Przy niewielkim szachulcowym kościółku we wsi Święty Wojciech 15 czerwca o godz. 9.00 bp Paweł Socha wraz z kapłanami i wiernymi oczekiwał na relikwie
Braci Międzyrzeckich. Gdy przybyły, powitano je modlitwą i śpiewem. Następnie w procesji wśród międzyrzeckich łąk i pól przeniesiono je na jubileuszową Mszę św.
15 czerwca to szczególny dzień w historii diecezji zielonogórsko-gorzowskiej i całego Kościoła. Rozpoczęto go nabożeństwem przy kościele pw. św. Wojciecha we wsi Święty
Wojciech. Czekając na relikwie świętych, wierni odmówili Litanię ku czci Serca Pana Jezusa. - Dzisiaj możemy powiedzieć: "Oto dzień, który dał nam Pan". Męczeńska śmierć Benedykta, Jana, Mateusza, Izaaka
i Krystyna stała się fundamentem wiary w naszej ojczyźnie, szczególnie na zachodnich jej rubieżach - powiedział w krótkiej homilii bp Paweł Socha. - Odwołując się do wydarzeń
sprzed 1000 lat, wierzymy, że ich orędownictwo posłuży do umocnienia, pogłębienia oraz rozbudzenia naszej świętej wiary.
Na koniec bp P. Socha przeczytał fragment komunikatu, jaki został wydany przez biskupów na zakończenie Konferencji Episkopatu Polski w Paradyżu. - 1000 lat temu ofiarna śmierć zjednoczyła
zakonników przybyłych z Italii i naszych rodaków. Razem ze św. Wojciechem należeli oni do pierwszych świadków wiary w naszej ojczyźnie. Także i dzisiaj
winni oni stanowić wzór całkowitego oddania się dziełu ewangelizacji - napisali biskupi.
W trakcie procesji do miejsca uroczystej celebry relikwiarz był niesiony na zmianę przez kleryków Wyższego Seminarium Duchownego Księży Pallotynów z Ołtarzewa oraz żołnierzy II Kompanii
Szkolnej. Oprócz tłumnie przybyłych parafian i pielgrzymów, w procesji wzięli udział członkowie kapituły katedralnej i kolegiackiej, przedstawiciele zgromadzeń zakonnych
oraz poczty sztandarowe: z parafii pw. św. Jana Chrzciciela i parafii pw. Pierwszych Męczenników Polski z Międzyrzecza, parafii pw. św. Katarzyny z Bledzewa,
parafii pw. Miłosierdzia Bożego z Bobowicka, parafii greckokatolickiej pw. św. Cyryla i św. Metodego z Międzyrzecza, Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność",
Huty Miedzi Głogów, Koła Związku Kombatantów z Międzyrzecza, Związku Armii Krajowej z Gorzowa Wlkp., Związku Sybiraków z Międzyrzecza, Gorzowskiej Rodziny Katyńskiej,
Związku Byłych Więźniów Politycznych Okresu Komunistycznego z Gorzowa Wlkp., Cechu Rzemiosł Różnych z Międzyrzecza i Gorzowa Wlkp., Izby Rzemieślniczej z Gorzowa
Wlkp., Zespołu Szkół Budowlanych z Międzyrzecza, Zespołu Szkół Ekonomicznych z Międzyrzecza, Zespołu Szkół Rolniczych z Bobowicka, Liceum Ogólnokształcącego z Międzyrzecza,
Ośrodka Szkolenia i Wychowania z Międzyrzecza, Straży Pożarnej z Kaławy i Bractwa Męki Pańskiej z Gorzowa Wlkp.
Pieśń o winnicy zaczyna się jak liryka miłosna: „chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy”. Prorok występuje jak pieśniarz na uczcie, i słuchacze zapewne przyklaskują, nie przeczuwając, że pieśń jest pułapką. Przyjaciel uczynił dla winnicy wszystko. Żyzne zbocze, okopanie, oczyszczenie z kamieni, szlachetna winorośl (hebr. sorek), wieża strażnicza, tłocznia. Po stronie właściciela nie brakło niczego. Oczekiwanie było zasadne. „A ona wydała cierpkie jagody”. Wtedy pieśń zmienia gatunek i staje się mową procesową: „teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między Mną a winnicą moją”. Bóg czyni słuchaczy sędziami we własnej sprawie, dokładnie tak, jak Natan uczynił sędzią Dawida, a Jezus uczyni arcykapłanów (zob. glossę na 27 IX). Wyrok, który słuchacze muszą wydać, spada na nich samych, bo pointa odsłania tożsamość stron: „winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym”. Hebrajski oryginał zamyka oskarżenie grą słów nieprzetłumaczalną, a doskonałą: Bóg „oczekiwał mišpat (prawa), a oto mispach (rozlew krwi); oczekiwał sedaqa (sprawiedliwości), a oto seaqa (krzyk uciśnionych)”. Między prawem a bezprawiem jest różnica jednej głoski. Tak blisko siebie leżą w ludzkich dziejach. Zapowiedź kary jest odwróceniem wszystkich dobrodziejstw. Rozebrany mur, zdeptana ziemia, cierń i oset, chmurom zakazano deszczu. Winnica pozostawiona sobie samej to najcichsza z kar. Bóg przestaje przeszkadzać skutkom. Pieśń Izajasza stanie się w ustach Jezusa osnową dzisiejszej przypowieści o rolnikach. Różnica będzie znamienna. U Izajasza zawodzi winnica, u Jezusa dzierżawcy. Winnica, lud Boży, pozostaje dobra. Sąd przenosi się na tych, którym ją powierzono.
Ich przykład jest zachętą i zobowiązaniem, aby nie tylko nie kwestionować Ewangelii, ale Ewangelią przenikać, przesączyć swoją codzienność. To jest zobowiązanie dla wszystkich - powiedział ks. prał. prof. Kazimierz Matwiejuk, pochodzący z parafii Pratulin, prawnuk bł. Konstantego Łukaszuka.
W rozmowie przeprowadzonej w związku ze zbliżającą się 30. rocznicą beatyfikacji Męczenników Podlaskich, ks. Matwiejuk wskazał, że przeżywana rocznica stanowi „zaproszenie, może nawet zobowiązanie, do poznawania duchowego dziedzictwa błogosławionych z Pratulina, którego treści ubogacają ludzkie życie. Błogosławieni są zachętą do duchowego wzrastania, do trwania przy Bogu mocą żywej wiary i do świadczenia o Nim swoim życiem”.
Wierni z parafii pw. Najświętszego Serca Jezusowego w Radomiu wzięli udział w nabożeństwie ekspiacyjnym, w czasie którego odśpiewali suplikację. W ten sposób przepraszali Boga za sprofanowanie kilkunastu kapliczek i miejsc świętych w Radomiu.
Jedna z zabytkowych kapliczek została sprofanowana we wrześniu. Znajduje się ona przy zbiegu ulic Kwiatkowskiego i Białej. Grupa wiernych odnowiła obiekt. - Wstawiliśmy wzmocnioną szybę i kratę. Mam nadzieję, że wszyscy są teraz zadowoleni z jej wyglądu - powiedział Adam Lachowicz.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
