Wierni kochali go za pobożność i skromność, zakonnicy dziękowali mu za życzliwość, a królowie Francji go znienawidzili, bo bronił przed ich zakusami praw Kościoła.
Hugo, choć urodził się w rodzinie książęcej, nigdy nie pragnął ani zaszczytów, ani dworskiego, wygodnego życia. Przeciwnie – podobnie jak jego ojciec marzył o wstąpieniu do surowego zakonu kartuzów. Uczył się w szkole katedralnej w Valence, gdzie dał się poznać jako chłopiec skromny, inteligentny i bardzo pobożny. Zwrócił na siebie uwagę tamtejszego biskupa, który mianował go kanonikiem katedry i uczynił swoim sekretarzem.
W wieku 27 lat Hugo wziął udział w synodzie w Awinionie, gdzie został mianowany biskupem Grenoble. Zamiast sakry biskupiej wolałby udać się do klasztoru, ale posłusznie przyjął urząd i piastował go przez ponad 40 lat. W podupadającej diecezji wprowadził wiele reform, m.in. przyczyniło się do upowszechnienia celibatu i podniesienia moralności duchownych, wspierał rozwój klasztorów, szczególnie kartuzów, benedyktynów i cystersów. Dbał o pobożność diecezjan i troszczył się o poprawę jakości ich życia, budując szpitale i mosty. Królowie francuscy – Henryk IV i Henryk V rościli sobie prawo do zwierzchności nad Kościołem, czemu biskup Grenoble otwarcie się sprzeciwiał. Jego wystąpienie w obronie praw Kościoła na Soborze Laterańskim I ściągnęło na niego gniew Henryka V. U kresu życia Hugon wstąpił do kartuzów, gdzie zmarł w opinii świętości.
Św. Hugo, biskup ur. 1053 r. zm. 1 kwietnia 1132 r.
„Boję się, że terapeuta uzna moją wiarę za problem”. „Nie chcę, żeby ktoś mnie przekonywał, że Kościół mnie skrzywdził”. „A co, jeśli każe mi zrobić coś wbrew sumieniu?”. Takie obawy słyszę bardzo często od osób wierzących, które od dawna wiedzą, że potrzebują pomocy, ale odkładają pierwszy telefon. Dobra wiadomość jest taka, że można znaleźć specjalistę, który będzie i kompetentny, i pełen szacunku dla tego, co dla Ciebie najważniejsze.
Dla osoby wierzącej relacja z Bogiem nie jest jednym z wielu tematów. To fundament, z którego patrzy się na małżeństwo, rodzicielstwo, cierpienie, przebaczenie czy ważne decyzje. Jeśli w gabinecie ten obszar trzeba przemilczać albo bronić go przed terapeutą, trudno mówić o prawdziwym bezpieczeństwie i otwartości.
Pomoc rodzinom, wychowanie dzieci, opieka nad chorymi oraz osobami starszymi. Tak siostry nazaretanki kontynuują dzieło bł. Franciszki Siedliskiej.
Franciszka Siedliska zmarła 21 listopada 1902 roku w Rzymie, w otoczeniu sióstr. Zgromadzenie liczyło wówczas około 300 sióstr w 26 domach. Prowadziły szkoły, przedszkola, sierocińce, internaty i szpitale. Odpowiadały na potrzeby rodzin, obejmując opieką także tych, którzy zostali sami. Dziś około tysiąca nazaretanek żyje i posługuje w ponad 130 wspólnotach w 16 krajach na sześciu kontynentach.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.