W świątyni w Ustroniu-Zawodziu 14 października była sprawowana Msza św. koncelebrowana pod przewodnictwem bp. Romana Pindla. Wraz z nim przy ołtarzu stanęli: proboszcz i dziekan ks. Tadeusz Serwotka, sekretarz biskupa ks. Piotr Góra, kapelan szpitalny ks. Jan Piszczan i ks. Wojciech Medwid z parafii św. Maksymiliana w Oświęcimiu. – Ten dzwon nie bez znaczenia nazywa się Vox Dei, co znaczy Głos Boga. Dźwięk dzwonu przypomina nam o tym, że Bóg jest i czeka – mówił w kazaniu opiekun Wspólnoty dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa Króla Wszechświata ks. Wojciech Medwid. Podkreślił, że drugie imię dzwonu brzmi: Christus Vincit – Chrystus zwyciężył. W tym zwycięstwie można uczestniczyć chociażby nie pozwalając, aby popełniać grzechy. Dzwon dołączy do figury Chrystusa Króla i jubileuszowego aktu przyjęcia Jezusa za Króla i Pana, który znajduje się na kamiennych tablicach w pobliżu świątyni. – Czym jest dzwon, każdy z nas wie – jego dźwięk porusza ludzkie serca, jest to radość, ale i smutek, jest to dziękczynienie, ale i prośba. On oznajmia, że rozpoczyna się uroczystość kościelna Dźwięk dzwonu, który jest zawieszony między niebem a ziemią łączy, rozgranicza to, co jest sacrum i profanum, budzi ludzkie sumienia. Kiedyś w wyjątkowych sytuacjach używano dzwonu jako ostrzeżenia. Dźwięk, melodia tego dzwonu, która będzie się niosła wzdłuż Wisły, będzie nam mówić o przestrzeni Pana Boga, który chce tę ziemię w szczególny sposób jeszcze bardziej uświęcić – zaznaczył ks. Wojciech Medwid.
Na koniec proboszcz, ks. Tadeusz Serwotka przypomniał, że dzwon został zaprojektowany i wykonany przez pracownię ludwisarską Jana Felczyńskiego w Przemyślu. Odlano go w Krakowie w Hucie im. Tadeusza Sędzimira 21 lipca 2023 r. Waży 7780 kg. Średnica podstawy wynosi 2,33 m, a wysokość – 2,35 m.
Po Mszy św. wszyscy udali się procesyjnie przed kościół ku dzwonnicy. Biskup poświęcił dzwon. Po raz pierwszy usłyszano również jego głos.
Premiera pieśni „Cisza eremity” w wykonaniu Sylwii Hazboun z Ustronia odbyła się 24 listopada w mediach społecznościowych. To jedyna w Polsce artystka, która czerpie inspiracje wyłącznie z dorobku chrześcijaństwa Bliskiego Wschodu i Pisma Świętego oraz wykonuje pieśni po polsku i w językach aramejskim, arabskim i hebrajskim. Klip wideo do jej najnowszego utworu powstał na Pustyni Judzkiej w Palestynie, w miejscu, w którym żyli wczesnochrześcijańscy eremici.
Jak wyjaśnia Sylwia Hazboun na swoim blogu „Dzisiaj w Betlejem”, nowy utwór to muzyczna medytacja o pustyni i anachorecie, który porzuca swoje dotychczasowe życie, aby rozważać boskie tajemnice w odosobnieniu.
Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów.
Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek.
Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
Wielki Post to czas modlitwy, postu i jałmużny. To wiemy, prawda? Jednak te 40 dni to również czas duchowej przemiany, pogłębienia swojej wiary, a może nawet… powrotu do jej podstaw? Dziś co nieco o modlitwie.
Czy wiesz, co wyznajesz? Czy wiesz, w co wierzysz? Zastanawiałeś się kiedyś nad tym? Jeśli nie, zostań z nami. Jeśli tak, tym bardziej zachęcamy do tego duchowego powrotu do podstaw z portalem niedziela.pl. Przewodnikiem będzie nam Katechizm Kościoła Katolickiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.