W Grodnie na Białorusi powstaje pierwsza świątynia na świecie dedykowana polskiej błogosławionej – Mariannie Biernackiej, która została rozstrzelana przez Niemców w lipcu 1943 r., oddając życie za ciężarną synową.
Parafia jest młodziutka – powstała pod koniec 2019 r., a 3 lata później parafianie zaczęli budować świątynię, która ma się stać miejscem szczególnej modlitwy za rodziny. Obecnie trwa montowanie dachu i choć jest to bardzo kosztowna inwestycja, miejscowa wspólnota chciałaby ukończyć pracę jeszcze w tym roku, żeby uchronić ściany kościoła przed zniszczeniem. Montaż wymaga jednak nie tylko wyższych umiejętności, specjalnych technologii, ale także zastosowania wysokiej jakości, drogich materiałów. W związku z tym parafię czekają duże wydatki. Ludzie zdają sobie sprawę, że bez wsparcia z zewnątrz nie dadzą rady. Uzyskali więc zgodę biskupa grodzieńskiego Aleksandra Kaszkiewicza na szukanie ludzi dobrej woli, którzy mogliby wspomóc budowę ich kościoła.
Budowanie kościoła i tworzenie wspólnoty na Białorusi jest obecnie zadaniem niełatwym, jednak – jak wyjaśnia nam tamtejszy proboszcz ks. kan. Jerzy Martinowicz – działania duszpasterskie prowadzone są energicznie i wielopłaszczyznowo. Obok tego, że ludzie włączają się w budowę kościoła wierni biorą też aktywny udział w różnych spotkaniach o charakterze diecezjalnym, a także w akcjach duszpasterskich na terenie parafii. Dla przykładu – w liturgiczne wspomnienie patronki (12 czerwca) po Mszy św. odpustowej odbył się festyn parafialny. W tym roku uroczystość miała wyjątkowy charakter, bo przypadała w 25. rocznicę beatyfikacji bł. Marianny Biernackiej (Jan Paweł II zaliczył ją do grona błogosławionych w grupie 108 Męczenników II wojny światowej 13 czerwca 1999 r. w Warszawie). Organizowane są też Wakacje z Bogiem dla dzieci, młodzieży i ministrantów. – Dzięki modlitwie, a także formacji duchowej wierni budują świątynię swoich serc oraz świątynię materialną w postaci kościoła parafialnego. Pragną, by obydwie świątynie były piękne – podkreśla ks. Martinowicz i zapewnia, że podczas każdej Mszy św., która jest obecnie sprawowana w tymczasowej kaplicy, nieustannie pamiętają w modlitwie o wszystkich modlących się za nich i wspierających ich materialnie.
Parafianie są przekonani, że nowa świątynia stanie się miejscem szczególnego kultu bł. Marianny nie tylko w diecezji grodzieńskiej, ale i na całej Białorusi, co sprawi, iż o jej heroicznym czynie dowie się znacznie więcej ludzi. Już teraz, w rocznicę męczeńskiej śmierci bł. Marianny, na Forty w Naumowiczach – czyli tam, gdzie podczas wojny rozstrzeliwano mieszkańców Grodna, Lipska nad Biebrzą i okolicy, w tym błogosławioną – pielgrzymują ludzie, by uczcić pamięć męczenników swojej ziemi. W lesie, który stał się niemym świadkiem tragicznych wydarzeń, biorą udział we Mszy św. i modlą się w intencji pokoju na całym świecie. – Mając tak unikalną patronkę, wierni parafii w Grodnie chcą wzywać jej wstawiennictwa, aby relacje w każdej rodzinie stawały się lepsze, piękniejsze, bardziej przyjazne i czułe. Pragną wzywać jej pomocy w tworzeniu zdrowych i trwałych relacji międzypokoleniowych, a także między narodami, z którymi graniczy Białoruś – przekonuje proboszcz tej grodzieńskiej parafii.
Jak pomóc? Więcej informacji na stronie: wschod.misje.pl/jak-pomoc/;
w tytule przelewu należy podać: „darowizna na budowę kościoła w Grodnie”.
Wsparcie można również przekazywać przez: zrzutka.pl/eesuzb
Znany historyk i pisarz Jarosław Pelikan w książce „Jezus przez wieki” stwierdza: „Gdyby szukać, która z postaci w historii na przestrzeni 2 tys., lat najpełniej wyraziła ideał Ewangelii i nauczania Jezusa Chrystusa, to trzeba by wskazać z całą pewnością na Świętego z Asyżu”. Zaś Ewa Szelburg-Zarębina pisarka, która nie kłaniała się komunistycznej władzy i ideologii – mówi: „Kiedy w głębi duszy pytam siebie, kim być powinnam, coraz częściej przychodzi mi na myśl św. Franciszek z Asyżu”. Jest on tym świętym w Kościele, który z niezwykłą łatwością unieważnia swą odległość czasową wobec każdej kolejnej epoki i każdego pokolenia, stając się przedziwnie bliskim ludziom każdego czasu. Mówi się o nim, że jest Świętym, który nie ma żadnych przeciwników ani pośród innych konfesji chrześcijańskich, ani wśród innych religii. Dzięki jego świętości i czynom oblicze Kościoła zyskało nowy, radosny rys franciszkanizmu powodujący czy niosący entuzjazm wiary i dynamikę działania.
Wpływ św. Franciszka na dzieje Kościoła i ludzkości jest po dziś dzień tak wielki, iż nie ma on równego sobie wśród świętych katolickich. Można bez przesady za Janem Rostworowskim powiedzieć, że wielkość św. Franciszka stanęła w poprzek biegu dziejów świata tak, iż każdopokoleniowy nurt historii otrzymuje coś z bogactwa Franciszkowego charyzmatu. Widać to i to w naszym pokoleniu XXI wieku, gdy szukamy natchnienia do właściwego odniesienia się do świata natury, dbałości o ekologię i przyjazny stosunek do świata roślin i zwierząt oraz wartości życia jako takiego. To też stanowi powód jawienia się współcześnie różnych wspólnot i grup duchowości czerpiących z ducha świętości św. Franciszka. Taki jest też powód, że wiele wspólnot parafialnych sięga po jego imię i jego patronat. Parafia nasza istnieje już 40 lat ciesząc się Jego duchową bliskością i patronatem.
Być ludźmi św. Franciszka, podjąć jego ideały i wartości to nadrzędny cel duszpasterstwa, radosnego entuzjazmu wiary i podążania drogą zbawienia w Franciszkowym stylu za Jezusem. Franciszkowy styl staje się bardziej dostępny i łatwiej go naśladować bo jest sprzymierzony z szarym, codziennym życiem człowieka, wraz z wszystkimi jego niespodziankami i problemami. Wszystko w nim staje się okazją do służenia Bogu i bliźnim w miłości. Chodzi przecież o całożyciową odpowiedź na miłość największą, jaką Bóg okazuje nam w Jezusie Chrystusie. Stąd wołanie Franciszka, aby Miłość była miłowana. Otwieranie się wierzących na tę Miłość jest zasadniczym pragnieniem chrześcijaństwa i największą potrzebą naszych czasów, o czym przypomina Ojciec Święty Benedykt XVI w encyklice „Caritas in Veritate”. Pytajmy za św. Franciszkiem czy Miłość jest miłowana, czy Chrystus jest miłością naszych ochrzczonych serc, czy jest przedmiotem miłości i wierności serca naszej Świętofranciszkowej wspólnoty.
Wiemy, że w ciągu 40 lat dzięki oddaniu i ofiarności mieszkańców parafii wyrosła jej struktura materialna i duszpasterska. Cieszy nas piękna od strony architektonicznej bryła kościoła, jego wyposażenie i wnętrze, a także właściwe oddalenie od hałaśliwej jezdni z ekranem zieleni. Wszystko to zostało ukształtowane rękami, ofiarnością, pracą i groszem dwu pokoleń wierzących.
Każdy kościół parafialny, zamieszkujący w nim sakramentalnie i działający przez duszpasterzy Chrystus, chce być duchowym domem naszego życia i zbawczego spełnienia. Duszpasterze swą troską pragną objąć w sposób szczególny chorych i starszych wiekiem, a także dzieci i młodzież. W programie wyjścia duszpasterskiego ku młodym zostało u nas otwarte boisko do piłki ręcznej i nożnej. Formuje się parafialna drużyna sportowa, jak również wspólnota KSM-u. Całą wspólnotę chórem modlitwy czyni wspaniały nasz chór „Cantilena”. W ramach obchodów 40-lecia odbył się radosny festyn parafialny, a do samej uroczystości liturgicznej przygotowały nas rekolekcje prowadzone przez ks. dr. Mariana Szymonika. 4 października miała miejsce centralna uroczystość 40-lecia istnienia parafii, której przewodniczył bp Antoni Długosz. Ksiądz Biskup w swoim wystąpieniu przypomniał franciszkański program życia.
Parafia chce być dynamiczną wspólnotą entuzjazmu i życia dla Chrystusa pod patronatem Wielkiego Świętego z Asyżu do którego modlimy się słowami bł. Jana Pawła II: „Ty, który tak bardzo przybliżyłeś Chrystusa Twojej epoce, pomóż nam przybliżyć Chrystusa naszej epoce i naszym trudnym, krytycznym czasom. Wspieraj nas”.
Nowenna jest szczególną formą modlitwy, odprawianą przez dziewięć dni. Jest więc wytrwałym przypominaniem sobie o potrzebie realizacji słów Chrystusa: „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam” (Mt 7,7). To swoista modlitwa wstawiennicza, polecana we własnej, czy też intencji bliźnich, ale opierająca się na szczególnym wstawiennictwie Pośredników, jakich Bóg postawił na naszej drodze życia.
Sąd Rejonowy w Zamościu nieprawomocnie skazał 16 lipca Oliwię Olejniczak – 21-letnią studentkę i matkę rocznego synka, spodziewającą się drugiego dziecka – na karę grzywny w wysokości 3000 zł, uznając ją za winną „nawoływania do nienawiści” na tle narodowościowym, rasowym i wyznaniowym (art. 256 § 1 Kodeksu karnego) - informuje Ordo Iuris.
Podstawą skazania było emocjonalne wystąpienie młodej matki podczas legalnej manifestacji przeciwko niekontrolowanej imigracji, która odbyła się 19 lipca 2025 r. na Rynku Wielkim w Zamościu. Panią Oliwię, objętą programem bezpłatnej pomocy prawnej Ordo Iuris, reprezentuje adw. Magdalena Majkowska. Instytut zapowiada apelację i będzie domagał się uniewinnienia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
