Odbyła się ona w obchodzony roku 200-lecia urodzin biskupa, a zarazem w dniu ustanowienia przez niego, przed 167 laty (w 1857 r.), tego zgromadzenia.

Dlaczego Legnica?

Miejsce przekazania relikwii nie jest przypadkowe. Siostry Franciszkanki Rodziny Maryi podjęły pracę w tej parafii po II wojnie światowej i kontynuują ją do dziś. Stąd też zaproponowały, aby w parafii znalazły swoje miejsce relikwie ich założyciela. Tą propozycję przyjął z radością ksiądz proboszcz Andrzej Tracz i po okresie przygotowań, w tym dniu dokonało się oczekiwane wydarzenie.

Przekazanie relikwii

Po uroczystym wniesieniu relikwiarza miało miejsce odczytanie oficjalnego dekretu podpisanego przez Matkę Generalną Zgromadzenia s. Małgorzatę Burek, w którym zawarto informację o przekazaniu relikwii. Proboszcz parafii odczytał też certyfikat autentyczności relikwii, którą jest fragment kości świętego, czyli jest to relikwia tzw. I stopnia.

Modlitwa dziękczynna

W duchu wdzięczności odmówiona została Litania ku czci św. Zygmunta, a następnie odprawiona Eucharystia z udziałem parafian i gości, w której przygotowanie zaangażowały się także siostry ze zgromadzenia, chór parafialny z panem organistą, służba liturgiczna i delegacje parafialne. W homilii ks. Tracz przypomniał o wielkiej pokorze, jaką charakteryzował się święty, a także to, że został nazwany patronem na trudne czasy. – Chcemy jego wzorem, całe swoje życie złożyć w ręce Bożej Opatrzności. Przypominajmy, że nie mówił, by Bóg zabrał mu krzyż, udręczenie, ale by dał siłę, by mógł to udźwignąć.

Otwarte drzwi

– Chcę podziękować księdzu proboszczowi, jak i i wszystkim za otwarcie drzwi tej parafii dla relikwii naszego ojca – mówiła Matka Prowincjalna Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi Prowincji Poznańskiej, s. Regina Pobiedzińska – Cieszymy się, że ojciec założyciel odtąd tak bardzo będzie obecny także między Wami. Cieszę się, że dokonuje się to w świątyni, w której jako siostry tego zgromadzenia służymy już kilkadziesiąt lat. Chcę też przypomnieć, że ojciec nikogo nie wypuścił z rąk, kto do niego przychodził w potrzebie. A przychodzili przedstawiciele wszystkich stanów. Wszystkich przygarniał, wysłuchiwał, przychodził z pomocą, pocieszał, błogosławił… Jesteśmy przekonani, że i dziś nigdy nie zostawi nas bez pomocy. Okaże ją nam w taki sposób, jaki może, przez modlitwę przed obliczem Boga. Dlatego zachęcam, korzystajmy z tego daru. Wielu już doświadczyło jego cudów i łask, które wyprosił u Boga.

Podziękowania

– Bardzo dziękuję na ręce Siostry Prowincjalnej wszystkim siostrom za ten wspaniały dar. Na pewno będziemy prosić w różnych sprawach za wstawiennictwem św. Zygmunta, bo on – jak wspomniała siostra – uczył, by zawsze ufać Bogu, nigdy nie liczyć na siebie. Dziękujemy za dary ołtarza. Za ornat, świece i inne dary, niech Pan Bóg za wszystko stokrotnie wynagrodzi.

Wydarzenia zakończyły się udzieleniem indywidualnego błogosławieństwa relikwiami, z którego chętnie skorzystali wszyscy obecni.