Reklama

Niedziela Świdnicka

Duchowa odnowa

– Rzeczą ludzką jest upaść, ale rzeczą szatańską jest trwać w grzechu – tę parafrazę słów św. Augustyna przypomniał kapłanom o. Krystian Pieczka podczas jednego z czterech dni skupienia.

Niedziela świdnicka 9/2024, str. IV

[ TEMATY ]

Wałbrzych

Ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

O. Krystian Pieczka, franciszkanin z Wambierzyc, poprowadził konferencję ascetyczną

O. Krystian Pieczka, franciszkanin z Wambierzyc, poprowadził konferencję ascetyczną

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pierwszy tydzień Wielkiego Postu był dla kapłanów diecezji świdnickiej czasem szczególnej zadumy, refleksji i modlitwy oraz braterskiego spotkania. Księża, podzieleni dekanatami, spotykali się kolejno w Kłodzku, Bielawie, Wałbrzychu i Świdnicy. Każdego dnia z duchownymi spotykał się bp Marek Mendyk.

Bliżej Boga

W atmosferze wielkopostnego skupienia 21 lutego br. kapłani z dekanatów Bolków, Głuszyca, Wałbrzych Południe, Wałbrzych Północ oraz Wałbrzych Zachód spotkali się na terenie Liceum Ogólnokształcącego Sióstr Niepokalanek w Wałbrzychu. Jak podkreśliła w powitaniu s. Dorotea Milewska, dyrektorka i promotorka szkoły, było to pierwsze tego typu spotkanie duchowieństwa w murach szkoły.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Spotkanie rozpoczęło się od konferencji ascetycznej wygłoszonej przez o. Krystiana Pieczkę, cieszącego się uznaniem duszpasterza z sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Królowej Rodzin w Wambierzycach. Ojciec Pieczka podkreślił, że Wielki Post jest okresem bogatym w symbole i znaki, które mogą mocno przemawiać do serc i umysłów, szczególnie podczas rekolekcji. Zwrócił uwagę na wartość Drogi Krzyżowej jako medytacji nad cierpieniem Chrystusa, zachęcając kapłanów do osobistego przeżywania tych chwil i zatrzymywania się przy poszczególnych stacjach, aby głębiej kontemplować mękę Pana.

Reklama

– Myślę, że idąc drogą krzyżową, naprawdę możemy zrobić sobie fantastyczny rachunek sumienia, bo możemy się zatrzymać przy stacji trzeciej, siódmej, dziewiątej, a są stacje, gdzie Jezus upada pod krzyżem. [...] Każdy z nas upada, każdy z nas, ale właśnie jest pytanie, czy potem, po upadku, mam tę siłę, żeby powstać – pytał franciszkanin, podkreślając, że każdy upadek jest okazją do wzrostu i do głębszego zrozumienia swojego powołania.

Zakonnik odniósł się także do trudności i prób, z jakimi kapłani mogą się spotkać w swojej posłudze, w tym niesprawiedliwych oskarżeń i cierpień. Przytoczył poruszające przykłady z życia duchownych, którzy doświadczyli niewyobrażalnych trudności, a mimo to starali się zachować wiarę i godność. Wskazał na potrzebę przebaczenia, pokory i solidarności wśród kapłanów, podkreślając, jak ważne jest wspieranie się nawzajem w trudnych chwilach.

Konferencja była zaproszeniem do odnowy duchowej. Franciszkanin przekazał kapłanom, że ten święty czas jest okazją do zastanowienia się nad ich posługą, własnym życiem duchowym oraz sposobami, jakie pozwolą jeszcze bardziej zbliżyć się do Boga i swojej wspólnoty. Słowa zakonnika były przypomnieniem o uniwersalnym przesłaniu Wielkiego Postu: nawróceniu, przemianie i przygotowaniu do świętowania Zmartwychwstania Pańskiego.

Podobne konferencje w kolejnych dniach dla kapłanów z pozostałych dekanatów wygłosili: o. Andrzej Migacz SJ, proboszcz jezuickiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kłodzku; ks. Tomasz Reszka, proboszcz pallotyńskiej parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Ząbkowicach Śl. oraz o. Tomasz Tlałka, pauliński duszpasterz z sanktuarium św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Świdnicy.

Chwila odpoczynku

Reklama

Po adoracji Najświętszego Sakramentu, która stanowiła centralny punkt wieczoru, księża mieli okazję do dalszego budowania więzi i dzielenia się swoimi doświadczeniami. Moment ten został umilony przez serdeczną gościnność Sióstr Niepokalanek, które przygotowały dla uczestników spotkania herbatę, kawę i słodki poczęstunek. Prosta, ale pełna ciepła gościnność stworzyła idealne warunki do swobodnych rozmów i wymiany myśli.

– Spotkanie w otoczeniu braci w kapłaństwie pozwoliło na chwilę odpoczynku i oddechu od codziennych obowiązków, oferując jednocześnie przestrzeń do refleksji nad własną duchowością i posługą – zaznaczył w wypowiedzi dla Niedzieli Świdnickiej ks. Łukasz Trzeciak, wikariusz z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Wałbrzychu. W tym nieformalnym, ale pełnym duchowej głębi otoczeniu, kapłani mogli dzielić się swoimi przeżyciami, wyzwaniami i radościami, które napotykają w swojej posłudze. – Był to czas wzmacniający ducha wspólnoty i solidarności wśród nas, duchownych, pokazujący, jak ważne jest wzajemne wsparcie i zrozumienie – dodał ks. Mateusz Graboń, wikariusz z Jedliny Zdroju.

Spotkanie podkreśliło znaczenie Wielkiego Postu jako czasu odnowy duchowej, nie tylko dla wiernych, ale także dla samych kapłanów. Dając przestrzeń do osobistej modlitwy, refleksji oraz braterskiego spotkania, dzień skupienia stał się ważnym punktem w ich duchowym przygotowaniu do najważniejszych wydarzeń w liturgicznym kalendarzu chrześcijańskim.

Wielkopostna inicjatywa bp. Marka Mendyka, będąca wyrazem troski o życie duchowe kapłanów, z pewnością zostanie zapamiętana jako czas odnowy, wzmacniania więzi i wspólnej modlitwy oraz przypomnienia, że posługa duchowna to nie tylko zadanie, ale przede wszystkim misja wykonywana z głębi serca i ducha.

2024-02-27 11:03

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Trzy przesłania dla kapłanów diecezji świdnickiej

[ TEMATY ]

Świdnica

Wałbrzych

bp Ignacy Dec

bp Marek Mendyk

Kłodzko

bp Adam Bałabuch

ks. Mirosław Benedyk

Wspólna modlitwa kapłanów diecezji świdnickiej

Wspólna modlitwa kapłanów diecezji świdnickiej

W czwartek po niedzieli Zesłania Ducha Świętego, 27 maja br., w święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana, duchowieństwo diecezji świdnickiej spotkało się na dniu skupienia.

Był to też czas odnowienia przyrzeczeń kapłańskich, które zwyczajowo dokonuje się w Wielki Czwartek, jednak na skutek restrykcji spowodowanych pandemią, niewielu z księży uczestniczyło we Mszy św. Krzyżma w świdnickiej katedrze. Czwartkowe wspólne świętowanie odbyło się w trzech kościołach: w Świdnicy, Kłodzku i w Wałbrzychu. Program spotkania był podobny: adoracja Najświętszego Sakramentu, koronka do Bożego Miłosierdzia, okazja do spowiedzi św. oraz Msza św.
CZYTAJ DALEJ

Uzdrowienia odsłaniają bliskość królestwa, a słowo otwiera serce na nawrócenie

2026-01-02 10:20

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

John Bridges, "Uzdrowienie teściowej Piotra"/pl.wikipedia.org

Opowiadanie o powołaniu Samuela zaczyna się od zdania o rzadkim słowie Pana. To czas, w którym objawienie jakby przygasa. Widzenia nie są częste. Akcja toczy się w Szilo, w przybytku, gdzie znajduje się Arka. Samuel śpi blisko miejsca świętego, a obok stoi lampa Boża, jeszcze nie zgasła. Ten szczegół niesie nadzieję. Obecność Pana trwa mimo zmęczenia i zamętu. Heli jest stary, jego oczy przygasają.
CZYTAJ DALEJ

Wybór ludzi prostych odsłania sposób Boga, który buduje wspólnotę od dołu

2026-01-14 21:02

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Grażyna Kołek

Izajasz mówi do ziemi, która zaznała upokorzenia. Zabulon i Neftali leżały na północy. W VIII wieku przed Chr. te okolice pierwsze przyjęły cios Asyrii i doświadczyły przesiedleń. Prorok pamięta o „drodze nadmorskiej” i o „Zajordaniu”, o szlakach, którymi przechodzili obcy. W takich miejscach rodzi się zdanie o światłości. „Naród kroczący w ciemnościach” opisuje ludzi idących dalej, choć widzą mało. Ciemność w Biblii dotyka nocy, lęku i utraty sensu. Światłość (’ôr) jest znakiem obecności Pana. Ona wschodzi nad tymi, którzy „mieszkają w krainie mroków”, w przestrzeni naznaczonej śmiercią i przemocą. Izajasz mówi o świetle „wielkim”. Ono zmienia sposób widzenia. W tekście brzmi też obietnica pomnożenia narodu. To język życia, które wraca, gdy lud przestaje się kurczyć pod naciskiem. Radość zostaje nazwana „przed Tobą”, przed obliczem Boga. Prorok porównuje ją do radości żniwiarzy i do podziału zdobyczy. To obrazy ulgi po ucisku i oddechu po czasie ciężkiej pracy. Prorok opisuje rozbicie jarzma, kija na barkach i rózgi ciemięzcy. Przywołuje „dzień Midianu”, pamięć zwycięstwa Gedeona. To zwycięstwo przyszło bez siły wielkiej armii. Wskazuje na Boga, który potrafi przerwać spiralę strachu i oddać godność uciskanym. „Galilea pogan” brzmi jak przestrzeń (goyim), narodów. To miejsce mieszane, słabiej chronione, często lekceważone przez centrum. Izajasz widzi tam początek odnowy. Światło rozpala się właśnie na pograniczu. Proroctwo pokazuje Pana, który wchodzi w historię ran i czyni ją miejscem nowego początku. W tej obietnicy Pan sam staje się światłem drogi.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję