Reklama

Niedziela Podlaska

XV Hubertus Węgrowski

Bp Piotr Sawczuk przewodniczył Mszy św. w ramach jubileuszowego Hubertusa Mazowsza i Podlasia im. prof. Jana Szyszko.

Niedziela podlaska 44/2023, str. VI

[ TEMATY ]

Węgrów

Ks. Marcin Gołębiewski/Niedziela

Uroczystość zgromadziła wielu znamienitych gości

Uroczystość zgromadziła wielu znamienitych gości

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dwudniowe święto leśników, myśliwych, rolników i jeźdźców miało miejsce w Łochowie w dniach 7-8 października. Pierwszego odbyło się polowanie, w którym udział wzięło ok. 400 myśliwych. Jak co roku rozpoczęło się ono od złożenia przysięgi przez nowo przyjętych do grona myśliwych. W tym roku było to 15 osób, w tym jedna Diana (kobieta-myśliwy). Drugiego dnia odbyła się uroczysta Msza św., której przewodniczył i słowo Boże wygłosił bp Piotr Sawczuk. Obecny był również bp Antoni Dydycz oraz kapelani leśników i myśliwych. W homilii biskup przypomniał postać św. Huberta. Nawiązał również do ogromnych zasobów przyrody, które otrzymaliśmy od Pana Boga. Podkreślił rolę i znaczenie wszystkich środowisk, które obchodzą swoje święto podczas Hubertusa. – Dziękujemy za dzisiejszą, codzienną ofiarną pracę nad utrzymaniem i odtwarzaniem lasów, jako ważnego dobra narodowego – powiedział.

W uroczystościach uczestniczyła żona ś.p. prof. Jana Szyszki – Krystyna Szyszko. Wdowa po naukowcu przypomniała o tym, że Polska ma ogromne zasoby lasów i zwierzyny, ale i tego, co znajduje się pod ziemią. – To są wspaniałe bogactwa, zasoby geologiczne i energetyczne. Wszystko to czyni Polskę bardzo bogatym krajem – mówiła Krystyna Szyszko.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Na uroczystość skierowany został list ministra Edwarda Siarki, który napisał do organizatorów i uczestników: „Kultura łowiecka to nieodłączny element polskiego dziedzictwa, naszym zadaniem jest należyte podtrzymywanie i pielęgnowanie tego niezwykle bogatego dorobku”.

W uroczystości uczestniczył także Paweł Lisiak, łowczy krajowy Polskiego Związku Łowieckiego, który wszystkim zebranym wyraził gratulacje z racji zorganizowania Hubertusa.

Do życzeń i pozdrowień dla leśników, myśliwych, rolników, jeźdźców i pszczelarzy dołączyli się obecni na wydarzeniu politycy: senator Maria Koc oraz poseł Maciej Górski.

Podczas uroczystości została wręczona nagroda im. Profesora Jana Szyszko, którą otrzymał bp Antoni Dydycz. Do kolejnej edycji Hubertusa Węgrowskiego odniósł się jego pomysłodawca i organizator ks. dr Tomasz Duszkiewicz, kapelan leśników. – Świętujemy wspólnie, bo wszyscy tworzymy wspólną całość, razem jesteśmy siłą, która przeciwstawi się każdemu, kto chce zawłaszczyć i zniszczyć polskie lasy, rolnictwo i łowiectwo. Dlatego wspólnie się modlimy i świętujemy, bo tak chce Pan Bóg i tak chciał zawsze prof. Jan Szyszko. Tego nas uczył – jedności! – podkreślił.

Po raz pierwszy uczestnicy mogli zobaczyć pokaz tradycyjnego bartnictwa w wykonaniu leśników z nadleśnictwa Augustów. Jak co roku stoisko edukacyjne przygotowało Nadleśnictwo Łochów. Na scenie zaprezentował się także mistrz Europy w wabieniu jeleni Jakub Górecki. Mogliśmy podziwiać także polskie rasy psów – gończy polski, ogar i spaniel. Na scenie podsumowano także konkurs plastyczny skierowany do uczniów szkół podstawowych zorganizowany przez MiGOK Łochów.

Pierwszym artystą na hubertowskiej scenie był „Fifek” – młody i utalentowany chłopak z Łochowa. Pojawiła się także formacja Modelinka & Model MT. Jednak największe show zrobił Skolim, dla którego dziedziniec przy pałacu Łochów wypełnił się aż po brzegi.

Organizatorami XV Jubileuszowego Hubertusa Mazowsza i Podlasia im. Prof. Jana Szyszko były: Fundacja Ekologiczne Forum Młodzieży, Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Białymstoku i Warszawie, Nadleśnictwo Łochów, PZŁ Zarząd Okręgowy w Siedlcach i Gmina Łochów.

2023-10-24 14:46

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Biją dzwony, że zmartwychwstał Pan

Niedziela podlaska 15/2023, str. IV-V

[ TEMATY ]

Węgrów

Archiwum rodziny Kruszewskich

Kardynał Stefan Wyszyński konsekrujący dzwony. zdjęcie wykonano ok. 1969 r.

Kardynał Stefan Wyszyński konsekrujący dzwony. zdjęcie wykonano ok. 1969 r.

Przez wieki ludwisarze wytwarzali dzwony aby wskazywały pory dnia, wzywały na modlitwę, zwłaszcza na Eucharystię. Niedawno powstała publikacja Mistrzowie. Ludwisarze z Różany, Żeleźnik, Węgrowa w XIX-XX wieku, przedstawiająca dzieje ludwisarzy z naszej diecezji.

Publikacja przedstawiająca dzieje ludwisarzy wywodzących się z Różanej na Białorusi, od drugiej ćwierci wieku XIX osiedlających się w Żeleźnikach (niewielkiej wiosce położonej w parafii Miedzna koło Węgrowa) i w samym Węgrowie, jest pierwszym opracowaniem tego zagadnienia. Przedstawia wyniki pogłębionych badań archiwalnych, ukazując życie i działalność poszczególnych ludwisarzy oraz ich wzajemne koligacje rodzinne i związki warsztatowe.
CZYTAJ DALEJ

Realizm duchowy św. Teresy od Dzieciątka Jezus

Niedziela Ogólnopolska 28/2005

[ TEMATY ]

święta

pl.wikipedia.org

Wielką zasługą św. Teresy jest powrót do ewangelicznego rozumienia miłości do Boga. Niewłaściwe rozumienie świętości popycha nas w stronę dwóch pokus. Pierwsza - sprowadza się do tego, iż kojarzymy świętość z nadzwyczajnymi przeżyciami. Druga - polega na tym, że pragniemy naśladować jakiegoś świętego, zapominając o tym, kim sami jesteśmy. Można do tego dołączyć jeszcze jedną pokusę - czekanie na szczególną okazję do kochania Boga. Ulegając tym pokusom, często usprawiedliwiamy swój brak dążenia do świętości szczególnie trudnymi okolicznościami, w których przyszło nam żyć, lub zbyt wielkimi - w naszym rozumieniu - normami, jakie należałoby spełnić, sądząc, iż świętość jest czymś innym aniżeli nauką wyrażoną w Ewangelii. Teresa nie znajdowała w sobie dość siły, aby iść drogą wielkich pokutników czy też drogą świętych pełniących wielkie czyny. Teresa odkrywa własną, w pełni ewangeliczną drogę do świętości. Jej pierwsze odkrycie dotyczy czasu: nie powinniśmy odsuwać naszego kochania Boga na jakąś nawet najbliższą przyszłość. Któraś z sióstr w klasztorze w Lisieux „oszczędzała” siły na męczeństwo, które notabene nigdy się nie spełniło. Dla Teresy moment kochania Boga jest tylko teraz. Ona nie zastanawia się nad przyszłością, gdyż może się czasami wydawać zbyt odległa lub zbyt trudna. Teraz jest jej ofiarowane i tylko w tym momencie ma możliwość kochania Boga. Przyszłość może nie nadejść. „Dobry Bóg chce, bym zdała się na Niego jak maleńkie dziecko, które martwi się o to, co z nim będzie jutro”. Czasami myśl o wielu podobnych zmaganiach w przyszłości nie pozwala nam teraz dać całego siebie. Zatem właśnie chwila obecna i tylko ta chwila się liczy. Łaska ofiarowania czegoś Bogu lub przezwyciężenia jakiejś pokusy jest mi dana teraz, na tę chwilę. W chwili wielkiego duchowego cierpienia Teresa pisze: „Cierpię tylko chwilę. Jedynie myśląc o przeszłości i o przyszłości, dochodzi się do zniechęcenia i rozpaczy”. Rozważanie, czy w przyszłości podołam podobnym wyzwaniom, jest brakiem zdania się na Boga, który mnie teraz wspomaga. „By kochać Cię, Panie, tę chwilę mam tylko, ten dzień dzisiejszy jedynie” - pisze Teresa. Jest to pierwsza cecha realizmu jej ducha - realizmu ewangelicznego, gdyż Chrystus mówi nieustannie o gotowości i czuwaniu. Ten, kto zaniedbuje teraźniejszość, nie czuwa, bo nie jest gotowy. Wkłada natomiast energię w marzenia, a nie w to, co teraz jest możliwe do spełnienia. Chrystus przychodzi z miłością teraz. To skoncentrowanie się na teraźniejszości pozwala Teresie dostrzec wszystkie możliwe okazje do kochania oraz wykorzystać je. Do tego jednak potrzebne jest spojrzenie nacechowane wiarą, iż ten moment jest darowany mi przez Boga, aby Go teraz, w tej sytuacji kochać. Nawet gdy sytuacja obecna jawi się w bardzo ciemnych barwach, Teresa nie traci nadziei. „Słowa Hioba: Nawet gdybyś mnie zabił, będę ufał Tobie, zachwycały mnie od dzieciństwa. Trzeba mi jednak było wiele czasu, aby dojść do takiego stopnia zawierzenia. Teraz do niego doszłam” - napisze dopiero pod koniec życia. Teresa poznaje, że wielkość czynu nie zależy od tego, co robimy, ale zależy od tego, ile w nim kochamy. „Nie mając wprawy w praktykowaniu wielkich cnót, przykładałam się w sposób szczególny do tych małych; lubiłam więc składać płaszcze pozostawione przez siostry i oddawać im przeróżne małe usługi, na jakie mnie było stać”. Jeśli spojrzeć na komentarz Chrystusa odnośnie do tych, którzy wrzucali pieniądze do skarbony w świątyni, to właśnie w tym kontekście możemy uchwycić zamysł Teresy. Nie jest ważne, ile wrzucimy do tej skarbony, bo uczynek na zewnątrz może wydawać się wielki, ale cała wartość uczynku zależy od tego, ile on nas kosztuje. Zatem należy przełamywać swoją wolę, gdyż to jest największą ofiarą. Przezwyciężając miłość własną, w całości oddajemy się Bogu. Były chwile, gdy Teresa chciała ofiarować Bogu jakieś fizyczne umartwienia. Taki rodzaj praktyk był w czasach Teresy dość powszechny. Jednak szybko się przekonała, że nie pozwala jej na to zdrowie. Było to dla niej bardzo ważne odkrycie, gdyż utwierdziło ją w przekonaniu, że nie trzeba wiele, aby się Bogu podobać. „Dane mi było również umiłowanie pokuty; nic jednak nie było mi dozwolone, by je zaspokoić. Jedyne umartwienia, na jakie się zgadzano, polegały na umartwianiu mojej miłości własnej, co zresztą było dla mnie bardziej pożyteczne niż umartwienia cielesne”. Teresa nie wymyślała sobie jakichś ofiar. Jej zadaniem było wykorzystanie tego, co życie jej przyniosło. Umiejętność docenienia chwili, odkrycia, że wszystko jest do ofiarowania - tego uczy nas Teresa. My sami albo narzekamy na trudny los i marnujemy okazję do ofiarowania czegoś trudnego Bogu, albo czynimy coś zewnętrznie dobrego, ale tylko z wygody, aby się komuś nie narazić lub dla uniknięcia wyrzutów sumienia. Intencja - to jest cały klucz Teresy do świętości. Jak wyznaje, w swoim życiu niczego Chrystusowi nie odmówiła, tzn. że widziała wszystkie okazje do czynienia dobra jako momenty wyznawania swojej miłości. Inną cechą, która przybliża ją do nas, jest naturalność jej modlitwy. Teresa od Dzieciątka Jezus, która jest córką duchową św. Teresy od Jezusa, jest jej przeciwieństwem odnośnie do szczególnych łask na modlitwie. Złożyła nawet z tych łask ofiarę, bo czuła, że w nich można szukać siebie. Jej życie modlitwy było często bardzo marne, gdyż zdarzało się jej zasypiać na modlitwie. Po przyjęciu Komunii św. zamiast rozmawiać z Bogiem, spała. Nie dlatego, że chciała, ale dlatego, że nie potrafiła inaczej. Ważny jest fakt, iż nie martwiła się za bardzo swoją nieumiejętnością modlenia się. Wierzyła, że i z takiej modlitwy Chrystus jest zadowolony, gdyż ona nie może Mu ofiarować nic więcej poza swoją słabością. Aby się przekonać, jak daleko lub jak blisko jesteśmy przyjmowania Ewangelii w całej jej głębi, zastanówmy się, jak podchodzimy do niechcianych prac, mniej wartościowych funkcji, momentów, gdy nie jesteśmy doceniani, a nawet oskarżani. Czy widzimy w tym okazję, aby to wszystko ofiarować Chrystusowi, czy też walczymy o to, aby postawić na swoim lub zwyczajnie zachować twarz? Jak postępujemy wobec osób, które są dla nas przykre? Czy je obgadujemy, czy też widzimy w tym okazję, aby im pomóc w drodze do Boga? Teresa powie, gdy nie może już przyjmować Komunii św. ze względu na zaawansowaną chorobę, że wszystko jest łaską. Czy każda trudna sytuacja, trudny człowiek jest dla mnie łaską?
CZYTAJ DALEJ

Orędzie Prezydenta RP Karola Nawrockiego: stawiam konkretne oczekiwania wobec rządu

2026-10-01 20:40

[ TEMATY ]

Karol Nawrocki

orędzie prezydenta RP

x.com/prezydentpl

Prezydent RP Karol Nawrocki

Prezydent RP Karol Nawrocki

Prezydent Karol Nawrocki powiedział w orędziu, że zdecydował się podpisać ustawę o nadmiarowych zyskach koncernów paliwowych, która ma sfinansować obniżkę cen paliw. Nawrocki dodał, że oczekuje natychmiastowych obniżek cen na stacjach paliw. 

na progu jesieni w polskich domach, pojawia się pytanie: Czy damy radę? Czy zapłacimy wszystkie rachunki? Czy będzie nas stać, żeby zatankować samochód? Czy wystarczy na prąd? Czy zimą wystarczy na gaz, na węgiel, na pellet? Takie pytania zadaje sobie wielu obywateli: pracownik jadący do pracy i właściciel firmy transportowej, który musi zatankować samochód. Zadaje je mama odwożąca dzieci do szkoły i rolnik, który jest w trakcie jesiennych prac polowych.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję