 płyt CD. Jest laureatem polskich i zagranicznych festiwali. Dyrygentem i kierownikiem artystycznym chóru od 1977 r. jest Jadwiga Sikora, a prezesem od 2014 r. – Kazimierz Pietraszek.
Po wielu latach krytyki europejskiego kolonializmu prawie cała Europa staje w obronie duńskiej kolonii w Ameryce – tak najkrócej można określić całą awanturę wokół Grenlandii. Czy się komuś to podoba, czy nie, Grenlandia jest arcyważną wyspą z militarnego punktu widzenia, a Dania całkowicie ją zapuściła pod względem obronnym.
Wbrew pozorom ze stolicy Grenlandii do Nowego Jorku jest znacznie bliżej niż do Kopenhagi, bo wyspa leży na zachodniej półkuli i geograficznie należy do Ameryki Północnej. Grenlandczycy przez wieki przyzwyczaili się do Duńskiej dominacji na wyspie, ale nie pałają do nich przesadną sympatią. Także Duńczycy nic ze swojej kolonii nie mają, bo co roku muszą dopłacać do niej ok. 700 mln dolarów. A i tak jest to kropla w morzu potrzeb.
Opowiadanie stoi w samym środku dramatu posłuszeństwa. Samuel przychodzi do Saula z twardym słowem Pana. W tle pozostaje wojna z Amalekitami i nakaz objęcia ich „klątwą” (ḥerem), czyli oddaniem wszystkiego Bogu bez prawa do łupu. Saul zachował to, co wyglądało na rozsądny zysk i pobożny zamiar. W perykopie słychać inne kryterium. Samuel zaczyna od znaku słyszalnego: odgłosu owiec i bydła. Zewnętrzny hałas ujawnia wybór serca. Potem pada zdanie-klucz całego wydarzenia: Pan ma upodobanie w posłuszeństwie. Hebrajskie (šāma‘) znaczy „słuchać” i niesie sens „być posłusznym”. Saul słyszy rozkaz, a układa własne usprawiedliwienia. Chce złożyć ofiarę z najlepszego łupu. Samuel widzi w tym odwrócenie porządku. Ofiara wyrasta z przymierza, a przymierze żyje ze słuchania. Prorok nazywa bunt grzechem wróżbiarstwa, a upór winą bałwochwalstwa. To porównania z obszaru praktyk, które obiecują kontrolę i bezpieczeństwo. Serce upierające się przy swoim planie przenosi tę samą postawę na relację z Bogiem. Na końcu brzmi wyrok: odrzucenie słowa Pana prowadzi do odrzucenia króla. W Izraelu władza królewska pozostaje służbą poddającą się Słowu. Tekst dotyka też religijnej pokusy. Człowiek potrafi mnożyć gesty pobożności, a równocześnie omijać posłuszeństwo. Słowo Boga przenika takie zasłony i wzywa do prostoty serca. W starożytnym kulcie tłuszcz ofiary uchodził za część najcenniejszą. Samuel przypomina, że nawet to, co najlepsze, nie zastąpi słuchania. Posłuszeństwo otwiera drogę błogosławieństwu i chroni przed duchowym rozproszeniem. Samuel nie prowadzi sporu o strategię wojny. On odsłania relację króla z Bogiem, która stoi u źródeł decyzji.
Zniszczenia po pożarze w kaplicy Sióstr Dominikanek
Fundacja Sióstr św. Dominika prowadzi zbiórkę na rzecz sióstr dominikanek z Poznania po pożarze kaplicy klasztornej. Zbiórka potrwa do końca roku. Do pożaru doszło w sobotę 17 stycznia po godz. 12.00. Kaplica, która stanowi centralne miejsce życia wspólnoty zakonnej, uległa poważnym zniszczeniom. Jak podkreślają siostry, jest to przestrzeń modlitwy i spotkań, w której odbywały się m.in. sobotnie Eucharystie, adwentowe i wielkopostne dni skupienia oraz modlitwy z udziałem dzieci.
Siostry wyrażają wdzięczność rodzicom i pracownikom przedszkola, którzy szybko zaangażowali się w pomoc przy pracach porządkowych po pożarze. Dziękują również osobom oferującym wsparcie oraz duchownym z parafii za pomoc duchową, udzielenie noclegu i zapewnienie ciepłych posiłków.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
